Του Σωτήρη Σιδέρη

Στην εξωτερική  πολιτική κρίνεται η κυβέρνηση συνολικά, ιδιαίτερα ο ΥΠΕΞ, αλλά την κορυφαία ,  ευθύνη φέρει ο ίδιος ο  πρωθυπουργός. Για μια ακόμη φορά  ο Μητσοτάκης, απέδειξε ότι αδυνατεί να ασκήσει εξωτερική πολιτική με επίκεντρο τα εθνικά συμφέροντα.. Η ΕΕ έχει αποφασίσει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αλβανίας και της Βόρειας Μακεδονίας, υπό τον όρο ότι αυτές θα διακόπτονται και πιθανόν θα ακυρώνονται , αν δεν τηρούνται οι κανόνες της ΕΕ.

Αυτή είναι η αιρεσιμότητα, αν και δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια . Ο Έλληνας πρωθυπουργός ήταν λάβρος κατά της Βόρειας Μακεδονίας ως αξιωματική αντιπολίτευση και απειλούσε με βέτο την Αλβανία αν δεν ψήφιζε πρώτα το νόμο για το περιουσιακό της μειονότητας. Υποχώρησε άτακτα και στις δύο διακηρύξεις του. Μετά ήρθε η Γαλλία που απαίτησε την  αιρεσιμότητα . Τώρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρεμβαίνοντας στην Διάσκεψη του Βερολίνου για τα δυτικά βαλκάνια επανέλαβε  την  υποστήριξη στην ευρωπαική τους προοπτική  υπό τον όρο της αιρεσιμότητας. Η προφανής αδυναμία του πρωθυπουργού να παρουσιάσει την συνολική ελληνική στρατηγική στην περιοχή δεν οφείλεται μόνο στο πόσο υπάκουος είναι στην  πολιτική  των ΗΠΑ και του Βερολίνου και ενίοτε του Παρισιού..  Ταυτόχρονα επιβεβαιώνεται πλήρως το omegapress.gr ότι ο πρωθυπουργός προωθεί την αναγνώριση του Κοσόβου, χωρίς να αντιλαμβάνεται το εθνικό ρίσκο που αναλαμβάνει. 
Και όμως τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Παθητική πολιτική έναντι της Αλβανίας με έναν Νίκο Δένδια να συνεχίζει να δηλώνει όπου βρεθεί και όπου σταθεί ότι έχει συμφωνήσει με τον Έντι Ράμα να προσφύγουν  οι δύο χώρες στη Χάγη για οριοθέτηση της ΑΟΖ, αντί να εξηγεί γιατί η διαδικασία δεν έχει ακόμη ξεκινήσει  και ούτε υπάρχει η παραμικρή ένδειξη από τα Τίρανα ότι εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση.

Η πρόκληση του Κοσόβου

Δεύτερο πρόβλημα που θα βρει μπροστά της η κυβέρνηση είναι η δρομολόγηση της αναγνώρισης του Κοσόβου . Η Ελλάδα, η Ισπανία λόγω αυτονομιστών, η Ρουμανία, λόγω ουγγρικής μειονότητας, η Κυπριακή Δημοκρατία λόγω ψευδοκράτους δεν έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσόβου., Επί κυβέρνησης Μητσοτάκη όμως οι ΗΠΑ και η Γερμανία πιέζουν για επίσημη αναγνώριση . Από τις προαναφερθείσες χώρες μόνο η Ελλάδα, παγκοσμίως γνωστή ότι ποτέ δεν εμμένει στις θέσεις της ετοιμάζεται για αναγνώριση.
Είναι επίσης γνωστό ότι η αναγνώριση του Κοσόβου δεν είναι ίδια με την Κύπρο και αυτό αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου που αναγνώρισε το Κόσοβο. Είναι όμως μια  αυταπάτη αν νομίζει κάποιος ότι μια δικαστική απόφαση μπορεί να εμποδίσει οποιαδήποτε χώρα να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος της Κύπρου ή οποιαδήποτε άλλη αποσχισθείσα περιοχή του κόσμου. Το άλλο επιχείρημα της κυβέρνησης ότι η Σερβία που αντιδρά είναι  αυτή που συνομιλεί με το Κόσοβο με στόχο εδαφικές διευθετήσεις είναι γελοίο. Και η Κυπριακή Δημοκρατία διαπραγματεύεται με το ψευδοκράτος αλλά δεν το έχει αναγνωρίσει ούτε η Λευκωσία , ούτε ο κόσμος όλος.

