Του Σωτήρη Σιδέρη

Στο έλεος της ακροδεξιάς βρίσκεται η ΕΕ όπως με σαφήνεια καταδείχθηκε τις τελευταίες ημέρες με την μαζική αντίδραση της συντριπτικής πλειονότητας των κρατών -μελών κατά της Ισπανίας. Τα προσχήματα, προς το παρόν διασώθηκαν την Τρίτη 4 Αυγούστου, όταν κατά  την τηλεδιάσκεψη των υπουργών Εσωτερικών των κρατών-μελών της ΕΕ, κανένα κράτος-μέλος δεν έθεσε θέμα αναστολής της συμμετοχής της Ισπανίας στη Σένγκεν, ενώ εξέφρασαν και την αλληλεγγύη τους μετά από ένα κρεσέντο επιθέσεων στον σοσιαλδημοκράτη Σάντσεθ.

Τώρα ήταν το μεταναστευτικό, άλλες φορές είναι η Αριστερά, οι πόλεμοι και γενικότερα παρατηρείται μια διαρκώς αυξανόμενη τάση ενσωμάτωσης στην ακροδεξιά ατζέντα. Επιχειρείται ουσιαστικά η κανονικοποίηση της ακροδεξιάς πολιτικής την στιγμή που απαιτείται μέτωπο εναντίον της, καθώς σε μεγάλες χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία, τα ακροδεξιά κόμματα επελαύνουν. Πρέπει να συγκρατηθεί επίσης το επικό άδειασμα του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον Επίτροπο για την Μετανάστευση. Και έρχονται εκλογές...

Η κατασκευή και οι συνέπειες

 Η απώλεια ψυχραιμίας ήταν κάτι το ασύλληπτο, αλλά έχει αιτία. Πέραν αυτού, το γεγονός ότι από τους 72.000 μαροκινούς που πέρασαν στο ισπανικό έδαφος, οι 70.000 επέστρεψαν ήδη στο Μαρόκο, ήταν καταλυτικό. Ωστόσο το κλίμα παροξυσμού κατά της Μαδρίτης, ότι δήθεν διευκολύνει την πολιτική ανοιχτών συνόρων για τους μετανάστες ήταν κυρίαρχο , αλλά όπως αποδείχθηκε ήταν κατασκευασμένο. Γιατί η μαζική μετακίνηση 72.000 ανθρώπων, οφείλεται,  σε παραπληροφόρηση διαφόρων ΜΚΟ  και ίσως κρατικών αξιωματούχων του Μαρόκο, ότι η Ισπανία ανοίγει τα σύνορα.

Άλλες πληροφορίες κάνουν λόγο για υποκίνηση για πολιτικούς λόγους από την ισραηλινή Μοσάντ,  λόγω της καταδίκης της γενοκτονίας των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, αν και αυτό πρέπει να επιβεβαιωθεί. Το συμπέρασμα , σε κάθε περίπτωση είναι ότι πλέον η ΕΕ πολύ εύκολα αποσυντίθεται και διολισθαίνει στην ακροδεξιά ρητορική. Αυτό όμως έχει μια τεράστια συνέπεια. 

Άδειασμα Μητσοτάκη

Λίγη ώρα πριν από την σύσκεψη των υπουργών Εσωτερικών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε να προκαταλάβει την συζήτηση και να θέσει μέσω του Politico, την  ανάγκη επιβολής ενός ειδικού  καθεστώτος έκτακτης ανάγκης που να περιλαμβάνει την αναστολή αιτήσεων ασύλου , στην “ταχεία επιστροφή” που δεν αποκλείει και τη βία κατά μεταναστών όπως κάνει ο ίδιος μέσω του Πλεύρη και έχει καταδικαστεί από διεθνείς οργανισμούς. Τώρα έρχονται εκλογές και ο Κυριάκος Μητσοτάκης φλερτάρει και πάλι με την ατζέντα Πλεύρη που θέλει να γίνει νόμος της ΕΕ. Μόνο που αυτό σημαίνει θεσμοθέτηση της παραβίασης του διεθνούς δικαίου. Γι αυτό και ο αρμόδιος Επίτροπος τον άδειασε πανηγυρικά..

 Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ο Επίτροπος Μπρούνερ αγνόησε την “κατάσταση πολιορκίας” που πρότεινε ο Μητσοτάκης και ζήτησε να εφαρμοστεί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο.  Ο Έλληνας πρωθυπουργός προφανώς θεώρησε ότι η προεκλογική εκστρατεία και η τάση των Ευρωπαίων να χαιδεύουν τα αυτιά της ακροδεξιάς, θα έβρισκε πρόσφορο έδαφος. Αλλά διαψεύστηκε παταγωδώς, γιατί δεν ήταν καθόλου εύκολο να οδηγηθεί σε θεσμική εκτροπή τέτοιας έκτασης, η ΕΕ. Προς το παρόν τουλάχιστον. 

Επίσης ο Μπρούνερ τόνισε ότι  το νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση, διαθέτει ήδη τα απαραίτητα εργαλεία. «Οι νέοι ευρωπαϊκοί κανόνες για τα σύνορα και τη μετανάστευση μας παρέχουν ένα ισχυρό σύστημα για την προστασία της ασφάλειας της Ευρώπης», 

Τι απειλεί την Ευρώπη;

Η συζήτηση για τους δημοκρατικούς θεσμούς, τη διαφάνεια και την ανάπτυξη της ΕΕ υποχωρούν δραματικά. Η κρίση της Θέουτα, κατέδειξε ότι πλέον η ΕΕ πολύ εύκολα διολισθαίνει  προς την αστάθεια  και πανικοβάλλεται, αντί να σχεδιάζει με στρατηγικό τρόπο την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η ακροδεξιά καλπάζει και σταδιακά κανονιοποιείται. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι τα δεξιά κόμματα και οι κυβερνήσεις τους στην ΕΕ συνδέονται όλο και περισσότερο με την ακροδεξιά ρητορική. Σήμερα ήταν η Θέουτα, πριν λίγες ημέρες ήταν οι ΗΠΑ για την ανύπαρκτη Αριστερή τρομοκρατία, όταν μέσω του ΥΠΕΞ Ρούμπιο επιδόθηκε σε ένα παραλήρημα κατά της Αριστεράς και γενικότερα των προοδευτικών κομμάτων, αύριο θα είναι κάτι άλλο.

Αυτή είναι η μεγάλη απειλή για την Ευρώπη. Η υπονόμευση της Δημοκρατίας, η ιδεολογική μετατόπιση των συντηρητικών κομμάτων προς τα ακροδεξιά, οι κραυγαλέες ανισότητες που οι ίδιοι ψηφίζουν και μετατρέπονται σε επίσημη πολιτική, η διάθεση τεράστιων πόρων για την πολεμική βιομηχανία εις βάρος του κοινωνικού κράτους, αθροίζονται στο ίδιο πλαίσιο με το μεταναστευτικό. Το οποίο είναι ένα από τα ζητήματα, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται απλά για ένα τμήμα, μιας ευρύτερης ακροδεξιάς ατζέντας.

Ουσιαστικός εχθρός όμως είναι η Αριστερά ή έστω η σοσιαλδημοκρατία  γι αυτό και ο Σάντσεθ έχινε στόχος. Η ΕΕ δεν αναπτύσσεται, επιμένει σε ένα λάθος έναντι της Ρωσίας, είναι αμήχανη με την Κίνα, έχει πλέον στρατηγικό πρόβλημα με τις ΗΠΑ και στρέφεται στο μεταναστευτικό που είναι η βιτρίνα της ακροδεξιάς. Τα χειρότερα όμως είναι μπροστά της και δεν θα τα αντιμετωπίσει, αν δεν αλλάξει πολιτική. Και αυτό είναι το  μεγάλο πρόβλημα ...