Του Σωτήρη Σιδέρη
Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κερδίζει συνεχώς έδαφος και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις σύντομα, ίσως σε μερικές εβδομάδες θα προσπεράσει το 20%, κάτι που αν συμβεί θα αναστατώσει όλα τα κόμματα στην πορεία προς τις εκλογές.Ωστόσο τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο από το να παραμείνει σε αυτή την πορεία και να γίνει ελκυστικό, όχι μόνο για τα νέα πρόσωπα που προβάλλει, αλλά και για το πρόγραμμά του και την συνολική εικόνα του κόμματος.
Υπό αυτή την οπτική προκαλούν προβληματισμό οι διαρροές για τα διορισμένα, μέχρι να γίνει το συνέδριο, όργανα της ΕΛ.Α.Σ. Σύντομα θα ανακοινωθεί το Εθνικό Συμβούλιο με πάνω από 300 μέλη, που είναι η νέα ορολογία της Κεντρικής Επιτροπής των Αριστερών κομμάτων και έχει ΠΑΣΟΚική προέλευση. Μετά ή πριν ο Αλέξης Τσίπρας θα ανακοινώσει τους 24 Τομεάρχες, κάτι σαν σκιώδη κυβέρνηση, αν και ο ίδιος στο παρελθόν, δεν ήθελε καν να χρησιμοποιεί αυτή τη φράση. Έχει κι άλλα όργανα. Θα δημιουργηθεί και μια 75μελής Πολιτική Επιτροπή, ως ενδιάμεσο όργανο και στην κορυφή της πυραμίδας θα ιδρυθεί το Συντονιστικό Κέντρο με 15 μέλη.Πρόκειται για έναν τεράστιο γραφειοκρατικό μηχανισμό, δυσκίνητο και δυσλειτουργικό που δεν έχει τίποτα το νέο και καινοτόμο, αλλά αποτελεί αντιγραφή της παλιάς και ... δοξασμένης γραφειοκρατίας των Αριστερών κομμάτων.
Του Στράτου Βαλτινού
«Ο Ντόναλντ Τραμπ θα παραστεί στη Σύνοδο Κορυφής στις 7-8 Ιουλίου στην Άγκυρα για χάρη του Προέδρου Ερντογάν» σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, που θέλουν με τον τρόπο αυτό να εκφράσουν την αποδοκιμασία του Τραμπ κατά των Ευρωπαίων ηγετών. Ακριβώς την ίδια στιγμή, πραγματοποιούνταν στο Κάϊρο τετραμερής συνάντηση μεταξύ Αιγύπτου -Τουρκίας- Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν που συζητούσαν όλα τα σενάρια και τις εξελίξεις στο μέτωπο των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ -Ιράν και τις μεταξύ τους σχέσεις. Η τετραμερής , χτίζεται μεθοδικά πλέον και ενισχύει τις συμμαχίες της Τουρκίας. Είναι η δεύτερη συνάντηση, καθώς η πρώτη είχε γίνει στην Άγκυρα. Αν εξελιχθεί σε αντίβαρο στις σχέσεις της Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ και τη Γαλλία, θα φανεί σύντομα.
Υπάρχει ανησυχία στους Ευρωπαίους, ότι ο Τραμπ θα τινάξει στον αέρα τη σύνοδο του ΝΑΤΟ που ήδη έχει κλονιστεί. Αλλά, το πιο σημαντικό που αφορά άμεσα την Ελλάδα, είναι τι θα πει, για τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή. Το δημόσιο φλερτ με τον Ερντογάν και η απομόνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον Λευκό Οίκο έχουν μεγάλη διάρκεια. Αν υπάρξει έστω και μια σύντομη συνομιλία Τραμπ -Μητσοτάκη θα έχει ενδιαφέρον, γιατί ίσως υποψιαστούμε έστω, τι σκέφτεται ο Αμερικανός πρόεδρος για το Αιγαίο και την Κύπρο.
