Όταν διαβάζουμε ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος θέλει να επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ στην πολιτική ζωή, αν εκλεγεί πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, αν δεν προκαλεί οργή, σίγουρα κάποια ταραχή την φέρνει. Σε άλλες εποχές θα φάνταζαν ως γραφική φιγούρα οι υποψήφιοι για το χρίσμα του προέδρου του ΚΙΝΑΛ. Ίσως είναι απόδειξη της παρακμής μας , να συζητάμε για το μέλλον του ΚΙΝΑΛ με όρους πολιτικής και ιδεολογίας ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η σημερινή Ελλάδα που οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται με ταχύτητα, που κόμματα εμφανίζονται και χάνονται, που φιλόδοξοι πολιτευτές θέλουν να γίνουν ηγέτες, σε ένα κόμμα που κανείς δεν ξέρει αν θα υπάρχει την επομένη των εσωκομματικών εκλογών. Ο Ανδρέας Λοβέρδος δηλώνει ότι αν εκλεγεί θα αναστήσει το ΠΑΣΟΚ. Ο Παύλος Γερουλάνος που δεν θέλει να αναστήσει μόνο το ΠΑΣΟΚ, αλλά να ηγηθεί μιας παράταξης προοδευτικού χαρακτήρα, κάτι που θέλουν και άλλοι, αλλά δεν το λένε. Η Φώφη Γεννηματά μετρά φίλους,εχθρούς, συμμάχους και αντιπάλους βρίσκεται σε προφανή αμηχανία .
Τα γεγονότα είναι αμείλικτα. Πρώτα η ιδιωτικοποίηση του Επικουρικού που εξέθεσε την κυβέρνηση διεθνώς και τώρα πρέπει είτε να παγώσει , είτε να αλλάξει. Δεύτερο, το ηχηρό χαστούκι της Κομισιόν στην κυβέρνηση για το σχέδιο ανάκαμψης το οποίο πρέπει να αλλάξει , γιατί ο Πρωθυπουργός και οι συν αυτώ, ευνοούν λίγες επιχειρήσεις και οι μικρομεσαίοι μένουν έξω. Ότι ακριβώς φωνάζουν όλοι. Τρίτο πρόβλημα, η διαρκής αναβολή που οδήγησε στον κομματικό καταψύκτη τα μνημόνια συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία που εκθέτουν την κυβέρνηση και στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Τέταρτο , η γνωστή διαχείριση της πανδημίας. Που οδηγούν όλα αυτά; Στην κάλπικη κυριαρχία του Μητσοτάκη που ήρθε να επιβεβαιωθεί με τις «Τάσεις της MRB» που κλονίζουν συνθέμελα και την εικόνα κυριαρχίας και την αλαζονική αυτοπεποίθηση του πρωθυπουργού .
Στην αντεπίθεση πέρασε ο Αλέξης Τσίπρας βλέποντας ότι ο πρωθυπουργός, ενώ αδυνατεί να ενώσει και να καθοδηγήσει την κυβέρνηση και τον λαό για την αντιμετώπιση της πανδημίας και των επιπτώσεών της, διχάζει και προκαλεί.
Πριν από λίγες μέρες, σε σουβλατζίδικο κάπου στο Περιστέρι, διαβάσαμε: Είσοδος μόνο σε ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι απέναντι σ ένα “κίνημα” που δεν καταλαβαίνει : Το Αντι- εμβόλιο. Το “κίνημα” δεν είναι ελληνικό, δεν έχει οπαδούς μόνο στους Ορθόδοξους Χριστιανούς ή μόνο στους λιγότερο εγγράμματους. Έχει μάλιστα, ένα ακόμα ξεχωριστό χαρακτηριστικό: Δεν ΕΧΕΙ ΗΓΈΤΗ, δεν έχει ηγεσία. Όσοι δε (ιερείς, πολιτικοί, διανοούμενοι ή άλλοι) το στηρίζουν, δεν είναι οι ηγέτες του , είναι και αυτοί συνοδοιπόροι.
Mε φόντο την μακέτα του ουρανοξύστη της Lamda Development, στο Ελληνικό η κυβέρνηση θα γιορτάσει τα δύο χρόνια (7.7.2019) απο την εκλογική της νίκη. Για να συμβολίσει οτι αυτός είναι ο δρόμος της ανάπτυξης γιατί “Λεφτά τέλος”. Λεφτά για επιδόματα, για στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων, για κοινωνικό κράτος, δεν υπάρχουν. Το λένε υπουργοί, το δείχνουν οι καθυστερήσεις πληρωμών, το αναδεικνύουν τα νομοσχέδια που παρουσιάζει η κυβέρνηση αλλάζοντας το οικονομικό και κοινωνικό τοπίο.
