Του Σωτήρη Σιδέρη
Σε υπηρεσία προθύμων που εναρμονίζεται απόλυτα με τα συμφέροντα των νέων πολεμικών και διπλωματικών δογμάτων έχει μετατραπεί το υπουργείο Εξωτερικών. Ο διπλωματικός αφοπλισμός της Ελλάδας συντελείται μέσα από κύκλους κυβερνητικών ομάδων που αδιαφορούν για την τήρηση των κανόνων που έχει κάθε κράτος που σέβεται τον εαυτό του. Αυτοί οι κύκλοι “διαπραγματεύονται” απευθείας με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Γερμανία ή το Ισραήλ υπό την επίβλεψη του Μεγάρου Μαξίμου, μετατρέποντας το ΥΠΕΞ σε υπουργείο δεύτερης διαλογής, αντί για αιχμή του δόρατος που είναι ο ρόλος του.
Ένα υπουργείο, αφοπλισμένο και υποταγμένο στην κομματική πελατεία και τις εξαρτήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και έναν ανεπαρκή για τέτοια αποστολή Γιώργο Γεραπετρίτη.
Το ΥΠΕΞ ούτε ρωτήθηκε καν σχετικά με την στρατηγική αναβάθμιση του λιμανιού της Ελευσίνας το οποίο η αμερικανική πρεσβεία προορίζει για αντίπαλο δέος στην Cosco. Δεν είχε ουσιαστική συμμετοχή στην πρόσφατη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα, ούτε στις σχέσεις με την Ουκρανία, ενώ είναι δραματικά απών από τα βαλκάνια. Το υπουργείο Ενέργειας , είναι αυτόνομο κράτος και ο υπουργός Παπασταύρου κινείται κατά βούληση με εν λευκώ επιταγή του Μεγάρου Μαξίμου.
Στο εσωτερικό του υπουργείου επικρατούν συνθήκες απαξίωσης, αποθεώνονται οι μηχανισμοί και τα στεγανά θριαμβεύουν. Το ΥΠΕΞ προσεγγίζει την εθνικά επικίνδυνη κόκκινη γραμμή της ανυπαρξίας.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Από την Γάζα μέχρι την Ουκρανία, απ τα Σκόπια μέχρι την Τεχεράνη και απ το Αιγαίο μέχρι το Τελ Αβίβ, η ελληνική εξωτερική πολιτική κινείται χωρίς δική της πυξίδα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είτε υπηρετεί τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, είτε αδρανεί επιδεικτικά όπως κάνει με την βαλκανική πολιτική της χώρας. Ο πρωθυπουργός, ακολουθεί αδιαφανή διπλωματία σε σειρά θεμάτων που αφορούν τα συμφέροντα της Ελλάδας όπως κάνει στις σχέσεις με την Αλβανία, τη Βόρεια Μακεδονία, την Ουκρανία ή την μετεξέλιξη της ΕΕ σε Ευρώπη δύο ταχυτήτων με παράλληλη κατάργηση του βέτο.
Ο πρωθυπουργός αρνείται να φέρει στη βουλή προς ψήφιση τα πρωτόκολλα της συμφωνίας των Πρεσπών γιατί τον απειλεί η ακροδεξιά , αλλά και την συμφωνία ασφαλείας με την Ουκρανία που έχει υπογραφεί από τον ίδιο και τον Ζελένσκι από το φθινόπωρο του 2025, για την οποία υπάρχουν ερωτηματικά. Οι γκρίζες ζώνες της εξωτερικής πολιτικής είναι πολλές, στο ΥΠΕΞ το κλίμα είναι αποκαρδιωτικό. Μια “απογραφή” των εκκρεμοτήτων είναι ενδεικτική του μονοδιάστατου προσανατολισμού της χώρας με αποκλειστική ευθύνη του πρωθυπουργού.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Μεγάλη εκστρατεία εξαπάτησης του ελληνικού λαού, γύρω από την κινητοποίηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και την διασπορά αμυντικών συστημάτων για την προστασία του Ισραήλ, των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Τουρκία και τη Βουλγαρία, αλλά και τη Σαουδική Αραβία , βρίσκεται σε εξέλιξη και θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Μέχρι τώρα, καμία χώρα του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ, δεν έχει ζητήσει την ενεργοποίηση του άρθρου 5 περί συλλογικής άμυνας, ούτε την ενεργοποίηση του άρθρου 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και αποτελεί τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας. Καμία χώρα δεν δέχεται επίθεση, αλλά όλο το σχέδιο αφορά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, το οποίο δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ.
Στόχος του πρωθυπουργού είναι να αποκτήσει ένα νέο αφήγημα, ώστε να απεμπλακεί από την πολιορκία των σκανδάλων, την ακρίβεια και να φιλοτεχνήσει ένα νέο προφίλ με ψέματα και αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Η κυβέρνηση μετατρέπεται σε πυλώνα ενός επιθετικού πολέμου, μόνο και μόνο γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης εντάσσει την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας στα πολιτικά παιχνίδια με στόχο την αλλαγή κλίματος αλλά και γιατί επιδιώκει την επανεκλογή με την στήριξη του Τραμπ και του Νετανιάχου.
Του Στράτου Βαλτινού
Ιδιαίτερα αρνητικές εντυπώσεις προκαλεί μια δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αποστασιοποιημένη από την ιστορική αλήθεια για την δολοφονία των 200 στην Καισαριανή την πρωτομαγιά του 1944. Η άρνηση της ιστορικής πραγματικότητας δεν συμβάλλει στην εθνική ομοψυχία, αντίθετα διατηρεί τις διαχωριστικές γραμμές.
Υπό αυτό το πρίσμα, η άρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και της ΝΔ γενικότερα , να αντιστοιχηθούν με τα γεγονότα που οδήγησαν στην δολοφονία των 200 κομμουνιστών -πατριωτών από τους ναζί, έχει μια και μόνη αιτία. Ότι η ελληνική δεξιά και υπό τον σημερινό πρωθυπουργό, επιλέγει να συμπορεύεται ενίοτε με την ακροδεξιά , ώστε να μην διαταράξει την μεταξύ τους συνοχή και να μην ερεθίσει τα αντιδημοκρατικά ανακλαστικά ορισμένων με τους οποίους συγκυβερνά σήμερα. Κατά συνέπεια, ο πρωθυπουργός, προσπάθησε να καπηλευτεί και τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων με γενικότητες και εφυολογήματα..
