Του Στράτου Βαλτινού
Σε κρίση πανικού η κυβέρνηση με τη μαζική είσοδο μεταναστών στην Κρήτη που προωθούνται από τη Λιβύη. Το γεγονός αυτό, που θυμίζει ένα ακόμη κήρυγμα με ακροδεξιά ρητορική κατά της “ εθνικής εξαίρεσης” δηλαδή της Αριστεράς, έχει καταρρεύσει. Όταν το 2015 πλημμύρισαν τα νησιά από μετανάστες που προέρχονταν από την Τουρκία, η ΝΔ, ξεσάλωσε και με την γνωστή ακροδεξιά ρητορική της, επιτέθηκε στην τότε κυβέρνηση. Η οποία έκανε το αυτονόητο, προστάτευσε τον κόσμο και ο Τσίπρας είχε δηλώσει ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα, όταν βάρκες με μικρά παιδιά και γυναίκες φθάνουν στα νησιά.
Γιατί αν όλοι αυτοί παραβίαζαν τα σύνορα κατά την ακροδεξιά ρητορική της ΝΔ, έπρεπε να βυθίσουν τα φουσκωτά και τα πλοιάριά τους με χιλιάδες πνιγμένους. Που είναι τώρα τα σύνορα για τον Μητσοτάκη, τον Βορίδη, τον Πλεύρη, τον Γεωργιάδη και όλους αυτούς τους υστερικούς πατριδοκάπηλους; γιατί δεν απωθούνται και γιατί δεν τρυπάνε τις βάρκες ή δεν τις βυθίζουν; γιατί ήδη η κυβέρνηση είναι στο στόχαστρο για κατάφωρες παραβιάσεις του ανθρωπιστικού δικαίου. Και ας είναι γνωστό πως είναι πίεση προς την Ελλάδα και εκβιασμοί προς ΕΕ για περισσότερο χρήμα, γιατί αυτά θα συζητηθούν σήμερα στη Λιβύη με τον Πλεύρη παρόντα. Αρκεί όμως να λυθεί το πρόβλημα; όχι βέβαια. Δεν είναι τόσο εύκολο…
Σπύρος Σουρμελίδης Το Δημοψήφισμα του 2015 δεν αλλαξε την ουσία της διαπραγμάτευσης μεταξύ Ελλάδας και δανειστών-εταίρων. Αλλαξε όμως την ισορροπία των πολιτικών παραγόντων της διαπραγμάτευσης. Και τη θέση της κυβέρνησης του Αλ. Τσίπρα, εντός και εκτός της χώρας, ενω ταυτόχρονα οδήγησε τις κυβερνήσεις των βορείων να αποδεχθούν οτι συνομιλητής τους ηταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μόνο αυτή. Πρωτη η Ανγκελα Μέρκελ εγκατέλειψε την τακτική της αξιοποίησης του διχασμού του ελληνικού πολιτικού συστήματος.
Η 10η επέτειος του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου του 2015, είναι μια ακόμα καλή ευκαιρία για να υπάρξει ενα πραγματικός διάλογος για την ελληνική χρεοκοπία, για τις αιτίες που η Ελλάδα, το κράτος, χρεοκόπησε. Οπως επίσης και για τον τρόπο που διαχειρίστηκαν οι κυβερνήσεις και ευρύτερα οι πολιτικές δυνάμεις, την κρίση και την έξοδο απο αυτήν.
Του Στράτου Βαλτινού
Η εικόνα σήψης είναι κυρίαρχη στην πολιτική ζωή της χώρας, με την κυβέρνηση να βρίσκεται στο επίκεντρο όλων των υποθέσεων διαφθοράς. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς νομικός για να αντιληφθεί ότι το μέγεθος της κρίσης ξεπερνά κάθε προηγούμενο , με την Ευρωπαική Εισαγγελία να έχει εμπλακεί σε σειρά σοβαρών υποθέσεων, ΟΠΕΚΕΠΕ, ναυάγιο Πύλου, σιδηρόδρομο κλπ, γεγονός που προσδίδει διεθνείς διαστάσεις στο πρόβλημα της διαφθοράς και την λειτουργία του κράτους δικαίου. Παρά το γεγονός αυτό, είναι πολλοί αυτοί που αμφιβάλλουν, αν θα καταφέρει και η Ευρωπαική Εισαγγελία να επιφέρει κάθαρση, καθώς πολλές προσπάθειες στο παρελθόν απέβησαν άκαρπες.
