Ποιο κοντά από ποτέ, μετά την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995, βρίσκονται Ελλάδα και Σκόπια, στο να βρουν λύση στο ονοματολογικό. Οι δυο υπουργοί Εξωτερικών δηλώνουν ότι πλέον είναι στα χέρια των πρωθυπουργών η τελική συμφωνία, διότι η δική τους δουλειά έχει τελειώσει. Νομικοί και εμπειρογνώμονες των δυο χωρών, εξετάζουν πλέον τους ακριβείς όρους της Συμφωνίας η οποία θα έχει την επικύρωση- εγγύηση του ΟΗΕ και της ΕΕ. Το μεγαλύτερο ερώτημα αφορά τον χρόνο συνταγματικής αναθεώρησης. Ο Ζάεφ ζητούσε ενάμιση χρόνο, κάτι όμως που παραπέμπει σε μια νέα Ενδιάμεση Συμφωνία ή συμφωνία σε κομμάτια. Αμερικανοί και Γερμανοί απαιτούν η συνταγματική αλλαγή να γίνει εδώ και τώρα ώστε να υπάρξει οριστική συμφωνία. Μένει να δούμε αν πράγματι η σκοπιανή πλευρά θα ξεκινήσει την συνταγματική αναθεώρηση και αν η συμφωνία μπορεί αν γίνει έως τις 28 Ιουνίου. Η κυβέρνηση των Σκοπίων, αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες να περάσει την συμφωνία στο Κοινοβούλιο, και γι αυτό και η Αθήνα είναι επιφυλακτική να δηλώσει οτι υπάρχει πρόοδος.
Για πρώτη φορά από τον Σεπτέμβριο του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα με κομματικούς και επιτελικούς συνεργάτες του, με δική του πρωτοβουλία, έχει φέρει στο τραπέζι των συσκέψεων στο Μέγαρο Μαξίμου το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Θέτοντας ο ίδιος ένα καταρχήν χρονοδιάγραμμα πριν από λίγες ημέρες, εξέφρασε την εκτίμηση ότι, η κυβέρνηση το Φθινόπωρο θα έχει ετοιμάσει και θα αρχίσει σταδιακά να εφαρμόζει πτυχές του μεταμνημονιακού προγράμματος, οπότε το Φεβρουάριο θα μπορούσαν να γίνουν πρόωρες εκλογές προκειμένου να ανανεωθεί η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του και στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ανησυχητικά μηνύματα για το μέλλον της περιοχής , την διεύρυνση της ΕΕ και την ειρηνική συμβίωση , εξέπεμψε η σύνοδος κορυφής ΕΕ- δυτικών βαλκανίων στις 17 Μαίου στη Σόφια, καθώς πραγματοποιήθηκε σε κλίμα απόλυτης αβεβαιότητας, χωρίς ξεκάθαρους στόχους και με την Ελλάδα να είναι αμήχανη για το τι ακριβώς επιδιώκει .
Στην ομάδα των χωρών Βίζεγκραντ που έχει άλλους προσανατολισμούς και υπονομεύει το θεσμικό οικοδόμημα της ΕΕ, έρχεται να προστεθεί το θεσμικό και δημοκρατικό έλλειμμα των Βαλκανίων, μετά την απόφαση της Επιτροπής να επαναφέρει στο προσκήνιο το θέμα της διεύρυνσης της ΕΕ. Την απογοητευτική εικόνα συμπληρώνουν οι έντονες διαφωνίες Γαλλίας –Γερμανίας για το μέλλον της ΕΕ, η διολίσθηση της Ιταλίας στην ακροδεξιά διακυβέρνηση και ο διαρκώς κλιμακούμενος ευρωαρνητισμός που θα πάρει εκρηκτικά χαρακτηριστικά στις επόμενες ευρωεκλογές.
Μετά από μια περίοδο συχνών και επικίνδυνων εντάσεων στο Αιγαίο, η Τουρκία επιχειρεί το τελευταίο διάστημα με –αμφιλεγόμενες -παρασκηνιακές πρωτοβουλίες να αμβλύνει το κλίμα με την Αθήνα, αφήνοντας να εννοηθεί , ότι μετά τις εκλογές θα υπάρξει ομαλοποίηση και διάλογος. Η τουρκική κυβέρνηση, έχει διαμηνύσει στην Αθήνα ότι θα επιδιώξει την επανέναρξη του διαλόγου με την Ελλάδα και μάλιστα εφ όλης της ύλης. Πριν από τις εκλογές, εκτιμάται ότι είναι σχεδόν αδύνατο να καταγραφεί αλλαγή της επιθετικής ρητορικής.
Η Τουρκία βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή και γι αυτό καλό είναι να προετοιμάζεται η Αθήνα , γιατί προφανώς, η πρόταση για εφ όλης της ύλης διάλογο, θα κρύβει πολλές εκπλήξεις, χωρίς να αποκλείονται περίοδοι έντασης, σύμφωνα με έμπειρους διπλωμάτες.
Η δολοφονική επίθεση στον Μπουτάρη αν και θυμίζει άλλες εποχές, δυστυχώς δείχνει το σήμερα. Το ακόμα χειρότερο είναι η τύφλωση της ΝΔ, η οποία προσπάθησε να επιρρίψει ευθύνες στην…κυβέρνηση. Αν και οι τραμπούκοι ήταν φασίστες, αν και η κυβέρνηση δεν μπορεί να κατηγορηθεί για εθνικιστικό φανατισμό. Η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη της χώρας, δεν μπορεί να δει τον πραγματικό κίνδυνο. Δεν μπορεί να αναλύσει τα φαινόμενα, όπως αλλωστε φαίνεται και στην περίπτωση των Εξαρχείων. Αρνείται να δει το φίδι που έχει στο πλάι της, δίπλα της. Η αξιωματική αντιπολίτευση χαϊδεύει όσους εκστομίζουν λόγια μίσους , κάθετα στα συλλαλητήρια δίπλα με την ιδεολογία του φασισμού. Αναζητά ψήφους, με κάθε τρόπο. Ζεσταίνει το «φίδι» που θα βρεθεί στον κόρφο της. Το ζήτημα δεν είναι να καταδικάζουμε γενικώς τη βία και γενικώς τον λαϊκισμό. Το δύσκολο είναι να πολεμήσουμε τη βία και τον φασισμό. Και αυτό μην κοροϊδευόμαστε δεν είναι θέμα των περιπόλων της Αστυνομίας. Είναι θέμα των πολιτικών και της πολιτικής.
