Λένα Κυριακίδη
Η αποδυνάμωση κοινωνικών και περιβαλλοντικών κανονισμών από τα νομοθετικά πακέτα που καταρτίστηκαν την περασμένη χρονιά οφείλεται αποκλειστικά σε κατάργηση κανόνων.
Μέσα στο 2025 ισχυροί λομπίστες γιόρτασαν σε εστιατόριο της βελγικής πρωτεύουσας την έναρξη μιας συστηματικής επιχείρησης για τη μεγαλύτερη απορρύθμιση τομέων στους οποίους η Ευρωπαϊκή Ενωση είχε θεσπίσει προστατευτικές νόρμες, θεωρώντας ότι από εδώ και στο εξής έχουν τη δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης οποιασδήποτε νομοθεσίας δεν έχει ικανοποιήσει όλα όσα επιδίωκαν.
Αυτή τη νέα φάση σηματοδότησαν τα δέκα omnibus που παρουσιάστηκαν την περασμένη χρονιά ως νομοθετήματα με σκοπό την απλοποίηση της γραφειοκρατίας και την ενίσχυση της ιδιωτικής ανταγωνιστικότητας.Ομως η άκρως ανησυχητική προώθηση αυτών των νομοθετικών προτάσεων που συγκεντρώνουν σε ενιαία πακέτα πολλές -συχνά άσχετες μεταξύ τους- διατάξεις καθιστώντας δυσδιάκριτη την εικόνα κάθε ρύθμισης, έχουν επικριθεί έντονα για έλλειψη διαφάνειας και για αδυναμία ελέγχου του περιεχομένου και των μελλοντικών αποτελεσμάτων τους.
Σπύρος ΣουρμελίδηςΤον είχε προαναγγείλει , περίμενε να μπει το 2026 για να ξεκινήσει ένα ακόμα πόλεμο αυτή τη φορά κατα της Βενεζουέλας. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο ανθρωπος που αυτοανακηρυχθηκε “ειρηνοποιός”, ο άνθρωπος που "σταματάει πολέμους", μας επιτρέφει στην βαρβαρότητα. Ξημερώματα Σαββάτου το Καράκας δέχθηκε επίθεση από τις αμερικανικές δυνάμεις που είναι απλωμένες σε όλη την νότιο Καραϊβική. Με την εμφανή πρόφαση του πολέμου κατα των ναρκωτικών, ο Τραμπ επιτίθεται στην Βενεζουέλα γιατί ο Μαδούρο δεν του δίνει χωρίς όρους και προϋποθέσεις, το 50% των πετρελαίων της χωρας του που υπολογίζονται ως τα μεγαλύτερα του κόσμου. Πριν από λίγες μέρες οι ΗΠΑ βομβάρδισαν την Νιγηρία με το πρόσχημα του πολέμου κατα της τρομοκρατίας, ενω απειλεί και πάλι το Ιράν.
Είναι αλήθεια ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε στην παρέα του και τον Ανδρέα Δρυμιώτη, ένα εμφυλιοπολεμικό απόβρασμα που απεφάνθη πρόσφατα ότι “το να είσαι αριστερός, έχει καταλήξει να μην είσαι Έλληνας..” Η παρέα της Πρωτοχρονιάς στο Κολωνάκι ως γνωστόν, ήταν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης και μετά μάθαμε ότι παρόντες ήταν και ο Άδωνις Γεωργιάδης με τον Ανδρέα Δρυμιώτη.
Ο ένας, ένα δηλητηριώδες απολίθωμα του εμφυλίου και ο υπουργός που αμφισβητεί την ύπαρξη διεθνών θεσμών, όπως του Δικαστηρίου της Χάγης και του Ποινικού Δικαστηρίου, χλευάζοντας την διαχρονική στρατηγική της Ελλάδας επί δεκαετίες. Τώρα εξηγούνται όλα...
Του Στράτου Βαλτινού
Σε πολλές περιπτώσεις πολιτικοί, νομικός κόσμος και κυρίως το Κίνημα των Τεμπών, ανέδειξαν την μεγάλη κρίση της Δικαιοσύνης. Δεν συνηθίζεται, στον δυτικό κόσμο τουλάχιστον να καταγγέλλονται δημόσια δικαστικοί λειτουργοί για σκοπιμότητες , για πολιτικά κίνητρα και για παρελκυστική τακτική και ο Άρειος Πάγος να σωπαίνει. Και όταν τοποθετείται, η κριτική αντί να αμβλύνεται , οξύνεται. Κατά συνέπεια το 2026 θα είναι ίσως κρίσιμη χρονιά για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα.
Και όμως, η πρόεδρος του Αρείου Πάγου Αναστασία Παπαδοπούλου, στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά της , είναι εντελώς εκτός κλίματος . Αναφέρει ότι «με την αισιοδοξία, τη δύναμη και την υψηλή αίσθηση του καθήκοντος που διακρίνει όλους τους δικαστικούς λειτουργούς, αλλά και τους δικαστικούς υπαλλήλους, θα ανταποκριθούμε με αφοσίωση όπως αρμόζει στο λειτούργημά μας, με μόνο οδηγό το Σύνταγμα, τους νόμους και τη συνείδησή μας». Στο πολιτικό επίπεδο, η σύγκρουση κυβέρνησης – αντιπολίτευσης θα πάρει πιο άγρια χαρακτηριστικά, καθώς το 2026 θα είναι προεκλογικό έτος, ακόμη και αν οι εκλογές γίνουν την άνοιξη του 2027 . Αλέξης Τσίπρας και Μαρία Καρυστιανού, όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θα είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές.
Λουκιανός Λυρίτσας.
14 χρόνια μετά, η Κύπρος βρίσκεται ξανά στο τιμόνι του Συμβουλίου της ΕΕ. Καλείται να ηγηθεί σε μια κρίσιμη περίοδο, που θα καθορίσει τον ρόλο της Ένωσης στα γεωπολιτικά δρώμενα.
Όταν το 2012 η Κυπριακή Δημοκρατία αναλάμβανε για πρώτη φορά την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης, η Ευρωπαϊκή Ένωση πάλευε να διαχειριστεί τις συνέπειες μιας οικονομικής κρίσης που όδευε προς της κορύφωσή της.Η Eυρωζώνη και η συνοχή της βρίσκονταν υπό διαρκή αμφισβήτηση, ενώ χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία βρίσκονταν σε καθεστώς οικονομικής στήριξης. Παρόμοια και η Κύπρος, ενώ ασκούσε την Προεδρία, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα στον τραπεζικό της τομέα, τα οποία λίγους μήνες αργότερα θα την οδηγούσαν εσπευσμένα σε πρόγραμμα διάσωσης.
