Του Σωτήρη Σιδέρη
Η κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ -ΕΕ και η αναζήτηση μιας νέας στρατηγικής, οικονομικής και γεωπολιτικής, οδηγεί τις μεγάλες χώρες της Ευρώπης σε νέο λάθος. Αντί να ανακατευθύνουν την Ευρώπη προς μια νέα ταυτότητα, πιο ενοποιητική, αναπτυξιακή και κοινωνική, την ωθούν προς την στρατιωτικοποίηση και σε μια ΕΕ δύο ταχυτήτων, που είναι θέμα χρόνου να θεσμοθετηθεί. Η Ελλάδα δεν υπάρχει σε κανένα διαπραγματευτικό τραπέζι. Όσο κυβερνά ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αναζητά προστάτες ή απλά θα υπακούει στα κελεύσματα του Βερολίνου κατά κύριο λόγο.
Κανείς στην ΕΕ δεν εξηγεί στα 500 εκατομμύρια των Ευρωπαίων πολιτών γιατί η ΕΕ των δύο ταχυτήτων θα ενισχύσει την οικονομία ή γιατί θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, το κοινωνικό κράτος για το οποίο κανείς δεν νοιάζεται κλπ. Πίσω από την ΕΕ των δύο ταχυτήτων, έρχεται με ταχύτητα και η κατάργηση του βέτο. Που είναι ζήτημα μεγάλης σημασίας για την Ελλάδα. Τι απομένει από το όραμα της ισχυρής και ενωμένης Ευρώπης; ένας καπιταλισμός -καζίνο, με τρομερές ανισότητες, φτώχεια και άγρια εκμετάλλευση πόρων, ενώ η περιβαλλοντική καταστροφή συνεχίζεται. Η κρίση με τις ΗΠΑ και η νέα ΕΕ, είναι η συνταγή επιτάχυνσης της αποσύνθεσης..
Πρωτομαγιά 1944. Διακόσιοι Έλληνες πατριώτες, κομμουνιστές στην συντριπτική τους πλειοψηφία, που είχαν παραδοθεί στους ναζί από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, από τους Έλληνες φασίστες δηλαδή, μεταφέρονται στο Σκοπευτήριο Καισαριανής όπου και εκτελούνται. Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, δόθηκαν στη δημοσιότητα μοναδικές φωτογραφίες, μέσω του eBay, που αναρτήθηκαν από πωλητή με έδρα το Βέλγιο, ο οποίος υποστηρίζει ότι προέρχονται από ιδιωτική συλλογή Γερμανού υπαξιωματικού της Βέρμαχτ.
Στις φωτογραφίες για πρώτη φορά φαίνονται καθαρά τα πρόσωπα των πατριωτών που βαδίζουν προς το θάνατο. Αποτυπώνεται ξεκάθαρα , η υπερηφάνεια αυτών των ανθρώπων. Μέτωπο ψηλά, πρόσωπα που έχουν νικήσει το φόβο του θανάτου, αξιοπρέπεια και τιμή. Οι απόλυτοι ήρωες που μέσα από το ευθυτενές βλέμμα τους νίκησαν και τους ναζί και τους δωσίλογους και τους φασίστες που δεν κατάφεραν ποτέ , ούτε θα καταφέρουν, να απωθήσουν από τη συλλογική μνήμη τις αξίες της τιμής, της ελευθερίας και του πατριωτισμού.
Του Στράτου Βαλτινού
Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται λέει η παροιμία και πράγματι, όλα δείχνουν ότι κάποιοι προετοιμάζουν το έδαφος για την εμπλοκή του Παύλου Ντε Γκρες, στην πολιτική ζωή της χώρας. Σε συνέντευξή του στον Αντένα, ο γιος του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ Παύλος, ερωτώμενος αν ιδρύσει κόμμα, δήλωσε ότι «πολλά περνάνε από το μυαλό μου». Η ακροδεξιά, λαικίστικη και εμφυλιοπολεμική κερδίζει έδαφος, η ΝΔ ήδη κυριαρχείται από την ακροδεξιά πτέρυγά της, η διαφθορά καλπάζει , οι θεσμοί καταρρέουν με ευθύνη της ΝΔ, οπότε η πρώτη ύλη για έναν νέο Μεσσία, υπάρχει.
