Του Στράτου Βαλτινού

Παρεμβαίνουν επί παντός επιστητού, αδιαφορώντας για την κυβερνητική ή κομματική ιεραρχία. Εξαπολύουν τόνους λάσπης και μίσους κατά της Αριστεράς , αλλά και εναντίον οιουδήποτε διατυπώνει απόψεις, κατά του δόγματος “ πατρίς , θρησκεία, οικογένεια” . Οι Άδωνης Γεωργιάδης και Θάνος Πλεύρης βρίσκονται σε κατάσταση ιδεολογικού παροξυσμού, που δυσκολεύεται ακόμη και ο Βορίδης να ακολουθήσει. Πότε με το μεταναστευτικό, πότε με το μακεδονικό, πότε κατά της Αριστεράς, πότε κατά θεσμών και προσωπικοτήτων, υψώνουν διαχωριστικές γραμμές , όχι μόνο κατά των πολιτικών τους αντιπάλων, αλλά και κατά των θεσμών. Ο Πλεύρης ανακάλυψε ότι οι Έλληνες έχουν χύσει ποταμούς αίματος για να ελευθερωθούν από τους Σλάβους(!), κάτι που ουδέποτε συνέβη, ώστε να καταστεί εύπεπτος ο παροξυσμός του δημάρχου Φλώρινας. 

Ο ελληνικός λαός έχει δώσει μεγάλους  αγώνες για τη δημοκρατία, για το Σύνταγμα και τους θεσμούς. Αλλά ο Πλεύρης , που δεν έχει δώσει κανέναν αγώνα για τη δημοκρατία, δεν μπορεί να μιλά για μια πατρίδα, του μίσους και του σκοταδισμού που έχει μόνο στο δικό του μυαλό. Ο  Γεωργιάδης ξεσαλώνει όχι μόνο κατά παντός στην Ελλάδα. Εμφανίζεται ως υπηρέτης του τραμπισμού με χυδαίες τοποθετήσεις κατά διεθνών θεσμών όπως του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην ίδρυση του οποίου πρωταγωνίστησε η Δύση και όχι η Αριστερά. Και ο πρωθυπουργός που βρίσκεται;

Ο ρόλος του Μητσοτάκη

Έχουμε εκτιμήσει ότι η ΝΔ βρίσκεται σε μια νέα, πρωτόγνωρη διαδικασία ιδεολογικού αποχρωματισμού , σε σχέση με τις διακηρύξεις και του ιδρυτή της Κωνσταντίνου Καραμανλή και άλλων ηγετών και στελεχών του κόμματος που υπερασπίστηκαν μια συντηρητική δεξιά με δημοκρατικές δομές και αξίες. Η ΝΔ υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την τριετία 1990-1993, απώλεσε πολλά από τα στοιχεία αυτά και συνεργάστηκε με την ακροδεξιά, με φιλοβασιλικές δυνάμεις και με κάθε στοιχείο που τον ωθούσε στην εξουσία. Η διαφθορά και επί των ημερών του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού είχε απογειωθεί. 

Σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάνει γκρίζα την ταυτότητα της ΝΔ. Πλεύρης, Βορίδης, Γεωργιάδης, Κυρανάκης, Μαρινάκης  και άλλοι έχουν κερδίζει ζωτικό χώρο έναντι της ήπιας προσέγγισης στα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Εκφράζουν ακραίες θέσεις που όχι απλά θολώνουν ακόμη περισσότερο τον ιδεολογικό χαρακτήρα της ελληνικής συντηρητικής παράταξης, αλλά και ενσωματώνουν ακροδεξιά ρητορική και μισαλλόδοξα μηνύματα.

Η διαρκής επίκληση του χριστιανισμού, λες και αποσκοπούν σε ένα θεοκρατικό καθεστώς, η αποστροφή για τους διεθνείς θεσμούς, κυρίως αυτούς που μισεί ο Τραμπ, όπως το προαναφερθέν δικαστήριο, η εμφυλιοπολεμική ρητορική που απειλεί την κοινωνική συνοχή, τα υπονοούμενα για μεγαλύτερη και περισσότερη βία κατά των μεταναστών,  το μίσος κατά της Αριστεράς και όχι μόνο, συνθέτουν ένα νέο αποκρουστικό και αντιδημοκρατικό προφίλ της ΝΔ. 
Αυτό ακριβώς το προφίλ, είτε το ανέχεται , είτε το πιστεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αρχίζει να επηρεάζει πλέον καθοριστικά την ιδεολογική ταυτότητα της ΝΔ. Ο πρωθυπουργός δεν έχει κανένα πρόβλημα να ασπαστεί και τον διάβολο για να μείνει στην εξουσία. Όταν όμως η συμμαχία ή η υποταγή της ΝΔ στην παρανοική ακροδεξιά  αρχίζει να κυριαρχεί, το πρόβλημα δεν τελειώνει στις εκλογικές επιδόσεις της ΝΔ, αλλά αφορά την ίδια τη δημοκρατία, την κοινωνική ειρήνη και το μέλλον της Ελλάδας. Ωστόσο παραμένει παθητικός παρατηρητής.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελίσσεται σε μαύρη σελίδα, όχι μόνο για τις ανισότητες, όχι μόνο για τις υποκλοπές, τα σκάνδαλα , τη διαφθορά , αλλά  φέρει τεράστιες ευθύνες και για την μετάλλαξη μιας ολόκληρης παράταξης. Ήταν που ήταν προβληματικό κόμμα η ΝΔ, η ακροδεξιά δυναμική  που αναπτύσσεται στο εσωτερικό της, άνευ αντιστάσεων, θα την εξουθενώσει και πολιτικά. Σύντομα, τα προβλήματα της ΝΔ θα είναι υπαρξιακά, αλλά ίσως να είναι αργά , καθώς ο πρωθυπουργός αντί να ηγείται , καθοδηγείται πλέον από την ακροδεξιά ρητορική και δυναμική. 

Μάλλον αυτό έχει υποπτευθεί ο Κώστας Καραμανλής που παρεμβαίνει διαρκώς επικρίνοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Φαίνεται όμως ότι δεν αρκεί μια ομιλία ή ένα σχόλιο για να αλλάξει την ροή της ιστορίας. Και αυτό που λείπει, αντί να το εκφράσουν δημοκρατικές δυνάμεις εντός της ΝΔ ή οι αποδυναμωμένοι καραμανλικοί, το εκφράζει ο επίσης ακροδεξιός Αντώνης Σαμαράς…
Γι αυτό οι επόμενες εκλογές έχουν μεγάλη σημασία για το μέλλον της δημοκρατίας και της Ελλάδας.