Οι εθνικισμοί σε έξαρση

Η αναγνώριση του Κοσόβου από την Ελλάδα, πέρα από το γεγονός ότι θα καταδειχθεί πόσο πειθήνια είναι η εξωτερική πολιτική, θα προκαλέσει ένα νέο κύμα αλαζονείας του αλβανικού παράγοντα στην περιοχή. Τα Τίρανα θα γίνουν ακόμη πιο ισχυρά γιατί θα νοιώθουν ότι είναι το κέντρο των βαλκανίων, ίσως όχι άδικα, θα διαπιστώσουν για μια ακόμη φορά ότι η Ελλάδα που υποχωρεί έναντι πάντων δεν μπορεί να είναι σοβαρή για να κάνει οποιαδήποτε υποχώρηση και θα σκληρύνει τη στάση της με συνέπεια ο αλβανικός εθνικισμός να απογειωθεί. Η Ελλάδα του κυρίου Μητσοτάκη είναι ίσως η μόνη χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο που δεν διαπραγματεύεται απλά υπακούει , ετεροκαθορίζεται, δεν ζητά ποτέ ανταλλάγματα . Ακόμη και όταν ζητήσει αρκεί ένα νεύμα του Αμερικανού πρέσβη ή του Βερολίνου για να αναδιπλωθεί.
Υπό αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση ακυρώνει τη δυναμική που απέκτησε η χώρα μας με την συμφωνία των Πρεσπών. Το θέατρο του παραλόγου παίζεται για μια ακόμη φορά στις σχέσεις με τα Σκόπια . Η κυβέρνηση απαιτεί πιστή εφαρμογή όταν η ίδια ευθύνεται για καθυστερήσεις.
Με την επίσημη αναγνώριση του Κοσόβου, που αν δεν επικρατήσει η λογική θα συντελεστεί τις επόμενες εβδομάδες , ή το αργότερο μέχρι το τέλος του χρόνου , η Ελλάδα χάνει ερείσματα παντού. Γιατί εκτός από τον αλβανικό εθνικισμό, είναι ήδη απογειωμένος η βουλγαρικός εθνικισμός, ενώ και η Σερβία θα αναγκαστεί να επανεξετάσει τις θέσεις και τις σχέσεις μας.
Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι η επίσημη αναγνώρι

ση του Κοσόβου είναι υπέρ των εθνικών συμφερόντων, η κυβέρνηση όφειλε να αναλάβει πρωτοβουλίες προς κάθε κατεύθυνση. Να υπενθυμίσει στα Τίρανα  ότι περαιτέρω καθυστέρηση στο νόμο για τη μειονότητα και την οριοθέτηση της ΑΟΖ θα έχει συνέπειες, να οριστεί ημερομηνία ικανοποίησης των δεσμεύσεων του Ράμα, να αποκηρύξουν από κοινού Τίρανα και Κόσοβο την ενοποίησή τους. Να συζητήσει με την Βουλγαρία το μέλλον και των διμερών σχέσεων και της περιοχής, τα πολιτικά κόμματα στις χώρες των δυτικών βαλκανίων να συμπορευθούν στο ίδιο πλαίσιο. Διαφορετικά η σημερινή αστάθεια θα εξελιχθεί σε επικίνδυνη αποσταθεροποίηση . Για την οποία ο κύριος Μητσοτάκης πρέπει να ξέρει ότι δεν υπάρχει ατομική ευθύνη των πολιτών. Μόνο ένας είναι υπεύθυνος και αυτός είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός.