Η υπουργοποίηση του Τάκη Θεοδωρικάκου έφερε στο προσκήνιο μια υπόθεση που σύμφωνα με την εφημερίδα Docoumento βρίσκεται στο επίκεντρο έρευνας για στενές διασυνδέσεις της Greek Mafia με το στενό του περιβάλλον, όταν ο ίδιος ήταν Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, με άμεση δική του εμπλοκή. Το δημοσίευμα επικαλείται τη δικογραφία που βρίσκεται στη βουλή και προκαλεί σοκ, καθώς μόνο ανησυχία στην κοινωνία μπορεί να μεταδώσει μια τέτοια υπόθεση. Μια δυσώδης ατμόσφαιρα δημιουργείται γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου το οποίο καλείται να απαντήσει . Προφανώς υπάρχει χάος μεταξύ του μηνύματος της κάλπης προς τον πρωθυπουργό και η απάντηση του πρωθυπουργού προς τους πολίτες….
Του Σωτήρη Σιδέρη
Έξαρση των συζητήσεων για τις έρευνες στο Αιγαίο , προκάλεσε η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να δώσει άδεια στην Εταιρεία Πετρελαικών Ερευνών, την ΤΡΑΟ, για έρευνες βόρεια και νότια της Ίμβρου, στον Κόλπο Ξηρού και λίγα μίλια από τις εκβολές του Έβρου, όλες εντός των χωρικών υδάτων. Η υπόθεση αν και προκάλεσε θόρυβο στην Αθήνα, έδειξε και την πολύ προσεκτική στάση της Άγκυρας . Ότι οι έρευνες που θα γίνουν εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων φέρνουν στο προσκήνιο το Πρακτικό της Βέρνης του 1976, που υπέγραψαν οι δύο χώρες και έθετε το πλαίσιο του διαλόγου και απαγόρευε τις έρευνες εκτός των χωρικών υδάτων, όσο διαρκούσε ο διμερής διάλογος.
Ο διάλογος, όμως, απέτυχε και κατά την Αθήνα το Πρακτικό της Βέρνης δεν ισχύει, αλλά κατά την Άγκυρα ισχύει στο διηνεκές. Οπότε σε περίπτωση που η Τουρκία ανακοίνωνε έρευνες στο Αιγαίο πέραν των χωρικών της υδάτων θα τίναζε στον αέρα όλη την πολιτική δεκαετιών που προσπαθεί να επιβάλλει στην Ελλάδα και θα προκαλούσε αναταραχή και απαντήσεις από την Αθήνα. Γιατί όμως η Τουρκία έκανε αυτή την ανακοίνωση;
Σε ανασχηματισμό με καθεστωτικά χαρακτηριστικά και με στόχο την συντήρηση των “κεκτημένων” μιας αντικοινωνικής πολιτικής, προχώρησε ο πρωθυπουργός. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έμεινε παγερά αδιάφορος στο μήνυμα των ευρωεκλογών, περιφρόνησε επιδεικτικά την λαική δυσφορία όπως εκφράστηκε από τις κάλπες και ουσιαστικά περιχαρακώνει ακόμη περισσότερο την κυβέρνηση στην πολιτική εξυπηρέτησης των ιδιωτικών συμφερόντων.
