Του Σωτήρη Σιδέρη
Ισχυρές αναταράξεις στο πολιτικό σκηνικό προκαλεί η παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα και η παράλληλη διακήρυξή του ότι “το πολιτικό σύστημα, σε όλες τις εκφάνσεις του, έχει ξεπέσει στη συνείδηση του λαού”. Αν και ο ίδιος είναι παλιός και πρωταγωνιστής επιπέδου πρώτης σελίδας από το 2012, φαίνεται ότι διατηρεί έναν πολιτικό δυναμισμό που μπορεί να δημιουργεί και πάλι προσδοκίες. Αλλά , πράγματι έχει δίκιο σε όσα λέει για το πολιτικό σύστημα, γιατί αν αυτό δεν είχε ξεπέσει δεν θα είχε ελπίδες επιστροφής και ο ίδιος. Το ζήτημα είναι αν και πως μπορεί να το αναστηλώσει.
Ο Τσίπρας δηλώνει ότι απευθύνεται στην κοινωνία, την οποία μέχρι τώρα καθοδηγεί από τα πάνω και την προσανατολίζει προς το πρόσωπό του. Όταν επίσης δηλώνει ότι μόνο από “τα κάτω” μπορούν να ανατραπούν τα δεδομένα. Αλλά η κοινωνία δεν είναι άμορφη μάζα. Έχει θεσμούς, κόμματα, ενώσεις και φορείς, Αυτοδιοίκηση και παρατάξεις, οπότε το “από τα κάτω” έχει πολλές εκφάνσεις και ερμηνείες. Πέραν αυτών που θα φανούν στην πορεία, ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει , όχι όμως πρώτος μεταξύ ίσων, αλλά ως αρχηγός σε μια προσωποκεντρική πρωτοβουλία ανασύνθεσης της κεντροαριστεράς. Το ρίσκο και για τον ίδιο και για την Αριστερά μεγάλο.
Του Στράτου Βαλτινού
Η εικόνα σήψης και πολιτικής αναισθησίας είναι κυρίαρχη. Μη αντέχοντας πλέον τον διαρκή εμπαιγμό, την αναξιοκρατία, την οικονομική τους καχεξία και την “εισβολή” των ιδιωτών στο υπουργείο Άμυνας, οι στρατιωτικοί ξεσηκώθηκαν και πραγματοποίησαν μια ιστορική συγκέντρωση στη Παλιά Βουλή και στην συνέχεια πορεία στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου και επέδωσαν τα αιτήματά τους. Είναι μια εικόνα που εκθέτει ανεπανόρθωτα τους διαπλεκόμενους ηγετίσκους της παρακμής, που δεν μπορούν να κατηγορήσουν τους στρατιωτικούς για παιχνίδια και ύποπτες συμπεριφορές, ούτε φυσικά την αντιπολίτευση. Ύποπτοι και υπόλογοι είναι οι κυβερνώντες.
Αιτία της αντίδρασης το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Άμυνας του υποτιθέμενου μεγαλοδελφίνου Νίκου Δένδια, ο οποίος σαρώνει στις δημοσκοπήσεις ως ο καταλληλότερος για τη διαδοχή του Μητσοτάκη. Είναι όμως ο μόνος που κατάφερε να εξοργίσει τόσο πολύ με την στάση του τους στρατιωτικούς που τους έβγαλε στο δρόμο προς μεγάλη τέρψη του Μητσοτάκη προφανώς. Φυσικά η πόρτα του Μαξίμου ήταν κλειστή για τους στρατιωτικούς, αλλά είναι μονίμως ανοιχτή για τους ολιγάρχες...
