Του Σωτήρη Σιδέρη

Αντί του Μεγάρου Μαξίμου και του  υπουργείου Εξωτερικών κυρίως, τις σχέσεις με την Τουρκία τις ενορχηστρώνει ένα αφανές  δίκτυο μυστικών και φανερών υπηρεσιών που διατηρούν ένα κλίμα πολέμου και εμπλέκονται το υπουργείο Άμυνας με διαρροές και όχι με επίσημη   πολιτική , ενώ στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής επικρατεί χάος.
Διάφοροι κυβερνητικοί  παράγοντες  που κρύβονται πίσω από δημοσιεύματα εγκαλούν την Τουρκία ότι ετοιμάζεται να μεταφέρει στα νησιά μετανάστες με κορονοϊό, και ταυτόχρονα,  μέσα από επικίνδυνες  πολιτικά διαρροές δημιουργούν  κλίμα εθνικής ανασφάλειας. Αν όμως υπάρχει τέτοια κίνηση από την Τουρκία, η Αθήνα όφειλε να κηρύξει έναν ηθικό πόλεμο κατά της Άγκυρας σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς που θα προκαλούσαν σοκ στον Ερντογάν. Αλλά περιέργως η καταγγελία περιορίζεται και αναπαράγεται εντός των ελληνικών συνόρων.

 
Η Τουρκία έχει προβεί στην ιστορία της σε τερατώδεις ενέργειες , όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση η θέση της είναι τόσο δύσκολη διεθνώς που θα ήταν ανοησία να επιχειρήσει κάτι τέτοιο. Ωστόσο υπάρχει και μια άλλη εκδοχή.
Επί ημέρες , καμία, εφημερίδα ή ιστοσελίδα ή τηλεοπτικός σταθμός δεν εμφάνισε ίχνος έγκυρης πληροφορίας που να καταδεικνύει ότι πράγματι η Τουρκία προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες ενώ επίσημα η κυβέρνηση κάνει αμφιλεγόμενες δηλώσεις με τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Ν. Μηταράκη να αδειάζει τον υφιστάμενό του Γ. Κουμουτσάκο  προκαλώντας εύλογα ερωτηματικά. Αν όντως υπήρχαν τέτοιες πληροφορίες και κυρίως αν ήταν έγκυρες, τότε η κυβέρνηση, ο ίδιος ο πρωθυπουργός , ο υπουργός Εξωτερικών και η διπλωματική υπηρεσία θα έπρεπε να ζητήσουν εξηγήσεις από την Άγκυρα, να ενημερώσουν την ΕΕ, καθώς την αφορά άμεσα  και τους διεθνείς οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας. Τίποτα όμως απ΄όλα αυτά δεν έγινε. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι πράγματι σε επικίνδυνο σημείο και για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο όσο ποτέ να ενεργοποιηθούν οι πολιτικοί και διπλωματικοί δίαυλοι ώστε η κυβέρνηση στην Αθήνα να έχει ενημέρωση και εικόνα από πρώτο χέρι.
Η  κυβέρνηση προβάλλει την ούτως ή άλλως αμφιλεγόμενη στάση της επί ημέρες στο ζήτημα αυτό, για να δικαιολογήσει τις βίαιες επαναπροωθήσεις, εφαρμόζοντας τα σχέδια του υφυπουργού Άμυνας και ειδικού συντονιστή για το προσφυγικό Αλκιβιάδη Στεφανή. Πρόκειται για μια λογική στρατιωτικοποίησης  ενός σοβαρού πολιτικού προβλήματος που διαρκώς επιδεινώνεται και απαιτεί άριστους χειρισμούς στα ευρωπαικά συμβούλια και τους διεθνείς οργανισμούς και όχι μονοδιάστατους και αντίθετους με το διεθνές δίκαιο χειρισμούς , ενώ υπάρχει και ο κίνδυνος πρόκλησης θερμού επεισοδίου. 
Ακόμη και αν δεχθούμε ότι η Τουρκία θέλει να προωθήσει ασθενείς προς την Ελλάδα, γνωρίζοντας μάλιστα  εκ των προτέρων ότι θα τεθούν σε καραντίνα, άρα είναι ανοησία, η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να κινητοποιήσει τον Frontex και να πιέσει άμεσα για την πραγματοποίηση συμβουλίου υπουργών εσωτερικών και δικαιοσύνης που συζητούν τα προβλήματα μεταναστευτικής πολιτικής, να ζητήσει την συνδρομή του ΟΗΕ , να καταγγείλει την Τουρκία.  Και κυρίως να απαιτήσει να συμμετάσχει στον διάλογο για τη νέα συμφωνία με την Άγκυρα που προφανώς εξαιτίας της πανδημίας καρκινοβατεί.
Όμως δεν κάνει τίποτα από τα αυτονόητα, κατά συνέπεια δίνει το δικαίωμα στον καθένα να υποπτευθεί ότι η κυβέρνηση απευθύνεται στο ακροδεξιό της ακροατήριο και κυρίως συνεχίζει την πολιτική του φόβου με την διασπορά τέτοιων «πληροφοριών» για να εμφανιστεί στην συνέχεια ως μεγάλη αποτρεπτική δύναμη, συνεχίζοντας το «έπος» του Έβρου.

