Ανάλυση

του Σπύρου Σουρμελίδη

Ο Ρετζέπ  Ταγίπ Ερντογάν είναι επιτέλους ο απόλυτος κυρίαρχος στην Τουρκία, είναι Πρόεδρος με εξουσίες μονάρχη. Έχει λόγο για την διακυβέρνηση της χώρας, για τον στρατό  αλλά και την Δικαιοσύνη. Η εκτελεστική αλλά και η νομοθετική εξουσία είναι υπό τον έλεγχο του ενώ και η δικαστική εξουσία  βρίσκεται στην επιρροή του. Ο 64χρονος Ερντογάν, δεν απειλείται πλέον από τους εσωτερικούς του αντιπάλους, αναμετράται μόνο με την ιστορία, με την κληρονομιά του Κεμάλ Ατατούρκ.
Η νίκη του Ερντογάν δεν σηματοδοτεί απλώς την επικράτηση του, δείχνει και την βαθιά αλλαγή που πέτυχε, να μετατρέψει την κοσμική Τουρκία σε μια ισλαμική δημοκρατία. Ο Ερντογάν έχει αλλάξει την Τουρκία που κληρονόμησε από τον Κεμάλ Ατατούρκ και θα είναι πλέον αυτός ο πατέρας των Τούρκων (ατατούρκ). Όποια και αν είναι η συνέχεια, η Τουρκία πέρασε πλέον για τα καλά στην Μέση Ανατολή, δεν είναι μια ενδιάμεση κατάσταση. Τα ίδια τα εκλογικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η Τουρκία ψηφίζει ισλαμικά, ψηφίζει μια άλλη ιδεολογία από αυτήν που άφησε ο Κεμάλ και επέβαλλαν με πραξικοπήματα οι στρατιωτικοί για πολλές δεκαετίες. Η έλευση του Ερντογάν το 2003 στην κεντρική πολιτική σκηνή , στην πρωθυπουργία της χώρας, ήταν η στιγμή που η Τουρκία άλλαξε πορεία, άλλαξε κατεύθυνση. 

πλήρες κείμενο

του Σωτήρη Σιδέρη


Αν για την κυβέρνηση η ρύθμιση του χρέους και η έξοδος από το μνημόνιο σηματοδοτεί την αλλαγή σελίδας για την πορεία της χώρας, παρά τα αρνητικά στοιχεία της, για τη ΝΔ αποτελεί το κλείσιμο του  βιβλίου των θλιβερών πεπραγμένων της.  Υπό αυτές τις συνθήκες η επιστροφή στην πολιτική μετά από χρόνια αρρυθμιών,  αποτελεί μονόδρομο για όλους, αρκεί να αντιληφθούν τον ρόλο τους στις νέες συνθήκες.  
Από το 2010   και με μεγαλύτερο πάθος από το 2012, η ΝΔ  αποδέχθηκε τα μνημόνια αλλά δεν αποδέχθηκε ποτέ την ευθύνη της για την χρεοκοπία. Σε αυτό έχει συμβάλλει και ο ΣΥΡΙΖΑ μη καταλογίζοντας στον Κ. Καραμανλή τις  ιστορικές ευθύνες του.
 Από το 2015 μέχρι σήμερα, η ΝΔ βρέθηκε αμήχανη , χωρίς ατζέντα, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς στόχους,  επενδύοντας στην φθορά και την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ και όχι στην δική της πολιτική και την αποδοχή της από την κοινωνία. Ενόψει των επόμενων εκλογών και πάλι η ΝΔ επενδύει στην αποχή των αριστερών ψηφοφόρων  και υποδαυλίζει την καλλιέργεια εθνικιστικού φανατισμού γύρω από το μακεδονικό και την ανασφάλεια για την οικονομία, για να γίνει κυβέρνηση.
Οι τελευταίες εξελίξεις όμως,  φέρνουν τη ΝΔ μπροστά σε ιστορικά διλήμματα, στα οποία πρέπει πρώτα να απαντήσει η ίδια και μετά ο λαός, κυρίως οι αριστεροί. Ή θα γίνει προγραμματικό κόμμα με σαφείς ιδεολογικές αναφορές ή θα μετατραπεί σε μηχανισμό παραγωγής κινδύνων  για τη χώρα με προφανή τον κίνδυνο οπισθοδρόμησης αν γίνει κυβέρνηση. Αλλά αν γίνει κυβέρνηση ευθύνες θα έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ.  

