Σε τροχιά ρήξης με τον Αλέξη Τσίπρα , αλλά και όσους εντός του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να πιστεύουν τον πρώην πρωθυπουργό και είναι πολλοί, κινείται πλέον ο Στέφανος Κασσελάκης. Παρουσιάζοντας την Κυριακή 24 Ιουνίου έξι πυλώνες δράσης για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, ουσιαστικά αποδομεί το κόμμα του , υποσχόμενος ένα νέο κόμμα, αλλά τι κόμμα άγνωστο. Με πρώτο χτύπημα κατά του Τσίπρα τα οικονομικά του ΣΥΡΙΖΑ για τα οποία λέει ότι “παρέλαβα χάος”, μέχρι το ασυμβίβαστο υπουργού -βουλευτή, ο Κασσελάκης προετοιμάζει το έδαφος για μια νέα ρήξη.
Το νέο κόμμα όμως, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι ξέρει τι κόμμα θέλει, δεν δημιουργείται με εριστικές αναρτήσεις το διαδίκτυο. Κινούμενος σε παράλληλο σύμπαν ο Κασσελάκης δεν κοιτάζει την πτώση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει κανένα σχέδιο για το πως το κόμμα του θα ανακτήσει δυνάμεις και την πρωτοκαθεδρία, αλλά υπόσχεται θολές αλλαγές, σαν μια επιχείρηση που αλλάξει προσωπικό και οργανόγραμμα. Είναι λογικό ότι μέχρι το Καταστατικό συνέδριο του Φθινοπώρου να γίνουν πολλά, καθώς είναι δευτερεύον πλέον ζήτημα τι θα γίνει στην Κεντροαριστερά, γιατί προέχει η απάντηση τι θα γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας ξέρει τις προθέσεις Κασσελάκη και αναμένεται η αντίδρασή του.
Του Στράτου Βαλτινού
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ούτε ενωτικός ήταν ποτέ έναντι της Αριστεράς, ούτε συγκλίσεις επιδίωξε ποτέ. Με μια δήλωση -ύμνο στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, ο Στέφανος Κασσελάκης επιβεβαίωσε την σύγχυσή του, αλλά και τον ιδεολογικό του αναλφαβητισμό. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, είχε πάντα ως μοναδικό του στόχο την εκλογική λεηλασία της Αριστεράς, έκλεψε συνθήματά της, επικαλούνταν συνεχώς το ΕΑΜ για αυτόν ακριβώς τον λόγο και ενίοτε εκβίαζε την Αριστερά, όπως σε κάθε αυτοδιοικητικές εκλογές, ώστε στο δεύτερο γύρο να εκλέγονται οι εκλεκτοί του.
Ενίοτε ο λαικισμός του έφθανε στο ζενίθ. Προφανώς , κυρίως την πρώτη τριετία, 1981-1984 έκανε αλλαγές, ήταν δημοκρατικός, δικαίωσε αγώνες της Αριστεράς με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, αλλά κάθε άλλο παρά δικαίωσε το όραμα της Αλλαγής. Απόδειξη ήταν ότι άφησε την Ελλάδα στα χέρια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη εν μέσω σκανδάλων και όταν επέστρεψε το 1993 εφάρμοσε σκληρό πρόγραμμα λιτότητας, ακυρώνοντας στην πορεία κατακτήσεις των πρώτων ετών.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ο νικητής των εκλογών στη Βόρεια Μακεδονία Χρίστιαν Μίτσκοσκι , σήκωσε το γάντι που του πέταξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και αντί να επιδείξει αυτοσυγκράτηση, πέρασε στην αντεπίθεση . Απαντώντας στον Μητσοτάκη, δήλωσε ότι προετοιμάζεται για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και ότι του αρέσουν οι προκλήσεις επιδεικνύοντας περιφρόνηση στη δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού, ότι θα θέσει το θέμα σεβασμού της Συμφωνίας των Πρεσπών στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, στην Ουάσιγκτον στις 8- 9 Ιουλίου. Το πως και που θα το θέσει ο πρωθυπουργός είναι στον αέρα. Σίγουρα όχι μέσα στη Σύνοδο...
