Του Σωτήρη Σιδέρη
Σχεδόν άλαλοι ήταν ο Στέφανος Κασσελάκης και ο Τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ Ευάγγελος Αποστολάκης, οι οποίοι μετέβησαν στο υπουργείο Άμυνας, όπου και ενημερώθηκαν για το εξοπλιστικό πρόγραμμα -μαμούθ της χώρας. Μετά την έξοδό τους και οι δύο δεν είπαν λέξη για τις εντάσεις που διατύπωσαν τις προηγούμενες ημέρες , ειδικά για την προμήθεια των F-35 και τον δήθεν δωρεάν εξοπλισμό που θα δώσουν οι ΗΠΑ μεγάλο μέρος του οποίου είχε αποσυρθεί για τα σκουπίδια, ενώ έντονος ήταν ο προβληματισμός για το δημοσιονομικό κόστος .
Οι ενστάσεις όταν δεν επαναλαμβάνονται σημαίνει πως είτε πείστηκαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε λάθος ανακοινώσεις και τις διορθώνει δια της αποσιώπησής τους, είτε οι διαφωνίες αποχρωματίστηκαν πλήρως και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζεται με αυτή της κυβέρνησης. Προφανώς ο Αποστολάκης ενορχήστρωσε αυτή την λείανση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για δικούς του λόγους και φαίνεται έπεισε και τον πρόεδρό του. Διάτρητη όμως είναι και η επικοινωνιακή καταιγίδα της κυβέρνησης όπως θα δούμε στη συνέχεια. Σύμφωνα με τη δήλωση του Κασσελάκη, προκύπτει σειρά ζητημάτων.
Κανένα θέμα τα τελευταία χρόνια στην πολιτική σκηνή δεν φάνηκε να προκαλεί τόση αναταραχή , σε όλα τα κόμματα για να είμαστε ειλικρινείς, όσο ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών. Τρίζουν οι κοινοβουλευτικές ομάδες, πρωτίστως της ΝΔ, ταρακουνήματα και στο ΠΑΣΟΚ, κάθετα αρνητική θέση το ΚΚΕ (και ας διαφωνεί το 73% των ψηφοφόρων του με τον Δ. Κουτσούμπα), ρίγη συγκίνησης για το όλο θέμα σε Ελληνική Λύση και Νίκη, ενώ και στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν κάποιοι που δυσκολεύονται. Ειδικά η κυβερνητική πλειοψηφία είναι η πρώτη φορά που διαιρείται και αρνείται στον Μητσοτάκη την απόλυτη πίστη.
Ντίνα Δασκαλοπούλου
• “Η ρητορική της Εκκλησίας περί «φιλόχριστου λαού» είναι ένα είδος θρησκευτικού λαϊκισμού. Εμφανίζεται να μιλά εξ ονόματος του λαού προκειμένου να διατηρήσει την επιρροή της..”, τονίζει ο Δρ Αλέξανδρος Σακκελαρίου. Ο οποίος αναπτύσσει τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες θέσεις του στην Ντίνα Δασκαλοπούλου στην ΕΦΣΥΝ.Κανείς δεν περίμενε η Εκκλησία της Ελλάδας να είναι θετική ή έστω ανεκτική στο επερχόμενο νομοσχέδιο για την ισότητα όλων των πολιτών στον γάμο - άλλωστε δεν υπάρχει κίνηση στην κατεύθυνση της προόδου και της εκκοσμίκευσης του κράτους στην οποία η Ιεραρχία να μην έχει αντιδράσει σφοδρά. Ωστόσο, επειδή κάθε κίνηση των ρασοφόρων γίνεται στο όνομα του Θεού (ασφαλώς) και της κοινωνίας (ανυπερθέτως), έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς αυτή ακριβώς η κοινωνία αποτιμά τον ρόλο και τη δράση της τα τελευταία χρόνια.
Ανοίγουμε λοιπόν τη συζήτηση για τη σχέση Εκκλησίας και κοινωνίας για να θέσουμε το... αμαρτωλό ερώτημα που για άλλη μία φορά υποβόσκει στη δημόσια σφαίρα: Πότε ακριβώς θα φτάσει η στιγμή για τον διαχωρισμό Πολιτείας και Εκκλησίας;Η εισήγηση του προέδρου της Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος στο ανώτατο διοικητικό όργανο της Εκκλησίας την Τρίτη ήταν ένα μνημείο σκοταδιασμού και σκληρότητας, ένας λόγος αντιεπιστημονικός και ομοφοβικός.
Του Στράτου Βαλτινού
Ο πόλεμος της Ουκρανίας και ο παροξυσμός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ αναβάθμισαν στρατηγικά την Τουρκία, η οποία με έξυπνους χειρισμούς κατάφερε σπουδαία πράγματα: πρώτο, όχι μόνο αγνόησε τις κυρώσεις της Δύσης, αντίθετα της αναγνώρισαν και διαμεσολαβητικό ρόλο! Δεύτερον, μπλόκαρε την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ αποσπώντας τελικά στρατηγικής σημασίας ανταλλάγματα εις βάρος των Κούρδων. Τρίτον ανάγκασαν τις ΗΠΑ να παρακαλούν και τελικά κατάφεραν όχι μόνο τα F-16 να πάρουν , κάτι που εξαρχής ήταν σχεδόν βέβαιο, αλλά τελικά, στην Ουάσιγκτον , το Λονδίνο και αλλού πανηγυρίζουν για τον ρόλο της Άγκυρας και τις σχέσεις της με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, ενώ κανείς δεν αφιερώνει ούτε μια φράση για τον ρόλο της Ελλάδας. Είναι επίσης κοινό μυστικό ότι τα F-35, είναι εντελώς ακατάλληλα για το Αιγαίο..
Η Ελλάδα; ουδείς παγκοσμίως ασχολείται με μια δεδομένη χώρα που πληρώνει τις ΗΠΑ για την εθνική της ασφάλεια, χωρίς όμως να υπάρχει η παραμικρή ρητή διαβεβαίωση στις σχετικές επιστολές. Πέραν αυτών, το διπλωματικό έλλειμμα της χώρας στις τριγωνικές σχέσεις ΗΠΑ -Ελλάδας- Τουρκίας είναι χαώδες.
Μια μεγάλη ηθική ήττα για το Ισραήλ. Οι Εβραίοι, που έχουν υποφέρει από διωγμούς επί χιλιάδες χρόνια για πρώτη φορά στην ιστορία τους συνδέουν το όνομά τους με τη λέξη “γενοκτονία” για τις ωμότητες στη Γάζα. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο προσέφυγε η Νότια Αφρική, παρά το γεγονός ότι δεν καταδίκασε το Ισραήλ για γενοκτονία, ζήτησε από το Τελ Αβιβ «να προλάβει και να τιμωρήσει» την υποκίνηση γενοκτονίας, λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα.
