Έτσι χαρακτηρίζει ανtαπόκριση του Γκερντ Χέλερ στην Berliner Morgenpost το κουφάρι του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond, που είχε βυθιστεί στις 5 Απριλίου του 2007 στην Καλντέρα της Σαντορίνης και έκτοτε παραμένει στον βυθό, προκαλώντας έντονη ανησυχία για περιβαλλοντική μόλυνση σε κατοίκους και επιστήμονες. Το ρεπορτάζ κάνει ένα flashback σε εκείνες τις δραματικές τρεις ώρες που χρειάστηκαν για να μεταφερθούν παραθεριστές και το προσωπικό με ασφάλεια στη στεριά, με έναν 45χρονο και την 16χρονη κόρη του να αγνοούνται.
«Δεκαεπτά χρόνια μετά, πετρέλαιο και άλλες τοξικές ουσίες συνεχίζουν να φτάνουν στην επιφάνεια της θάλασσας από το ναυάγιο. Οι κάτοικοι της Σαντορίνης φοβούνται μια ‘οικολογική βόμβα’ και μια πρωτοβουλία πολιτών ζητά με ανοιχτή επιστολή της στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της ελληνικής βουλής την ανέλκυση του πλοίου».
Ειδικού Συνεργάτη
Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η σύγκρουση Ισραήλ -Χαμάς έχουν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, όμως το πραγματικό πρόβλημα εστιάζεται στην απουσία στρατηγικής εξόδου από τις πολεμικές συγκρούσεις και στη διαμόρφωση νέων συνθηκών ασφαλείας στην Ευρώπη και στη Νοτιο- Ανατολική Μεσόγειο. Ο υποβαθμισμένος ρόλος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και οι έντονες διεργασίες μεταξύ Τουρκίας -Αιγύπτου -Λιβύης και ΗΠΑ δημιουργούν την εντύπωση ότι η Άγκυρα επιχειρεί να έμπρακτα πλέον να ακυρώσει σε μεγάλο βαθμό τα δικαιώματα της Ελλάδας ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, όπως απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και να επιβάλλει εκτρωματικές λύσεις.
Η επίσκεψη του Ερντογάν στην Αίγυπτο είχε στην ατζέντα της και αυτό το ζήτημα. Ταυτόχρονα, το σχέδιο “εξορύξεις χωρίς ΑΟΖ”, που αποδέχεται και ο Μητσοτάκης προκαλεί εντονότατη ανησυχία. Η απουσία οριοθετημένων ΑΟΖ και η λογική της ενεργειακής “μπίζνας” κερδίζει έδαφος. Η Αθήνα σιωπά και κινείται όπως πάντα υπό απόλυτη αδιαφάνεια, εγκλωβισμένη στο δόγμα του προκεχωρημένου φυλακίου. Η Τουρκία όμως ενεργητικότατη, διεκδικεί φυσικό αέριο που δεν της ανήκει εντασσόμενη ευχαρίστως σε αυτό το σχέδιο. Η Ελλάδα όμως, είναι έτοιμη να εκχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα ;
Του Στράτου Βαλτινού
Εικόνα διχασμένης προσωπικότητας δίνει ο Κασσελάκης. Ενώ υποχώρησε ως προς το ερωτηματολόγιο για το όνομα και τα στελέχη, αυτό παραμένει αναρτημένο και κάνει διαρροές αντίθετες με το πνεύμα της συνεδρίασης της ΠΓ, όπου σαφώς υποχώρησε από τις απειλές του και μάλιστα άτακτα. Ο τακτικισμός του ότι θα προσφύγει και πάλι στα μέλη για επιβεβαίωση της εκλογής του έπεσε στο κενό , καθώς του είπαν, να το κάνει. Η διατήρηση της "απειλής" επιδρά διαλυτικά. Πάντως η εικόνα οριστικού ναυαγίου αμβλύνθηκε,κανείς δεν ήθελε μείζονα κρίση πριν τις ευρωεκλογές . Από την άλλη πλευρά αποσύρθηκε η πρόταση για σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής, όπου θα μπορούσε να τεθεί και πρόταση καθαίρεσης του Κασσελάκη. Αποτέλεσμα: ο Κασσελάκης δέχθηκε μια ηχηρή ήττα, αναγκάστηκε να δεχθεί την Πολιτική Γραμματεία ως κέντρο που θα παίρνει τις αποφάσεις και οδεύει στις ευρωεκλογές με κομμένα φτερά, αλλά οι θορυβώδεις και συχνά αψυχολόγητες απειλές του προκαλούν συνεχείς εντάσεις.