Ο Παύλος Ντε Γκρες που δηλώνει ότι “θέλω να είμαι χρήσιμος για τη χώρα μου”. Ως τι άραγε; η προβιά του απλού Έλληνα που δηλώνει πίστη στο Σύνταγμα και ότι “δεν τίθεται καθόλου θέμα επιστροφής στη βασιλεία”, δεν είναι πειστική. Φυσικά το πρώτο βήμα είναι αυτό, δηλαδή η δήλωση νομιμοφροσύνης. Το δεύτερο είναι το κόμμα που θα απευθυνθεί στα υπολείμματα του θρόνου, που υπάρχουν ακόμη στην Ελλάδα. Και αν πάει καλά, όλα θα είναι ανοιχτά. Είναι η νέα απειλή για την Δημοκρατία και την ομαλότητα γιατί μόλις ο Ντε Γκρες αποφασίσει το πρώτο βήμα, η αντίδραση του δημοκρατικού κόσμου θα είναι θυελλώδης.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Κάθε φορά που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται στο επίκεντρο της επικαιρότητας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προβάλλει περίπου ως εθνικό επίτευγμα τους “ανοιχτούς διαύλους” Ελλάδας -Τουρκίας. Πρόκειται για επινόηση που όμοιά της δεν υπάρχει πουθενά , γιατί οι ανοιχτοί δίαυλοι δεν είναι στρατηγική, ούτε οδικός χάρτης επίλυσης διαφορών, ούτε έστω διπλωματική τακτική.
Ο μεν πολιτικός διάλογος είναι μια κλειστή και αδιαφανής ατζέντα, που αντικατέστησε τις διερευνητικές συνομιλίες, για την οποία κανείς δεν έχει μάθει το παραμικρό, ενώ ανοιχτοί δίαυλοι υφίστανται εδώ και δεκαετίες μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας με διακυμάνσεις φυσικά. Από το 2019 μέχρι σήμερα, η Τουρκία έχει καταγράψει σημαντικές νίκες έναντι της Ελλάδας. Το Τουρκολιβυκό σύμφωνο, η ακύρωση του ηλεκτρικού καλωδίου Ελλάδας -Κύπρου και οι έρευνες του Ουρούτς Ρέις, δημιούργησαν νέα δεδομένα. Ωστόσο, αυτή η πραγματικότητα απωθείται από τον πρωθυπουργό και εμφανίζονται ως πρόοδος και επιτυχία οι “ανοιχτοί δίαυλοι”.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Το παιχνίδι των λέξεων έλαβε τέλος με τις δηλώσεις των Μητσοτάκη και Ερντογάν στην Άγκυρα. Όλα ήταν μοιρασμένα για να κλείσει “αναίμακτα” η υπόθεση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας και να διατηρηθούν τα “ήρεμα νερά”. Πριν την επίσκεψη του Μητσοτάκη, η Άγκυρα, είτε με NAVTEX, είτε με δηλώσεις αξιωματούχων της φρόντισε να θέσει όλη την αναθεωρητική της ατζέντα στο Αιγαίο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός πήρε σειρά και παρουσίασε τις πάγιες θέσεις της Αθήνας με το βλέμμα στο εσωτερικό της χώρας. Έκανε έμμεση αναφορά στο casus belli, στο καθεστώς της μουσουλμανικής μειονότητας και τη “μόνη” διαφορά, την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.
Άρα το ζήτημα είναι τι δεν είπε ο πρωθυπουργός. Και δεν είπε τίποτα για την κατάσταση που επικρατεί ανατολικά του 25ου μεσημβρινού στο Αιγαίο, για τα χωρικά ύδατα, το ηλεκτρικό καλώδιο, τις γκρίζες ζώνες κλπ. Παραδόξως όμως, ο Μητσοτάκης έκανε λόγο και για παραπομπή στη Χάγη. Παραδόξως, γιατί εντός της χώρας έχει εγκαταλείψει κάθε σχετική αναφορά υπό την πίεση των Καραμανλή και Σαμαρά. Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι, έχουμε απόλυτη στασιμότητα, με την επιφύλαξη για το τι συζήτησαν στο τετ α τετ. Έχουμε παράταση στα ήρεμα νερά ή απλώς και οι δύο ήθελαν να δείξουν μια θετική εικόνα μη τυχόν και προκαλέσουν εμπλοκή του Τραμπ;