Έτσι και τώρα, υπάρχουν αμφιβολίες για κάθαρση, γιατί η κυβέρνηση παραμένει αφοσιωμένη σε ένα παρασιτικό, πελατειακό και αδιαφανές σύστημα που παράγει διαφθορά και η Δικαιοσύνη δεν εκπέμπει εμπιστοσύνη. Στο πολιτικό επίπεδο επίσης, επικρατεί έντονη αμηχανία, ουσιαστικά η πολιτική ζωή έχει παραλύσει, καθώς δεν υφίσταται ένα ισχυρό αντικυβερνητικό κίνημα ή μέτωπο που να δημιουργεί προσδοκίες ανατροπής. Έτσι, κυβέρνηση και κόμματα ακολουθούν την πεπατημένη: άμυνα η κυβέρνηση, καταγγελίες τα κόμματα, βουλή, προανακριτική, σύγχυση και οι αιτίες της κρίσης ανέγγιχτες… Υπάρχει άραγε σενάριο αλλαγής;
Ισχυρή ένδειξη ότι βρίσκεται υπό πίεση, αποτελεί η άτακτη , όσο και πρωτοφανής υποχώρηση της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού, καθώς μετά τις σφοδρές αντιδράσεις, αναγκάστηκε να αγνοήσει την απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής και να τοποθετήσει νέο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον Κωνσταντίνο Τζαβέλα , αντί του Βασίλη Φλωρίδη, αδελφό του υπουργού Δικαιοσύνης. Στην προεδρία του Αρείου Πάγου τοποθετείται η Αναστασία Παπαδοπούλου όπως αναμένονταν. Η ψηφοφορία έγινε δια περιφοράς . Τυπικά ήταν πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης, ουσιαστικά, ήταν απόφαση του Πρωθυπουργού. Φυσικά θα κριθούν από το έργο τους καθώς η ηγεσία των Ιωάννας Κλάπα και Γεωργίας Αδειλίνη, οδήγησε τον Άρειο Πάγο σε πρωτοφανή κρίση και κατάρρευση της εμπιστοσύνης προς το θεσμό τη Δικαιοσύνης.
Με μοναδικό στόχο το έλεγχο της Δικαιοσύνης η Διάσκεψη των Προέδρων της βουλής στην οποία κυριαρχεί η ΝΔ, ενέκρινε την τοποθέτηση του Βασίλη Φλωρίδη, αδελφού του υπουργού Δικαιοσύνης στη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η έκπληξη είναι αυτονόητη , γιατί ναι μεν τυπικά ο καθένας έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος, ωστόσο το γεγονός ότι ο ένας αδελφός θα είναι εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και ο άλλος αδελφός υπουργός Δικαιοσύνης , περίπτωση μοναδική στον δυτικό κόσμο, ίσως και παγκοσμίως, προκαλεί εύλογα ερωτηματικά.
Ευρισκόμενος σε κατάσταση πανικού ο πρωθυπουργός και έχοντας μπροστά του δίκες υπουργών του και ενώ “ψήνεται” και νέα Προανακριτική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ήθελε να υπάρξει συνέχεια που να μοιάζει στη Γεωργία Αδειλίνη και τον Ισίδωρο Ντογιάκο, Τα ηθικά και πολιτικά ασυμβίβαστα είναι δεδομένα. Αλλά , είναι δυνατόν όμως να δέχεται ο ίδιος ο Βασίλης Φλωρίδης να αναλάβει αυτή την κρίσιμη θέση και να έχει τον αδελφό του υπουργό Δικαιοσύνης; Δεν καταλαβαίνουν ότι στο εξής η αντιπολίτευση και όχι μόνο θα τους αντιμετωπίζει ως “πακέτο;”