Το Ιράν δέχθηκε μια καταστροφική επίθεση, αλλά διέλυσε όλους του μύθους για τις ικανότητες των ΗΠΑ και όχι μόνο δεν άλλαξε το καθεστώς, όχι μόνο κέρδισε τα στενά του Ορμούζ, αλλά σέρνει ταυτόχρονα τη Δύση στην αυλή της. Περίπου 300 δισεκατομμύρια, θα ρεύσουν προς την Τεχεράνη , μέσω του Ταμείου Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και πολλές χώρες κάνουν ήδη ουρά . Το Ισραήλ είναι απομονωμένο, διπλωματικά ηττημένο, στρατιωτικά καθηλωμένο στον Λίβανο και στιγματισμένο με μια γενοκτονία, ενώ έμεινε εκτός διαπραγμάτευσης. Οι σχέσεις με την ΕΕ είναι στο ναδίρ, η ηγεσία του είναι καταζητούμενη , η απομόνωση βαθαίνει και μια συμφωνία ειρήνης αλλάζει για πάντα και τον περιφερειακό ρόλο του Τελ Αβίβ, ενώ αναστάτωση προκαλεί στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Η Ελλάδα άνοιξε μέτωπο με την Ρωσία και με το Ιράν, αλλά τώρα νοιώθει εκτός παιχνιδιού καθώς το Ισραήλ θα επανατοποθετηθεί στην διεθνή πολιτική σκηνή και η Τουρκία ωρύεται για να καλύψει το κενό. Ο Μητσοτάκης , όχι μόνο δεν ήταν στην σωστή πλευρά της ιστορίας, αντίθετα δεν ξέρει καν τι να κάνει γιατί δεν μελετά, απλά υπακούει. Στο εξής η παρούσα ή μια νέα κυβέρνηση στην Αθήνα, θα τρέχει ασθμαίνοντας να επαναπροσδιορίσει την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και να την προσαρμόσει στα νέα δεδομένα.
Του Στράτου Βαλτινού
Φυσικά δεν είναι καταπέλτης κατά της Τουρκίας τα όσα αναφέρονται στην έκθεση προέδρου του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι αντικατοπτρίζει την σύγχυση στρατηγικής που επικρατεί στις Βρυξέλλες, όχι μόνο στις σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά και την γενικότερη στρατηγική της ΕΕ. . Από τη μια καταδικάζει την ανυπαρξία κράτους δικαίου, το casus belli και την Γαλάζια Πατρίδα, ταυτόχρονα όμως θεωρεί την Τουρκία στρατηγικό εταίρο, ζητά την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης και πολλά ακόμη θετικά.
Η αντίδραση της Άγκυρας κατά της ΕΕ, απλά επιβεβαιώνουν και την σύγχυση που επικρατεί στην γειτονική χώρα για την ΕΕ. Από τη μια συνεργασία και αξιοποίηση των ευρωπαικών εργαλείων και μηχανισμών και από την άλλη, άρνηση να αποδεχθεί την κριτική, καθότι τα αυταρχικά καθεστώτα δεν αποδέχονται την κριτική και τον έλεγχο. Θα πρέπει να προβληματιστούν αρκετοί στην Αθήνα , τόσο για την συνολική πολιτική της ΕΕ έναντι της Τουρκίας και να μην απομονώνουν τα αρνητικά για την Άγκυρα σημεία αποσιωπώντας τα θετικά, όσο και για την επίσπευση, άρον -άρον ουσιαστικά της ένταξης των χωρών των δυτικών βαλκανίων στην ΕΕ, με την Αθήνα επισπεύδουσα μάλιστα..
Του Στράτου Βαλτινού
Ο υπουργός Εξωτερικών ανέβηκε στο βήμα της βουλής την Τετάρτη 17 Ιουνίου για να δώσει μια ακόμη παράσταση υπό μορφή “μηνύματος” , προς την Αλβανία, ότι αν δεν γίνουν σεβαστά τα περιουσιακά δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας, θα υπάρξει πρόβλημα στην ευρωπαική προοπτική των Τιράνων. Εδώ και σχεδόν 40 χρόνια τα περιουσιακά δικαιώματα της μειονότητας είτε παραβιάζονται , είτε αμφισβητούνται. Σε συνδυασμό με την άρνηση της Αλβανίας να οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών, έχουμε την γελοιοποίηση της κυβέρνησης σε μόνιμη βάση.
Από την καθαίρεση Μπελέρη, την υπονόμευση των δικαιωμάτων της μειονότητας και τα πολιτικά προβλήματα μέχρι την τελευταία τοποθέτηση Γεραπετρίτη, ακούμε για τα εμπόδια που θα θέσουν ο Μητσοτάκης και ο Γεραπετρίτης στην ευρωπαική πορεία της Αλβανίας, αλλά τα Τίρανα καλπάζουν προς την ένταξη με την υπογραφή της Αθήνας. Έχοντας εξασφαλίσει την στήριξη όλων των μεγάλων χωρών της ΕΕ, ο Έντι Ράμα έχει αποδείξει στην πράξη, ότι δεν δίνει μια για τις δηλώσεις των Ελλήνων αξιωματούχων, γιατί ξέρει ότι δεν τις εννοούν. Φανταστείτε να μην επαγρυπνούσαν...
