Του Σωτήρη Σιδέρη
Πολλά και ελπιδοφόρα μηνύματα για σοβαρή οπισθοχώρηση των ακροδεξιών κινημάτων που επηρεάστηκαν από την ρητορική και την συμπεριφορά του Τραμπ εμφανίζονται στον πολιτικό ορίζοντα. Στις ΗΠΑ όμως φαίνεται ότι γίνεται ένα άλμα προς τα εμπρός καθώς πολλοί Δημοκρατικοί ζητούν την καθαίρεση του Αμερικανού προέδρου, επικαλούμενοι την 25η Τροπολογία, η οποία προβλέπει την αποστέρηση εξουσιών από έναν πρόεδρο που θεωρείται «ανίκανος να ασκήσει τα καθήκοντα του αξιώματός του».
Ταυτόχρονα, πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες είτε δημόσια , είτε παρασκηνιακά όλο και περισσότερο αποστασιοποιούνται από τον Τραμπ, καθώς πιθανότατα, προσβλέπουν στην μετά τον Τραμπ εποχή που ίσως δεν αργήσει . Ένας από τους ελάχιστους πιστούς του Αμερικανού προέδρου παραμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης που επιμένει στο δόγμα του προκεχωρημένου φυλακίου. Ωστόσο η ακροδεξιά στην Ευρώπη είτε αγκομαχά , είτε καθηλώνεται , είτε οπισθοχωρεί, με την ήττα του Όρμπαν στην Ουγγαρία να είναι ίσως σημαδιακή για το τι ακολουθεί. Οι προοδευτικές δυνάμεις έχουν ίσως μια νέα ευκαιρία επανάκαμψης, παρά την ισχύ των αντιπάλων και σε ένα σκηνικό, ασταθές και επικίνδυνο. Απ την πολεμική φρενίτιδα, οδηγούμαστε μήπως σε μια νέα και πολύ αμφιλεγόμενη πολιτική εποχή ή σε πορεία αναγέννησης;
Ο πρώτος γύρος των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Ιραν στο Ισλαμαμπαντ δεν έφερε λευκό καπνό. Είναι η σκιά του Νετανιάχου που εμποδίζει τις προσπάθειες να βρεθεί συμφωνία, την οποία δεν θέλει το Ισραήλ. Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι το αγκάθι σύμφωνα με τον αμερικανό αντιπρόεδρο Τ. Ντ. Βανς. Οι “παράλογες απαιτήσεις” των αμερικανών είναι το εμπόδιο, σύμφωνα με τους ιρανούς. Οι διαμεσολαβητές πακιστανοί εκφράζουν την ελπίδα οτι οι διαβουλεύσεις θα συνεχιστούν. Η συμφωνία για κατάπαυση του πυρός 15 ημερών, δίνει αυτό το περιθώριο. Κανείς όμως δεν μπορεί να είναι σίγουρος, αφού ο Τραμπ είναι ανίκανος να εμποδίσει τον παρανοϊκό Νετανιάχου, ο οποίος κάνει τα πάντα για να εμποδίσει κάθε πιθανότητα επιτυχίας.
Ειδικού συνεργάτη
Η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν αποδίδεται άλλοτε στην επιρροή του Ισραήλ στον Πρόεδρο Τραμπ ή/και στην προσπάθεια των ΗΠΑ να περιορίσουν την επιρροή της Κίνας. Το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία και στο Ιράν συμπίπτει με την σχετική αποδυνάμωση των οικονομικών των ΗΠΑ και της ΕΕ.
