Του Στράτου Βαλτινού
Οι ανίκανοι άνθρωποι, κυρίως εκείνοι που έχουν θέσεις ευθύνης, συχνά καταφεύγουν στην σιωπή για να κρύβουν την ανεπάρκειά τους. Κλασική περίπτωση ανικανότητας στην διαχείριση των πολλών και κρίσιμων φακέλων της εξωτερικής πολιτικής της χώρας είναι η -μόνιμη- υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου. Τα όσα είπε και κυρίως, όσα δεν είπε, σε μια ερώτηση βουλευτή της Νίκης (που είναι άραγε η Αριστερά;) για το αλυτρωτικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων της Βόρειας Μακεδονίας, συνιστούν ντροπή για τη χώρα, για την εξωτερική πολιτική, για την ίδια την Παπαδοπούλου. Σαν να βρίσκονταν σε λήθαργο, αποστασιοποιημένη πλήρως από το τι σημαίνει υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.
Ταυτόχρονα αναδείχθηκε και το μείζον πρόβλημα, ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι πολιτικά νεκρή επί επτά χρόνια, με την κυβέρνηση να είναι όμηρος της ακροδεξιάς της πτέρυγας, αλλά η χώρα να μην μπορεί να αξιοποιήσει το μεγάλο διπλωματικό κεφάλαιο που κληρονόμησε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο για τις διμερείς σχέσεις με τη Βόρεια Μακεδονία, αλλά για όλα τα βαλκάνια.
Πάνω από 300 πανεπιστημιακοί δηλώνουν την πλήρη αντίθεσή τους στην απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού να εντάξει το Επταπύργιο στον κατάλογο των χώρων που διατίθενται προς μίσθωση, για τραπέζια , γάμους και εταιρικά δείπνα, προσβάλλοντας έναν ιστορικό χώρο.
Οι υπογράφοντες ζητούν σεβασμό και καταγγέλλουν το υπουργείο Πολιτισμού, ότι ο συγκεκριμένος χώρος, πέρα από την ιστορική του αξία, ήταν και τόπος όπου φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν Έλληνες αντιστασιακοί. Φυσικά αυτό δεν συγκινεί την ανεκδιήγητη Μενδώνη. Άλλωστε η Μενδώνη μακροημερεύει στο συγκεκριμένο υπουργείο επειδή είναι εξωκοινοβουλευτική, δηλαδή διορισμένη, ακριβώς για να μην λογοδοτεί σε ψηφοφόρους και να μετατρέπει τα μνημεία του πολιτισμού μας σε προιόντα προς πώληση ή ενοικίαση. Και επειδή δεν διαθέτει ένα αξιακό υπόβαθρο για να κατανοεί και τις επιπτώσεις των ενεργειών της, τα αποτελέσματα είναι ορατά παντού.
Γιατί δεν είναι μόνο το συγκεκριμένο θέμα, αλλά και η διάθεση σε φίλους -ιδιώτες τους χώρους εντός των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων για να τα εκμεταλλεύονται ιδιώτες, στερώντας από το δημόσιο σημαντικούς πόρους. Τόση είναι...
Του Φίλιππου Βραχωρίτη
Ο θάνατος του τραγουδιστή Μαζωνάκη, αποκάλυψε μια γενικότερη εικόνα ασυδοσίας, ανευθυνότητας και ανεξέλεγκτης, όσο και επικίνδυνης δράσης κυκλωμάτων, που παραπλανούν συνειδητά τον κόσμο με αποκλειστικό στόχο το οικονομικό όφελος. Δεν είναι όμως μόνο ο θάνατος του καλλιτέχνη.
Φάρμακα και ουσίες διακινούνται μέσω νόμιμης διαφήμισης, κλινικές και παρακλινικές, ιατρεία και παραιατρεία, αστρολόγοι, μέντιουμ και ελιξίρια για πάσα νόσο , κάνουν πάρτι μπροστά στα μάτια των εισαγγελέων, των υπουργών, του κράτους και των κυβερνήσεων. Ποιος φταίει για όλα αυτά;
Το φαινόμενο δεν είναι νέο σίγουρα, αλλά τα τελευταία χρόνια αυτό που νοιώθει ο Έλληνας πολίτης είναι ότι είναι η διαφθορά είναι ανεξέλεγκτη, η πολιτική βούληση για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων απουσιάζει, αντίθετα, η κυβέρνηση αγωνίζεται να συγκαλύψει κάθε είδους σκάνδαλο. Από την υπονόμευση της λειτουργίας των Ανεξάρτητων Αρχών, την εξαφάνιση των επιθεωρητών, τις γελοιότητες των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής, μέχρι την αγωνιώδη στήριξη των κερδοσκόπων, αυτή η κυβέρνηση βουλιάζει την Ελλάδα. Ανησυχητικό είναι και το κλίμα παθητικότητας της κοινωνίας, φυσικά με εξαιρέσεις.
Του Στράτου Βαλτινού
Με βάση τις δημόσιες τοποθετήσεις τους και σε συνδυασμό με πληροφορίες που διακινούνται στο παρασκήνιο, φαίνεται ότι γίνεται μύλος στους κόλπους της οικογένειας Μητσοτάκη. Δεν γνωρίζει κανείς φυσικά, αν πρόκειται για οικονομικές διαφορές, πάντως για ιδεολογική κρίση δεν μοιάζει, γιατί κανένα μέλος της οικογένειας Μητσοτάκη δεν διακρίθηκε ποτέ για την ιδεολογική του συγκρότηση, ούτε ήταν ποτέ στα ενδιαφέροντά τους. Η εξουσία ήταν και είναι πάντα στο επίκεντρο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Οι δημόσιες αψιμαχίες μεταξύ Ντόρας, του γιου της Κώστα Μπακογιάννη και του Κυριάκου Μητσοτάκη, πέρα από την αντιαισθητική τους πλευρά, προφανώς υποκρύπτουν κόντρες για τα ψηφοδέλτια, ίσως και άλλα που δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν. Πάντως τίθεται ένα ερώτημα: από όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, το μόνο που συγκίνηση Ντόρα και Κώστα Μπακογιάννη είναι τα κρούσματα αλαζονείας; κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους και νομίζουν ότι δεν τους βλέπει και δεν τους καταλαβαίνει κανείς;
Του Στράτου Βαλτινού
Θα ανοίξει επιτέλους ο φάκελος των εταιρειών που διενεργούν με καταιγιστικό ρυθμό έρευνες; μήπως με τις δημοσκοπήσεις θέλουν να χειραγωγήσουν και να κατευθύνουν τους ψηφοφόρους και όχι να καταγράψουν τις διαθέσεις της κοινής γνώμης; Όλα αυτά έρχονται στο προσκήνιο μετά τον πάταγο που προκάλεσε η καταγγελία του δικηγόρου Άρη Παπαδόπουλου στο ΕΣΡ, κατά της δημοσκοπικής εταιρείας Interview, την οποία κατηγορεί ευθέως για “εσκεμμένη παραπλάνηση των ψηφοφόρων”, ζητώντας να ερευνηθεί και ποινικά.
Ο καταγγέλλων επικαλείται τωρινή δημοσκόπηση από την εταιρεία, που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν καν ολοκληρωθεί και εξηγεί τι συνέβη. Σύμφωνα με τον Αρη Παπαδόπουλο, “στους επιβαρυντικούς παράγοντες και το γεγονός ότι η εν λόγω εταιρεία Interview δεν αποτελεί μέλος του επίσημου Συνδέσμου Εταιρειών Δημοσκόπησης και Έρευνας Αγοράς (ΣΕΔΕΑ), επομένως η δραστηριότητά της δεν υπόκειται στους εσωτερικούς, ποιοτικούς και καταστατικούς ελέγχους του συγκεκριμένου εγχώριου θεσμικού οργάνου, γεγονός που έχει επανειλημμένως προκαλέσει πολιτικές αντιπαραθέσεις και δημόσιες κριτικές ως προς την αξιοπιστία των στοιχείων της..”. Άρα πως διενεργεί έρευνες που προβάλλονται σε όλα τα ΜΜΕ;
