Του Σωτήρη Σιδέρη
Πρέπει να αποτελεί παγκόσμιο πολιτικό παράδοξο η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη, με τις παρακλητικές δηλώσεις του ιδίου και του ΥΠΕΞ Γεραπετρίτη για την ανάγκη σεβασμού της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είναι οι ίδιοι που μόλις το 2019 συμπορεύονταν με χρυσαυγίτες, λαικιστές, ακροδεξιούς και εκκλησία στις διαδηλώσεις κατά της Συμφωνίας την οποία αποκαλούσαν , λίγο πολύ, προδοτική. Η θέση του Μητσοτάκη ότι αποδέχεται τη Συμφωνία γιατί το κράτος έχει συνέχεια, είναι θεατρική για εσωτερική κατανάλωση. Την αποδέχεται γιατί είναι εθνικά ωφέλιμη, αλλά φοβάται να το ομολογήσει.
Αντίστοιχα θεατρική, από κάθε άποψη ήταν και η απόφαση νέας προέδρου της Βόρειας Μακεδονίας να αρνηθεί να αποκαλέσει τη χώρα της με το συνταγματικό της όνομα, αναφέροντάς την απλά ως “Μακεδονία”, κάτι που προκάλεσε την αποχώρηση της Ελληνίδας πρέσβειρας στα Σκόπια από την τελετή ορκωμοσίας της Γκορντάνα Σιλιάνοφσκα. Παγιδευμένοι και οι δύο στο πελατειακό τους σύστημα θα βρεθούν σύντομα ενώπιον πολιτικών αδιεξόδων αν δεν διορθώσουν την πολιτική τους. Και η μεν Σιλιάνοφσκα έχει πίσω της τις εκλογές, ο δε Μητσοτάκης μπροστά του. Και το διεθνές περιβάλλον, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ, είναι απόλυτα εχθρικό σε κάθε απόπειρα υπονόμευσης ή ακύρωσης της Συμφωνίας. Ο Μητσοτάκης που πάει στις εκλογές με σύνθημα τη σταθερότητα, είναι αυτός που την απειλεί...
Κώστας Βενιζέλος
Η Άγκυρα υπονόμευσε την αποστολή της απεσταλμένης του Γ.Γ. του ΟΗΕ στο Κυπριακό, επιχειρεί να «τουμπάρει» την προσπάθεια και μεθοδικά κινείται να βρει τρόπο να εφαρμόσει το σχέδιο Β, για δυο κράτη, που προ πολλού ήταν η πρώτη επιλογή της. Τα δεδομένα, που διαμορφώνονται με τις επαφές που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο δεκαήμερο από την κ. Μαρία Ανχέλ Ολγκίν Κουεγιάρ, είναι πως όχι μόνο δεν προχωρεί η προσπάθεια, αλλά μετέωρο θα είναι το επόμενο βήμα στο Κυπριακό, κυρίως εάν καταρρεύσει η αποστολή στο εξάμηνο, όπως επιθυμεί η Τουρκία.
Το ταξίδι της απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό, το οποίο ολοκληρώνεται αύριο με χωριστές συναντήσεις που θα έχει με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και τον κατοχικό ηγέτη, Ερσίν Τατάρ, δεν έχει αλλάξει το τοπίο. Αυτό φάνηκε από την πρώτη της επίσκεψη, επιβεβαιώθηκε στην τωρινή, την τρίτη στη σειρά.
Η κατοχική πλευρά μεθόδευσε εξαρχής να οδηγηθούν οι συζητήσεις σε ναυάγιο. Ακόμη κι όταν στην Άγκυρα αποδέχονταν το διορισμό της απεσταλμένης είχαν ως στόχο να επιβεβαιωθεί το αδιέξοδο και το χάσμα απόψεων, ώστε να δρομολογηθεί η αλλαγή των όρων εντολής του Γ.Γ. και το περιεχόμενο τους.
Παρά τις τιτάνιες προσπάθειες των διοργανωτών, του Ισραήλ και των συμμάχων του, η φετινή Eurovision εξελίχθηκε σε ένα αντιπολεμικό κίνημα και τα συνθήματα υπέρ των Παλαιστινίων υπερκέρασαν κάθε άλλο μήνυμα. Το κίνημα γιγαντώνεται. Η κεντρική θέση των Σουηδών διοργανωτών και όχι μόνο, είναι ότι η πολιτική πρέπει να μείνει έξω από έναν διαγωνισμό τραγουδιού. Δεν έδειξαν φυσικά την ίδια ευαισθησία έναντι της Ρωσίας , αντίθετα , όχι μόνο η Eurovision, αλλά και η ΕΕ έδωσαν αντιρωσικό ρεσιτάλ και δώρισαν τη νίκη στο ουκρανικό τραγούδι.
