Ένταση με την Ελλάδα, πειρατεία σε βάρος της Κύπρου, πόλεμο κατά των κούρδων και της Συρίας και όπλα στον Αλ Σάρατζ στην Λιβύη. Ο Ερντογάν κάνει ότι μπορεί για να δείξει ότι στην Τουρκία τα πάντα βαίνουν κανονικά, συνεχίζοντας ταυτόχρονα τα επεκτατικά του σχέδια στην περιοχή. Το σημαντικό όμως δεν είναι πλέον, μόνο, οι προσκλήσεις, αλλά η προσπάθεια της Άγκυρας να ελέγξει de facto τις περιοχές που θεωρεί ήδη δικές της. Περιοχές τις οποίες έχει ονομάσει «Γαλάζια Πατρίδα» και στις οποίες περιλαμβάνονται ένα σημαντικό τμήμα της Κυπριακής ΑΟΖ, ένα τμήμα της ελληνικής ΑΟΖ, ειδικά νοτίως του Καστελόριζου, της Ρόδου, της Καρπάθου και της Κρήτης. Συγχρόνως η Άγκυρα καλλιεργεί εντονότατα την άποψη της ότι και το ανατολικό Αιγαίο είναι μια γκρίζα περιοχή την οποία δεν δικαιούται να ελέγχει η Ελλάδα. Είναι αυτό μια νέα πραγματικότητα, μία ακόμα κλιμάκωση της τουρκικής πολιτικής , η οποία δυστυχώς πρέπει να πούμε ότι δεν αντιμετωπίζεται με την δέουσα ένταση και εγρήγορση από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης.
Διανοητές και οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και κόμματα, σοβαροί αναλυτές και δεξαμενές σκέψης, συγκλίνουν σε ένα πρώτο συμπέρασμα. Ότι μετά το τέλος της πανδημίας, έστω και μόλις χαλαρώσει η απομόνωση, τίποτα δεν θα είναι ίδιο στον κόσμο. Κυρίως όμως, υπογραμμίζουν, οι ανισότητες θα μεγαλώσουν στον κόσμο, φυσικά και στην Ελλάδα. Στη χώρα μας, ο κόσμος της εργασίας, είτε απλοί μισθωτοί, είτε οι πνευματικά εργαζόμενοι , οι επαγγελματίες και οι μικροί επιχειρηματίες θα «λιώσουν» καθώς την επόμενη ημέρα την σχεδιάζουν ο ΣΕΒ, ολιγαρχικοί όμιλοι , τράπεζες και νεοφιλελεύθεροι πολιτικοί που θα κινηθούν ως «ερπύστριες» κατά των αδύναμων για να συνεχίσουν την κυριαρχία τους. Όμως, ούτε οι λεγεώνες των επικοινωνιολόγων, ούτε ο έλεγχος των ΜΜΕ θα συγκαλύψει αυτή την πραγματικότητα.
Οι τελευταίοι μήνες επανέφεραν στο προσκήνιο ξεχασμένες συζητήσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Πρώτη και κύρια, ο ρόλος της επιστήμης και συμμαχία ή η σύγκρουσή της με την πολιτική, η λειτουργία των θεσμών σε σχέση με την δημόσια υγεία και τη δημοκρατία, η πολιτική δράση την λήψη των αποφάσεων. Σε πολλές χώρες , μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, η επιστήμη επικράτησε της πολιτικής όσον αφορά την αντιμετώπιση της πανδημίας, έστω και με δυσκολία. Οι θεσμοί όπως τα πολιτικά κόμματα και το κοινοβούλιο βρέθηκαν σε κατάσταση αδράνειας.
Οι λαϊκιστές του ΣΥΡΙΖΑ άφησαν πίσω τους ένα γεμάτο ταμείο με περίπου 37 δις ευρώ. Το παρέλαβε η σημερινή κυβέρνηση κατηγορώντας τους προκατόχους της ως λαϊκιστές, ανίκανους και αποτυχημένους. Σήμερα , οι αντιλαϊκιστές, οι ικανοί και επιτυχημένοι της ΝΔ το λεηλατούν. Αυτό στις μέρες μας δεν λέγεται πλιάτσικο , αλλά επιτελικό κράτος.
Οι εκσυγχρονιστές της ΝΔ και φανατικοί της ελεύθερης και αυτορυθμιζόμενης αγοράς ήξεραν από την αρχή ότι για επανέλθει με δόξα και τιμή το πελατειακό κράτος, έπρεπε πρώτα να οργανωθούν σε επιτελικό επίπεδο. Πράγματι, η επιμόρφωση των επιστημόνων, το πάρτι της διαφήμισης και της επικοινωνίας, τα δώρα στον ιδιωτικό τομέα, οι απευθείας αναθέσεις και οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου ήταν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση. Ουρές κάνουν κάθε λογής οπαδοί της αρπαχτής και της αγοράς.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Αν η κατάσταση δεν ήταν τόσο δύσκολη εξαιτίας της πανδημίας, οι δημοσκοπήσεις που διενεργούνται αυτό το διάστημα θα είχαν μόνο αρχειακό ενδιαφέρον. Η κυβερνητική προπαγάνδα όμως περί πρόωρων εκλογών προκαλεί μετατόπιση του ενδιαφέροντος γιατί συνδυαζόμενη με τις δημοσκοπήσεις εμφανίζει ένα νέο πολιτικό τοπίο. Το οποίο όμως είναι εικονικό.