Πέραν αυτών του τέθηκε και επίσημα το τελεσίγραφο ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα κρίνει και το μέλλον του. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι διχασμένος και η λέξη “εμπιστοσύνη”που μπήκε στην ανακοίνωση της ΠΓ, απλά για τα μάτια του κόσμου, είναι κατά κάποιο τρόπο ένα σύμφωνο προσωρινής, αναγκαστικής συμβίωσης για εκλογικούς λόγους, σε μια σχέση που ήδη έχει ραγίσει. Αν όλα αυτά τα εσωκομματικά ελάχιστα συγκινούν την κοινωνία, η μεγάλη πολιτική εικόνα είναι ακόμη χειρότερη πάντως.
Κινούμενος όπως πάντα στο δικό του παράλληλο σύμπαν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσέβαλλε για μια ακόμη φορά το κράτος δικαίου στην Ελλάδα, ισχυριζόμενος ότι αυτό “είναι ισχυρότερο παρά ποτέ στη χώρα μας». Μια κυβέρνηση που βυθίζει την Ελλάδα σε όλους τους διεθνείς δείκτες, διατηρεί ακλόνητη την αλαζονεία της και εξακολουθεί να προσβάλλει τη νοημοσύνη όλων. Δίπλα του, η Ρομπέρτα Μέτσολα, μαλτέζα εθνικίστρια με ακροδεξιές απόψεις, πρόεδρος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου η οποία στη δήλωση που έκανε μετά την συνάντηση, αρνήθηκε να υποστηρίζει το ψήφισμα του θεσμού του οποίου ηγείται που στρέφεται κατά του Μητσοτάκη. Ήταν κατώτερη του θεσμού που υποτίθεται υπηρετεί. Είπε π.χ. ότι θα μελετηθεί η παρέμβαση του Αρείου Πάγου, πρωτοφανής για τα ευρωπαικά δεδομένα, είπε για την Επιτροπή, αλλά όχι για το ψήφισμα!.
Του Στράτου Βαλτινού
Η συνεδρίαση της ΠΓ και κυρίως όσα συμβαίνουν εκτός των κομματικών τειχών του ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώνουν ότι αρκετοί εντός και εκτός του κόμματος, επισπεύδουν τις εξελίξεις. Πολιτικά η μομφή κατά του Στέφανου Κασσελάκη είναι εδραιωμένη, απλά απαιτούνται κομματικά θεσμοθετημένες διαδικασίες για την καθαίρεσή του που θέλουν το χρόνο τους. Υπό ομαλές συνθήκες η πλειονότητα στελεχών και μελών του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούσε τις ευρωεκλογές ως κομβική στιγμή για να τεθεί τυπικά θέμα ηγεσίας. Οι τελευταίες εξελίξεις όμως ίσως τις επισπεύσουν. Η Πολιτική Γραμματεία εξέδωσε μια ανακοίνωση στην οποία δίνονται απαντήσεις στην επιστολή και στην απόφαση Κασσελάκη για το ερωτηματολόγιο και για την επιστολή του προς τα μέλη της ΠΓ.
Ουσιαστικά τηρούνται τα προσχήματα καθώς η νέα συνεδρίαση του οργάνου την Τρίτη 20 Φεβρουαρίου , παρουσία του Κασσελάκη θα δώσει καλύτερη εικόνα. Αν ο Κασσελάκης προσέλθει με πολεμική διάθεση για να επιβάλλει τις μονομερείς κινήσεις του θα υπάρξει αντίστοιχη αντίδραση. Αν προσέλθει με πρόθεση αναδίπλωσης, πιθανόν να δοθεί λίγος χρόνος ακόμη. Αν τα 17 μέλη της ΠΓ εμμείνουν για συνεδρίαση της ΚΕ, ο Κασσελάκης μπορεί να τη μεταθέσει για μετά το συνέδριο που αρχίζει την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου. Το ηφαίστειο είναι έτοιμο να εκραγεί, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας πυκνώνει τις επαφές του.