Τώρα, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα, γεγονός είναι ότι το κίνημα υπέρ των Παλαιστινίων εξαπλώνεται στον κόσμο. Μετά τους φοιτητές στις ΗΠΑ και σε ευρωαπαικές χώρες, έχουμε αντιδράσεις από τον καλλιτεχνικό κόσμο. Η Eurovision που είναι μια διεθνής εκδήλωση χρησιμοποιήθηκε για να εκφραστεί η αντίθεση στον πόλεμο του Ισραήλ και στη γενοκτονία που διαπράττει. Αυτό σημαίνει ότι το Τελ Αβίβ βρίσκεται πλέον στριμωγμένο και ηθικά έχει ηττηθεί. Στον ΟΗΕ, στην ΕΕ, καλλιτέχνες , φοιτητές, πνευματικοί άνθρωποι και αρκετές χώρες η φωνή υπέρ των Παλαιστινίων γίνεται όλο και πιο δυνατή και εξελίσσεται σε τσουνάμι που κανένα όπλο δεν μπορεί να εμποδίσει.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Μόνο ως στοιχείο εθνικής μειονεξίας σε βαλκανικό φόντο μπορεί να χαρακτηριστεί η ένταση σχετικά με το σίριαλ της ομιλία του Έντι Ράμα σε ομοεθνείς του στην Αθήνα. Τεχνητή ένταση για την ακρίβεια, αποπροσανατολιστική , κυρίως από την πλευρά της κυβέρνησης. Έχουμε: κουτοπονηριές του Αλβανού πρωθυπουργού, ο οποίος, για να ρίξει καυτό λάδι στην έτσι και αλλιώς ασυνάρτητη προεκλογική εκστρατεία μεταξύ κυβέρνησης -ΣΥΡΙΖΑ, ενεπλάκη με απαράδεκτη δήλωση σχετικά με το τι αντιπολίτευση του αρέσει στην Ελλάδα.
Έχουμε επίσης παρελκυστική τακτική της κυβέρνησης , καταγεγραμμένη διπλωματική αδράνεια και παθητικότητα στις διμερείς σχέσεις και στην εξωτερική πολιτική συνολικά και υποβάθμιση του περιεχομένου της εξωτερικής πολιτικής από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά, συνθέτουν την τραγελαφική εικόνα των τελευταίων ημερών που πολύ απέχει από τα σοβαρά διμερή ζητήματα Ελλάδας -Αλβανίας για τα οποία την ευθύνη φέρει η κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένος σε άλλους ορίζοντες, τη στιγμή μάλιστα που ο Κασσελάκης περιόδευε στα μειονοτικά χωριά της Αλβανίας….
Ειδικού Συνεργάτη
Η “Ημέρα της Νίκης” στη Ρωσία εορτάζεται σε ανάμνηση της ανακοίνωσης νίκης τα ξημερώματα της 9ης Μαΐου 1945, αφού προηγήθηκε το γερμανικό σύμφωνο παράδοσης. Οι Σοβιετικοί στον πόλεμο είχαν σχεδόν 27 εκατομμύρια νεκρούς, με την ΕΣΣΔ να χάνει έναν στους επτά πολίτες της, το Ηνωμένο Βασίλειο έναν στους 127, και τις ΗΠΑ έναν στους 320. Σήμερα, η δυτική ελίτ διαμορφώνει την πολιτική και την επικοινωνία της με ένα είδος ναπολεόντειου ναρκισσισμού και με σαφή περιφρόνηση προς τη Ρωσία, αρνούμενη να αποδεχτεί ότι οι κυρώσεις, δεν τραυμάτισαν τόσο την Ρωσία, όσο τις ευρωπαϊκές χώρες στο οικονομικό επίπεδο.
Η επιμονή της Δύσης υπέρ της συνέχισης ενός χαμένου πολέμου από την Ουκρανία με όπλα και πακτωλό χρημάτων, ερεθίζει τον ρωσικό εθνικισμό που απαντά με ασκήσεις πυρηνικού πολέμου. Πολιτική ανορθογραφία ή ανορθολογικό αφήγημα, το αποτέλεσμα είναι ότι η Δύση δεν θέλει ζωντανές της μνήμες της νίκης και κατασκευάζει νέες διαχωριστικές γραμμές.