Όταν προκύπτει κάποια διαφορά ή διαμαρτυρία μιας επιχείρησης , επιχειρηματιών ή κυρίως ολιγαρχών, ο πρωθυπουργός τους καλεί στο Μέγαρο Μαξίμου για να αμβλύνει το πρόβλημα και να αποκαταστήσει τις σχέσεις του μαζί τους, αν έχουν διαταραχθεί. Μαθαίνουμε λοιπόν ότι έχει καλέσει τον Γεράσιμο Σκλαβενίτη, καθώς η γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ έχει αντιδράσει με οξύτητα στο πρόστιμο ύψους 1,44 εκατ. Ευρώ που της επιβλήθηκε από τη ΔΙΜΕΑ για παραβάσεις του Κώδικα Δεοντολογίας. Δεν ξέρουμε αν πράγματι έχει δίκιο η εταιρεία, αλλά το ζήτημα είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Γιατί, δεν έχουν την ίδια τύχη χιλιάδες φορείς επιστημόνων, εργαζομένων, αγροτών, εκπαιδευτικών, συνδικαλιστών και πολλών ακόμη κλάδων και φορέων, που δεν έχουν περάσει ποτέ την πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου και ας πλήττονται από την κυβερνητική πολιτική. Αντίθετα, όποιος επώνυμος ή επιχειρηματίας το επιθυμεί, η πόρτα είναι ανοιχτή. Να σημειωθεί ότι παρά το γεγονός ότι η υπόθεση των Τεμπών είναι κυρίαρχο θέμα επί 2,5 χρόνια, ο Μητσοτάκης δεν δέχθηκε ποτέ στο Μαξίμου τον Σύλλογο Γονέων που δίνει έναν μεγάλο αγώνα για Δικαιοσύνη.
Του Στράτου Βαλτινού
Μετά την συντριπτική ηθική ήττα που υπέστη η κυβέρνηση από τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, η εικόνα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αποκαρδιωτική σε όλα τα επίπεδα. Η προσπάθεια συσπείρωσης της ΝΔ, αποτυγχάνει, οι παροχές έχουν ήδη ξεχαστεί. Το άνοιγμα προς τον Αντώνη Σαμαρά ήταν ένα ακόμη βατερλό. Η επένδυση στην συνάντηση με τον Ερντογάν χρεοκόπησε και το κλίμα επιβαρύνεται. Το τελευταίο διάστημα το επικοινωνιακό επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου, επιχείρησε να επωφεληθεί από τις αναταράξεις που φέρνει το σχέδιο Τσίπρα για ίδρυση κόμματος, αλλά είναι βέβαιο πως θα βουλιάξει στο τσουνάμι που προκαλεί στη ΝΔ το σχέδιο Σαμαρά για ίδρυση δικού του κόμματος.
Σε αυτά να προστεθεί και η υπόγεια βουή για κρίση στις σχέσεις με τον Βορίδη, τον Αβραμόπουλο, φυσικά τον Δένδια και άλλους βουλευτές .Αντιπερισπασμοί και μικρότητες του ίδιου του πρωθυπουργού, που εμφανίζεται εντελώς κενός από ιδέες και πολιτικό αφήγημα, δεν θα επιφέρουν καμία αλλαγή. Αντίθετα η αποσυσπείρωση της ΝΔ αποκτά όλο και μεγαλύτερη δυναμική. Ο Μητσοτάκης χάνει τον έλεγχο σταδιακά, αλλά σταθερά.
Του Στράτου Βαλτινού
Αίσθηση προκάλεσαν οι δηλώσεις του ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν ότι η Τουρκία περικυκλώνεται από συμμαχίες που έχουν δημιουργηθεί εις βάρος της, κάνοντας υπαινιγμούς για στρατιωτική δράση. Κατά την συλλογιστική του Φιντάν, “αναπτύσσουμε διπλωματικά μέτρα”, αλλά όπως είπε “αν δεν μπορέσεις να αναπτύξεις διπλωματικά μέτρα για συγκεκριμένα θέματα, τότε παραπέμπεις το θέμα στον στρατό σου, στα όργανα ασφαλείας...». Οι δηλώσεις αυτές, που έμμεσα αναφέρονται στην Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, αντικατοπτρίζουν μια πραγματική απειλή για την Τουρκία, ή μήπως η Τουρκία δεν νοιώθει τόσο ισχυρή;. Μήπως επίσης, συμβαίνει κάτι άλλο στην αυλή του Ερντογάν;
Ο κυρίαρχος στην πολιτική ζωή της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, βρίσκεται σε πορεία πτώσης , οπότε στην αυλή του άρχισαν οι υπόγειες διεργασίες για την διαδοχή του. Πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις οι τριγμοί είναι ισχυροί , αλλά το ζήτημα είναι αν η Τουρκία θα συνεχίσει το σχέδιό του ή αυτό θα αποδυναμωθεί . Η Ελλάδα , η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχουν κανένα απολύτως σχέδιο κατά της Τουρκίας, ώστε να φοβάται ο Φιντάν. Το Ισραήλ την βλέπει σαν αντίπαλο στην περιοχή, υπάρχουν φυσικά και οι Κούρδοι. Το νεοοθωμανικό όραμα τρίζει ή πιθανή αστάθεια στην Άγκυρα θα το κάνει πιο απειλητικό;