            Κατάρρευση διαύλων

Υπό αυτή την οπτική ο συνδυασμός μιας ακροδεξιάς  πολιτικής και η απουσία επικοινωνίας με την Τουρκία καθιστούν ευάλωτη την σταθερότητα στο Αιγαίο και τις διμερείς σχέσεις γενικότητα. Η Ελλάδα και η Τουρκία θα έπρεπε να συνεργάζονται στο μεταναστευτικό αλλά γι αυτό φυσικά δεν ευθύνεται μόνο η Αθήνα. Όμως, επειδή δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα, οι δύο χώρες οφείλουν να συνομιλούν για να  εκτονώνουν  τις εντάσεις και να προωθούν λύσεις. Η Τουρκία ήδη κατακλύζεται από προβλήματα και η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει την κατάσταση αυτή προς όφελος της ειρήνης, ταυτόχρονα όμως να είναι έτοιμη και να διαπραγματευθεί σκληρά για τα δίκαιά της, αλλά και να καταγγείλει την Τουρκία ζητώντας και κυρώσεις , αλλά και μπλοκάροντας την τελωνειακή ένωση που είναι πλέον η μοναδική ελπίδα της Άγκυρας για μια συντεταγμένη σχέση με την ΕΕ.
Προκαλεί τέλος, τεράστια ερωτηματικά τι ακριβώς συμβαίνει στο ΥΠΕΞ το οποίο παρακολουθεί ως κομπάρσος όλα αυτά χωρίς να είναι σε θέση να επηρεάσει την κυβερνητική πολιτική. Είναι μάλιστα περίεργο το γεγονός ότι ουδέποτε ανακοινώθηκε ποτέ συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια με τον πρωθυπουργό , παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση διαρκείας με την Τουρκία. Ακόμη και τώρα που ανακοινώνονται όλες οι τηλεδιασκέψεις του Μητσοτάκη με διάφορους υπουργούς, ουδέποτε ανακοινώθηκε κάποια συνομιλία με τον Υπουργό Εξωτερικών.
Αν υπάρχει πρόβλημα μεταξύ τους ας το λύσουν. Γιατί όσο επικρατεί αυτή η εικόνα το πρόβλημα το έχει η χώρα, οπότε είναι αδιάφορο τι συμβαίνει στις προσωπικές τους σχέσεις. Αλλά αν το πρόβλημα είναι πολιτικό και όχι προσωπικό, τότε θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αν ο κ. Δένδιας δεν αποδίδει ας τον αντικαταστήσει ο πρωθυπουργός. Αν ο κ. Δένδιας διαφωνεί με τον πρωθυπουργό τότε παραιτείται. Ας ληφθούν αποφάσεις πριν  είναι αργά για την εξωτερική πολιτική και την ασφάλεια της χώρας…