Του Στράτου Βαλτινού
Η επιρροή της ακροδεξιάς εξαπλώνεται στον κόσμο σαν ιός. Πολιτικά κόμματα, κυβερνήσεις, αλλά διανοούμενοι δείχνουν είτε ανοχή, είτε στηρίζουν δυνάμεις ρατσιστικές, αντιδημοκρατικές, ανέχονται γενοκτονίες και καλλιεργούν την τοξικότητα στις κοινωνίες. Αν δεχθούμε ότι οι κοινωνίες κρίνονται από το επίπεδο και την ποιότητα του πολιτισμού τους, τον σεβασμό στους νόμους και τα συντάγματα, την προστασία των δικαιωμάτων και των συλλογικών και ατομικών ελευθεριών, με σεβασμό στην αντίθετη άποψη, τότε πρέπει να ομολογήσουμε ότι έχουμε κρίση πολλαπλών επιπέδων.
Η ακροδεξιά που φλερτάρει ανοιχτά με τον φασισμό, οι έρευνες που δείχνουν ανοχή , αν όχι αποδοχή στους ναζί, στους φασίστες του Μουσολίνι ή στην ελληνική χούντα, απειλεί σοβαρά όχι μόνο τη Δημοκρατία, αλλά και την κοινωνική ειρήνη. Στην Ελλάδα τα τελευταία κρούσματα δημάρχου και ιερέων που από άμβωνος συνεχίζουν να είναι ανεξέλεγκτοι, το πρόβλημα παίρνει διαστάσεις. Η οπισθοδρόμηση προς έναν νέο μεσαίωνα , αν δεν υπάρξει αντίσταση, είναι προ των πυλών. Αλλά η ελπίδα είναι εδώ. Εκεί που δεν είναι αδύναμα τα κόμματα, ένας πρώην δικαστής μπαίνει μπροστά.…
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ο ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης δεν έχει καταφέρει ούτε για μια φορά να φέρει εις πέρας μια πρωτοβουλία, μια συγκεκριμένη πολιτική με μετρήσιμα αποτελέσματα. Οι μόνιμες εκκρεμότητες της Ελλάδας, από τα βαλκάνια, μέχρι την Τουρκία και την Ανατολική Μεσόγειο παραμένουν ανέγγιχτες. Ερωτώμενος, σε συνέντευξή του στον Σκάι σχετικά με την μη πραγματοποίηση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας -Τουρκίας, ο ΥΠΕΞ είπε ότι “θα γίνει τους επόμενους μήνες”. Αυτό το λέει εδώ και δύο χρόνια. Και αν ερωτηθεί και πάλι μετά από λίγους μήνες, πιθανόν,να επαναλάβει το ίδιο.
Την ίδια απάντηση έδινε για το περίφημο ηλεκτρικό καλώδιο που θα συνέδεε Ελλάδα και Κύπρο. Παρέπεμπε την επανέναρξη των εργασιών “τους επόμενους μήνες” . Μετά , έκανε λόγο για “ γεωπολιτικές συνθήκες”. Αλλά οι σχέσεις Ελλάδας -Τουρκίας δεν είναι μια υπόθεση γραφικών. Είναι μια υψηλού επιπέδου στρατηγική σκακιέρα,. Οι διμερείς σχέσεις επηρεάζονται από πλήθος γεγονότων σε μια ολόκληρη Περιφέρεια, από το Ιράν μέχρι το Γιβραλτάρ και από τα βαλκάνια μέχρι το Αιγαίο, την οποία ο Γεραπετρίτης δεν κατάφερε ποτέ να “διαβάσει”, αλλιώς δεν θα έλεγε διαρκώς αερολογίες.
Θεόδωρος Ανδρεάδης Συγγελλάκης, Ρώμη
Ιδιαίτερη αίσθηση έχει προκαλέσει στην Ιταλία δημοσκοπική έρευνα, που δείχνει ότι συνολικά το 30% των ερωτηθέντων δεν θα είχε πρόβλημα με τυχόν επιστροφή του φασισμού στη χώρα.
