Τον κίνδυνο εκφασισμού λόγω του τρόπου αντιμετώπισης του μεταναστευτικού –προσφυγικού προβλήματος επισημαίνει σε συνέντευξή του στην βελγική εφημερίδα La Libre ο Τζέραλντ Κράους, αρχιτέκτονας της Κοινής Δήλωσης ΕΕ –Τουρκίας το 2016
Ο ευρωσκεπτικισμός επιστρέφει στην Ελλάδα με τα αρνητικά χαρακτηριστικά που ήδη γνωρίζουμε, αλλά και με νέες αντιφάσεις και διλήμματα. Στο επίκεντρο βρίσκεται φυσικά το προσφυγικό –μεταναστευτικό πρόβλημα , αλλά στο βάθος του ορίζοντα θα επανεμφανιστούν και παλιότερα προβλήματα που έχουν μειώσει δραματικά την ελκυστικότητα της ΕΕ. Τα προβλήματα ηθικής, οι ανισότητες, η ανοχή προς την ακροδεξιά πολιτική, η γερμανική Ευρώπη, ο αγοραίος νεοφιλελευθερισμός. Σε αυτά οι Έλληνες, θα προσθέσουν και νέα πεδία , όπως η άρνηση της ΕΕ να αναλάβει ευθύνες στο μεταναστευτικό, η άρνησή της έως τώρα , να μειωθούν τα πλεονάσματα , ο διχασμός όσον αφορά το νέο κοινοτικό προυπολογισμό και η τεράστια ανοχή προς την Τουρκία που ενεργοποιούν και τα αντι ευρωπαικά , αλλά και τα αντιγερμανικά αντανακλαστικά των Ελλήνων.
Η κυβέρνηση βασιζόμενη προφανώς στην στήριξη που έχει από τα ΜΜΕ που μέσα από ένα όργιο προπαγάνδας δημιουργεί κλίμα αποδοχής της πολιτικής της από την κοινή γνώμη, έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να ανταποκριθεί στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για συναίνεση και συμφωνία, πάνω σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατηγικής για την αντιμετώπιση του προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος.
Η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ κατέστησε σαφές στην κυβέρνηση ότι με την πολιτική της, δεν έχει αφήσει περιθώρια έστω και για ελάχιστες συναινέσεις και παρουσίασε επίσημα σειρά προτάσεων.
Στον Έβρο, κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιθεώρησαν το έργο τους. Το κλείσιμο των συνόρων, την διαχρονική ανοχή προς την Τουρκία, την δική τους άρνηση να λύσουν το πρόβλημα και έδωσαν συγχαρητήρια στο πολιτικό τους εταίρο. Την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το πρώτο λοιπόν συμπέρασμα για τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες είναι ότι η ΕΕ και σχεδόν όλα τα κράτη-μέλη δεν μπορούν να συγκρατήσουν τον ενθουσιασμό τους για την κατάφωρη παραβίαση κάθε έννοιας δικαίου από τα ίδια και φυσικά από την Ελλάδα. Πρώτα συμμετέχουν έμμεσα ή άμεσα στους καταστροφικούς πολέμους, ώθησαν ή ανέχθηκαν την Τουρκία να εισβάλει στην Συρία , εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται σε απόγνωση και η ήπειρος που υπερηφανεύεται για τον πολιτισμό της τους οδηγεί σε έναν δεύτερο θάνατο. Στο αδιέξοδο.
Η ακροδεξιά στην Ελλάδα ενισχύθηκε την περίοδο των μνημονίων, ενώ στην Ευρώπη με το μεταναστευτικό. Μετά το τέλος των μνημονίων η ελληνική ακροδεξιά ενσωματώθηκε στη ΝΔ που πήρε ακόμη και ένα τμήμα των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής και κέρδισε τις εκλογές του Ιουλίου του 2019 ικανοποιώντας το νέο ακροατήριό της με την πολεμική στη συμφωνία των Πρεσπών.
Λίγους μήνες μετά τις εκλογές, είναι φανερό ότι η ακροδεξιά στην Ελλάδα αποτελεί την ισχυρότερη ομάδα πίεσης εντός της κυβέρνησης, αλλά και επηρεάζει και την Τοπική Αυτοδιοίκηση , ενώ είναι εμφανής η επίδρασή της στην κυβερνητική πολιτική για το μεταναστευτικό.
Στην Ευρώπη η ακροδεξιά ενισχύθηκε λίγα χρόνια νωρίτερα με επίκεντρο το μεταναστευτικό. Όπως όμως συμβαίνει πάντα, το μεταναστευτικό ήταν το όχημα για να επανέλθει στο προσκήνιο και στην συνέχεια διεύρυνε την ατζέντα της με επιθέσεις κατά της ΕΕ , κατά των «μετριοτήτων», των ανισοτήτων και φυσικά με αλλαγές στο πολιτικό σύστημα όπου κυβερνούν και ελέγχουν σε αρκετές χώρες την δικαιοσύνη, τα ΜΜΕ και γίνονται όλο και πιο απειλητικοί για τη δημοκρατία, ενώ ο εθνικισμός γίνεται όλο και πιο ισχυρός. Άλλωστε το Brexit ήταν η κορυφαία εθνικιστική απόφαση ενός λαού και ουσιαστικά οι Άγγλοι, επιδίωξαν να επανατοποθετηθούν στο νέο διεθνές περιβάλλον με τους δικούς τους όρους.