Αν μέσα στο ΝΑΤΟ, ενώπιον δεκάδων ηγετών, ο Μίτσκοσκι επιβάλλει την άποψή του να μην χρησιμοποιεί τη συνταγματική ονομασία Βόρεια Μακεδονία, χωρίς καμία συνέπεια μάλιστα, θα δημιουργηθεί αρνητικό προηγούμενο για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Πέραν αυτών, το πόσο σοβαρή είναι η εξωτερική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη φαίνεται και από τη στάση της κυβέρνησης στην ΕΕ, σχετικά με την υπογραφή συμφωνιών με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία, με την Αθήνα να είναι θετική σε όλη την προενταξιακή στρατηγική. Το βέτο δεν είναι η ενδεδειγμένη στάση, αλλά η διπλωματία, αλλά αντί για διπλωματία, βλέπουμε θέατρο παντού….
«Αν δεν κέρδισες τον Κασσελάκη, πως θα κερδίσεις τον Μητσοτάκη» , είπε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, που πρώτος έθεσε ζήτημα αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ. Αρα το θέμα είναι ποιος θα κερδίσει τον Κασσελάκη; Αυτός είναι ο πρώτος στόχος; Ο νέος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ με τι ακριβώς θα ασχοληθεί; Πως θα κερδίσει πρώτα τον Κασσελάκη; Άρα για ποια Κεντροαριστερά μιλάμε; Πως θα προκύψει πρόσθεση και συμπόρευση και άλλα τέτοια αγαπησιάρικα αν το θέμα είναι η επικράτηση σε βάρος του κατά τα άλλα δυνητικού σύμμαχου; Είναι τα ερωτήματα που αναδεικνύουν ποια είναι η πραγματική συζήτηση εντός αλλά και εκτός ΠΑΣΟΚ. Οι απαντήσεις δεν παραπέμπουν ακριβώς στο κίνητρο αντιμετώπισης του Μητσοτάκη. Και σίγουρα δεν παραπέμπουν σε αγωνία για την Κεντροαριστερά. Τουλάχιστον ο Οδυσσέας δεν το κρύβει, όπως πολλοί αλλοι. Η συζήτηση στο ΠΑΣΟΚ αφορά την επικράτηση του στην Κεντροαριστερά που θέλουν, που τους εξυπηρετεί. Όχι στην κεντροαριστερά.
Μέσα σε ένα όργιο φημών για την στάση των Καραμανλή και Σαμαρά έναντι του Κυριάκου Μητσοτάκη, μετά την κατάρρευση των ποσοστών της ΝΔ στις ευρωεκλογές, είναι πιθανό , η κρίση που ήδη ξεσπάσει στο ΠΑΣΟΚ και πλησιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ, να επεκταθεί και στη ΝΔ. Ψίθυροι και σενάρια περισσεύουν , ωστόσο μέχρι τώρα, τίποτα δεν δείχνει ότι υπάρχει κρίση στη ΝΔ. Υπάρχει μια καθίζηση, οργή στην κοινωνία, απουσία αφηγήματος, κόπωση , αλλά όλα αυτά δεν έχουν προκαλέσει ακόμη κρίση στη ΝΔ.
Τόσο ο Σαμαράς, όσο και ο Καραμανλής, φέρονται έντονα δυσαρεστημένοι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Σαμαράς θεωρεί ότι η ΝΔ έχει χάσει την δεξιά ταυτότητά της και την θέλει πιο ακροδεξιά, μάλλον στα βήματα της Λεπέν και της Μελόνι, αν και οι φήμες λένε ότι αν τον προτείνει ο πρωθυπουργός για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα ηρεμήσει. Ο Καραμανλής θεωρεί ότι η ΝΔ έχει χάσει το λαικό στοιχείο και την μετριοπάθειά της και εξελίσσεται σε μια σκληρή νεοφιλελεύθερη παράταξη με αντικοινωνικά χαρακτηριστικά, ενώ έχει κατηγορήσει τον πρωθυπουργό και για την περιφρόνηση του κράτους δικαίου. Οπότε η κοινή παρουσία των Σαμαρά – Καραμανλή στην 1η Ιουλίου σε εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο μπορεί να σηματοδοτήσει μια νέα περίοδο για τη ΝΔ;