Πιο αναλυτικά, το 8% του στατιστικού δείγματος τάσσεται ανοικτά υπέρ της δυνατότητας αυτής, θεωρώντας την «την καλύτερη δυνατή λύση». Το 14% απαντά ότι «θα ήταν μια καλή λύση, αλλά για περιορισμένο χρονικό διάστημα», και ένα υπόλοιπο 8% δηλώνει ότι το όλο θέμα το βρίσκει αδιάφορο.
Του Στράτου Βαλτινού
Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Ραμάλα προετοιμάζονταν εδώ και πολύ καιρό. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις που είχε στη διάθεσή του το Μέγαρο Μαξίμου, ένα συντριπτικό ποσοστό του ελληνικού λαού, ήταν έντονα επικριτικό κατά της κυβερνητικής πολιτικής στο παλαιστινιακό και στην άρνηση του πρωθυπουργού να χαρακτηρίσει ως γενοκτονία τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα. Τελικά και με την παρότρυνση των ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Αμπού Αμπάς στη Ραμάλα την Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου, καθώς βόλευε η τριμερής Ελλάδας -Κύπρου -Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ.
Η κίνηση αυτή εντάσσεται στην πολιτική της Δύσης που αφορίζει την Χαμάς και αποδέχεται τον Αμπάς, γιατί με κάποιον πρέπει και να συζητά. Ωστόσο, τα όσα αποσιώπησε ο Έλληνας πρωθυπουργός, είναι πολύ πιο σημαντικά απ όσα είπε. Ο Αμπάς ζήτησε την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής, ενώ ο Μητσοτάκης σιώπησε. Δεν είναι περίεργο, αυτός είναι η ρόλος και η αποστολή του. Πέραν αυτού, καταγράφεται πλέον μια στρατηγικού τύπου ασυμμετρία. Το Ισραήλ έχει στρατηγικό σχέδιο, ο Έλληνας πρωθυπουργός όχι. Αν αυτά συνδυαστούν με τις φήμες για Δύναμη Ταχείας Επέμβασης, τότε έχουμε ένα πρώτου μεγέθους εθνικό ζήτημα ιδιαίτερα επικίνδυνο …

Του Σωτήρη Σιδέρη
Ένα ακόμη σύμπτωμα υποταγής των θεσμών στις κομματικές ανάγκες της ΝΔ εκδηλώθηκε με την έρευνα που έγινε ξαφνικά στα γραφεία του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών. Ουσιαστικός στόχος η Μαρία Καρυστιανού που ετοιμάζεται για την κάθοδό της στον πολιτικό στίβο. Πολιτική στόχευση είναι να βρεθεί κάποιο λάθος σε τιμολόγιο ή σε “έσοδα, έξοδα” για να υπονομευθεί το προσωπικό της κύρος. Ακόμη όμως και να υπάρξει κάτι, στην πραγματικότητα η κυβέρνηση πριμοδοτεί την Καρυστιανού, γιατί όσο περισσότερο υποτιμούν έναν λαό, τόσο το χειρότερο για τους καθεστωτικούς και αλαζονικούς εκπροσώπους του κομματικού κράτους της Δεξιάς.
Είναι μια νοσηρή , τοξική και αντιδημοκρατική Δεξιά που κυβερνά σε καθεστώς σήψης, υποτάσσοντας, κράτος, θεσμούς και κανόνες στις πελατειακές της ανάγκες. Πιθανόν να είναι και η πρώτη ένδειξη ότι ο πρωθυπουργός σκέφτεται πιο έντονα τις πρόωρες εκλογές. Η εξέλιξη αυτή, είναι ταυτόχρονα και ένας συναγερμός για όλα τα δημοκρατικά κόμματα της Ελλάδας. Κανένας δεν είναι εκτός των ραντάρ του παρακράτους και αυτό θα γίνει κανόνας το επόμενο διάστημα. Η ΝΔ και ο Μητσοτάκης δεν αποδέχονται την κατάρρευσή τους και η αντίδρασή τους είναι πάντα η ίδια. Παρακράτος, ψυχολογική βία, νοθεία, αποστασία και σήψη. Που είναι όμως οι πολιτικοί και ιδεολογικοί αγώνες της αντιπολίτευσης;