Είναι σαφές ότι η ακτινογραφία του ανασχηματισμού οδηγεί στην σκέψη ότι είναι μη ανιχνεύσιμες οι ευαισθησίες του πρωθυπουργού , ως προς το κράτος δικαίου, την ακρίβεια, την πολιτική ηθική, τα δημόσια αγαθά, οπότε λογικά αποστασιοποιείται ακόμη περισσότερο από την κοινωνία. Με απλά λόγια είτε έγινε , είτε δεν γίνονταν ανασχηματισμός, η πορεία της κυβέρνησης είναι προδιαγεγραμμένη. Και αφού ο Μητσοτάκης αδιαφόρησε για το αποτέλεσμα της κάλπης, εκ των πραγμάτων οδηγείται κάποιος στην εκτίμηση ότι η λευκή επιταγή που είχε πριν ένα χρόνο, έγινε σήμερα λευκή πετσέτα. Γιατί επιβεβαιώθηκε ότι ο πρωθυπουργός είναι εγκλωβισμένος στο καθεστωτικό σύστημα που δημιούργησε. Αν ήθελε να αντιστρέψει την πορεία πτώσης, θα έκανε άλλες επιλογές και προσώπων και πολιτικές.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η κρίση στη Γαλλία και τη Γερμανία απειλεί να ανατρέψει την εικόνα συνοχής του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Συμμαχίας στην Ουάσιγκτον στις 8-9 Ιουλίου,. Θα έχει αποδυναμωμένους ηγέτες, όπως ο Σολτς και ο Μακρόν που μέχρι πριν λίγες ημέρες φάνταζαν ακλόνητοι και τις ΗΠΑ σε εσωτερική παράκρουση, ενώ και η ΕΕ παραπαίει. Ο Μπάιντεν υπάρχει και δεν υπάρχει, εν μέσω αμφιβολιών και για την υγεία του , οι ΗΠΑ δείχνουν ζαλισμένες με την εμπλοκή τους στην Ουκρανία και τη Γάζα και ενώ ο Τραμπ γίνεται όλο και πιο απειλητικός. Και όμως η ρητορική του πολέμου κυριαρχεί, καθώς και το ΝΑΤΟ βάζει στον διάλογο τα πυρηνικά του, ενώ κλιμακώνει στην Ουκρανία.
Οι Μητσοτάκης και Ερντογάν είναι επίσης αποδυναμωμένοι και ενώ στο παρασκήνιο προωθείται η δημιουργία κοινών θαλάσσιων πάρκων, ενδεχόμενο που οδηγεί σε υποχώρηση την Αθήνα μετά την μονομερή εξαγγελία της, θέμα που θα τεθεί στην συνάντησή τους στην Ουάσιγκτον. Ο Μητσοτάκης έχει επίσης ανοιχτό μέτωπο με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, τα δε μνημόνια που προβλέπει η Συμφωνία των Πρεσπών δεν θα βγουν ποτέ από το συρτάρι. Δεν βγήκαν με το 41% , θα βγουν με το 28%; Η ελληνική εξωτερική πολιτική κλυδωνίζεται.
Ο Νίκος Παπανδρέου γιος του Ανδρέα Παπανδρέου δεν πρόσφερε ποτέ τίποτα στο ΠΑΣΟΚ, ούτε έδωσε ποτέ στη ζωή του, κανέναν αγώνα για τη χώρα και το κόμμα του. Έγινε ευρωβουλευτής μετά την παραίτηση του Νίκου Ανδρουλάκη και τώρα, ως εκλεγμένος πλέον ευρωβουλευτής έθεσε θέμα ηγεσίας. Το όνομά του και μόνο ήταν αρκετό για να τροφοδοτήσει με ενέργεια την υφέρπουσα αμφισβήτηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Στην οικογένεια Παπανδρέου οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά και υπό αυτό το πρίσμα θεωρείται εύλογο, η δήλωση αμφισβήτησης του Ανδρουλάκη , να έχει την συναίνεση των αδελφών του, Γιώργου και Αντρίκου Παπανδρέου.
Θέλει ο Νίκος Παπανδρέου να γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ; Κανείς δεν πιστεύει ότι ένας Παπανδρέου εγείρει θέμα ηγεσίας για να προτείνει κάποιον άλλο. Είτε ισχύει αυτό, είτε όχι, το ΠΑΣΟΚ εκ των πραγμάτων βρίσκεται σε κρίση ηγεσίας. Οπότε φαντάζουν ως πολυτέλεια οι συζητήσεις, για συμμαχίες, νίκες και εξουσία. Κόμμα με αμφισβητούμενο ηγέτη δεν θα κερδίσει εξουσία. Όσο για τον Ν. Παπανδρέου, η δήλωσή του είναι μνημείο ασάφειας και καιροσκοπισμού και μάλιστα οι αναφορές κατά του ΣΥΡΙΖΑ και οι λέξεις που χρησιμοποιεί είναι κατάπτυστες....