Ειδικού Συνεργάτη
Ένα ένα βέβαιο. Ότι ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το Ισραήλ, ούτε η Ευρώπη έχουν σχέδιο για το μέλλον. Ούτε για την συνέχιση και την αιτιολόγηση των πολέμων που κάνουν ή στηρίζουν, ούτε για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας για τα οποία κανείς δεν λογοδοτεί σε κανένα διεθνές δικαστήριο, ούτε την πορεία του πολιτισμένου κόσμου. Θηριωδίες καταγράφονται με αυξανόμενη ένταση. Κοινωνικές υποδομές στον Λίβανο , τη Γάζα, το Ιράν καταστρέφονται χωρίς προφανή αιτία. Οι ΗΠΑ έχουν παραδοθεί σε έναν ψυχικά ασθενή πρόεδρο. Το Ισραήλ δολοφονεί άοπλους , γυναίκες , παιδιά , ηλικιωμένους και χειροκροτεί με ενθουσιασμό τους ποταμούς αίματος που προκαλεί.
Η Ευρώπη έχει σταυρώσει τα χέρια της και περιμένει μοιρολατρικά τη μοίρα της. Περιμένει την εκδίκηση του Τραμπ , επειδή δεν συμμετέχει στον πόλεμο. Περιμένει , υποτίθεται μια λύση στην Ουκρανία για την οποία όμως ουδείς εργάζεται. Αναζητά τρόπους οικονομικής ανάπτυξης που δεν βρίσκονται , ούτε εφευρίσκονται. Αναζητά ένα νέο δόγμα ασφάλειας που δεν γνωρίζει ποιο μπορεί να είναι. Και μέσα στον κουρνιαχτό της πολιτικής, διπλωματικής, οικονομικής και πολιτισμικής κρίσης, αναδεικνύεται και το πολιτικό πρόβλημα της Ευρώπης. Σαν να έχει κενό εξουσίας, σαν να μην υπάρχει πλέον πυξίδα και σαν τυφλό φορτηγό οδηγείται στον γκρεμό. Υπάρχει αντίδοτο στο δηλητήριο των πολέμων και του φασισμού;
Του Στράτου Βαλτινού
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει ο Άδωνις Γεωργιάδης. Η τελευταία γραμμή άμυνας της κυβέρνησης, δηλαδή η επίθεση κατά της Κοβέσι, ανατέθηκε στον “αρχιστράτηγο” του καθεστώτος Άδωνι Γεωργιάδη. Είναι η εμπροσθοφυλακή της θεωρητικοποίησης των σκανδάλων, την ηθική και πολιτική υποβάθμισή τους, θεωρώντας λίγο πολύ ότι είναι μια κανονικότητα.
Αφού όλα είναι εις βάρος της σε πολιτικό και νομικό επίπεδο, η ΝΔ εξαπέλυσε επίθεση κατά της Ευρωπαίας Εισαγγελέως και ο υπουργός Υγείας είναι αυτός που σε τελική ανάλυση θα αποφασίσει τι είναι κράτος δικαίου και τι όχι.
Όπως είναι γνωστό, ο Γεωργιάδης επιβεβαίωσε τον φασιστικό τρόπο σκέψης και πολιτικής δράσης λέγοντας: «Δεν έχει δικαίωμα η Ευρωπαία Εισαγγελέας να μας πει αν θεωρεί ένοχο τον Βορίδη ή τον Αυγενάκη. Ξέρετε τι δικαίωμα έχει μόνο; Λέει δείτε αν θέλετε να το ελέγξετε. Ποιος έχει στο Σύνταγμα την αρμοδιότητα να δει αν πρέπει να ελεγχθούν; Η Βουλή. Τι λέει η Βουλή, δηλαδή η πλειοψηφία της; Ποιος είναι η πλειοψηφία της; Η ΝΔ. Τι αποφάσισε η Νέα Δημοκρατία; Ότι δεν θέλει να ελεγχθούν. Τέλος». Άρα, τι χρειάζεται το κράτος δικαίου και οι θεσμοί;. Η εκτροπή είναι εμφανής και η επίθεση στην Ευρωπαία Εισαγγελέα είναι η τελευταία πράξη πανικού, ενός πολιτικού, που ρυπαίνει τον δημόσιο βίο της χώρας.