πλήρες κείμενο

του Σπύρου Σουρμελίδη

Η ήττα της Αργεντινής από την Κροατία είναι μια ακόμα καλή αφορμή για να αντιληφθούμε ότι το ποδόσφαιρο πλέον είναι μια ευρωπαϊκή υπόθεση. Η Ευρώπη, έχει πλέον να παρουσιάσει πολλές καλές ομάδες, δεμένες ομάδες με έμπειρους παίκτες. Όχι μόνο η Γερμανία, η Ισπανία η Γαλλία και η Αγγλία, αλλά και ομάδες όπως η Πορτογαλία, η Κροατία, η Ισλανδία, η Ελβετία, η Πολωνία, είναι ανταγωνιστικές. Οι δυνάμεις του λατινοαμερικανικού ποδοσφαίρου όπως η Βραζιλία και η Αργεντινή παίζουν ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, σχεδόν όλοι οι παίκτες των εθνικών τους ομάδων –κυρίως τα αστέρια τους- παίζουν σε μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες.
Πάνω απ ολα όμως η Ευρώπη είναι ο κυρίαρχος της τεχνογνωσίας, των χρημάτων, της οργάνωσης και των ανθρώπων (τεχνικών και παικτών), είναι ο ιδιοκτήτης του ποδοσφαιρικού χρηματιστηρίου και της ποδοσφαιρικής βιομηχανίας.

πλήρες κείμενο

Εντός/Εκτός

Απόψεις

Με ένα συγκλονιστικό άρθρο του στον αγγλικό Guardian που αναλύει μια ζοφερή εικόνα των ΗΠΑ,ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς με απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας εξηγεί γιατί ο αμερικανικός λαός θέλει αλλαγή και γιατί οι προοδευτικοί... πλήρες κείμενο
Του Στράτου ΒαλτινούΑγωνιά η Ουάσιγκτον για την τύχη του Κυριάκου Μητσοτάκη , για το αν θα κάνει κόμμα ή όχι ο Σαμαράς ή απλά ενορχηστρώνει το πολιτικό σκηνικό κατά τα συμφέροντά της; προς το παρόν δεν υπάρχει απάντηση, μόνο... πλήρες κείμενο
Του Στράτου Βαλτινού Μόνο ένας νοσηρός ακροδεξιός θα έγραφε τόσα ψέματα με τέτοιο μίσος σε λίγες δεκάδες λέξεις. Είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης που αραδιάζει τις εμμονές σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών που έχει μεταλλαχθεί... πλήρες κείμενο
Γιώργος ΤσιάραςΠαγκόσμια ανατριχίλα και αποτροπιασμό προκαλεί το πέρασμα από την ισραηλινή Βουλή του νέου ρατσιστικού νόμου που καθιστά υποχρεωτική τη θανατική ποινή δι’ απαγχονισμού για όσους Παλαιστίνιους καταδικάζονται... πλήρες κείμενο
Ηλιάνα Φωκιανάκη* Διάβασα το άρθρο του κ. Καλύβα στην «Καθημερινή» που αφορά τις φωτογραφίες της Καισαριανής, χωρίς έκπληξη.Ο κ. Καλύβας πιστεύει ότι η συνεισφορά τη ανακάλυψης των εικόνων είναι απλά «συγκινησιακή φόρτιση... πλήρες κείμενο
Γκίντεον Λεβί*:«Από τους σχολιαστές των ισραηλινών τηλεοπτικών πάνελ, που τους τρέχουν τα σάλια με κάθε βομβαρδισμό κατά του Ιράν, μέχρι τους λαϊκούς πανηγυρισμούς για την “ολοκληρωτική νίκη” επί των εχθρών του έθνους,... πλήρες κείμενο

 

ΩΜΕΓΑ PRESS

Η δική σου σελίδα

Επι κοινωνία