Του Σωτήρη Σιδέρη
Κραυγαλέα προσπάθεια ανάκτησης του χαμένου εδάφους, πριν εξελιχθεί σε κρίση, επιχειρεί προσωπικά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αδειάζοντας ακόμη και έμπιστους συνομιλητές σχετικά με τα σχέδιά του. Δηλαδή , ότι θα απαντούσε στην ύφεση με ανασχηματισμό ή εκλογές, επειδή θεωρούσε ότι είναι χαώδης η διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όταν το ξανασκέφθηκε διαπίστωσε ότι είναι ακραία αντιφατικό ένας πρωθυπουργός με τρομερά ποσοστά εμπιστοσύνης να προσφύγει στις κάλπες για να τον εμπιστευθεί ο λαός. Έτσι, ο ίδιος ανέλαβε να ξεκαθαρίσει το τοπίο: ούτε ανασχηματισμός, ούτε εκλογές, γιατί ο λαός τον εμπιστεύεται. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Ο κ. Μητσοτάκης είναι αντιμέτωπος ακριβώς με μια κρίση εμπιστοσύνης προς τον ίδιο και την κυβέρνηση και ότι η δημοσκοπική εμπιστοσύνη απέχει πολύ από το να επιβεβαιωθεί στην κάλπη.
Δεν θα του βγει σε καλό του Νίκου Δένδια το να βλέπει και να ακούει μόνο ότι του αρέσει και ότι…θέλει. Μια μικρή μόνο παράθεση δηλώσεων του κ. Δένδια, δείχνει ότι η προσοχή του είναι στραμμένη στο εσωτερικό της χώρας. Το casus belli είναι «φαιδρότητα», η «Γαλάζια Πατρίδα» του Ερντογάν είναι «πράσινα άλογα» και στον Έβρο η διαφορά είναι για … «μερικές δεκάδες μέτρα». Ο κ. Δένδιας συμπεριφέρεται σαν διπλωμάτης εσωτερικού. Ας ελπίσουμε ότι δεν διαπραγματεύεται με εχθρούς και συμμάχους με τον ίδιο τρόπο.
Με την ευφράδεια εμπειρογνώμονα και την ακρίβεια στελέχους της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας περιέγραψε την Κυριακή 24 Μαϊου με έναν μονόλογό του στον Σκάϊ , τι έγινε στον Έβρο και την αντιπαράθεση με την Τουρκία. Απέκρυψε όμως τα ενοχλητικά ερωτήματα και τις προτάσεις της Άγκυρας, φυσικά και δεν έδωσε απαντήσεις ενώ όφειλε να το κάνει.
Επειδή όμως ο κ. Δένδιας είναι πολιτικός και όχι εμπειρογνώμονας καλό θα ήταν να απαντήσει στα πολιτικά ζητήματα που του έθεσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και στα οποία με έκδηλη αμηχανία , όλη η κυβέρνηση, έκανε ότι δεν άκουσε ούτε διάβασε, αλλά θα τα βρει μπροστά της όλη η Ελλάδα.
Σαν ταινία από το 2007, με ένα ρόλο παρουσιαστή και πάλι για τον Γιάννη Πρετεντέρη. Τότε οι φωνές του γνωστού δημοσιογράφου αφορούσαν τον Γιώργο Παπανδρέου και την αλλαγή της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα οι φωνές του, αφορούν την Φώφη Γεννηματά και την παραμονή της στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ. Το 2007 πάντως οι φωνές του Γ. Πρετεντέρη δεν έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα, την αντικατάσταση του Γ. Παπανδρέου από τον Ε. Βενιζέλο.
Η ειρωνική παρέμβαση Πρετεντέρη, ήταν απλώς το κερασάκι στην «τούρτα» της εσωτερικής αντιπαράθεσης που είναι φανερή εδώ και καιρό στο ΚΙΝΑΛ. Μετά δε την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην διακυβέρνηση της χώρας, το ΚΙΝΑΛ δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες του. Η ηγεσία του προσπαθεί να επιβιώσει μεταξύ των δύο μεγάλων, σε μια προσπάθεια να μην φανεί ότι γέρνει προς τη μία ή την άλλη πλευρά.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η ροή των πολιτικών και στρατιωτικών γεγονότων στην Λιβύη ευνοεί την Τουρκία και επιδεινώνει την ήδη μηδενική επιρροή της Ελλάδας στη διαμόρφωση των εξελίξεων, γι αυτό και απευθύνεται πάλι στις ΗΠΑ που πλέον , όχι απλά παρακολουθούν, αλλά διαμορφώνουν την ελληνική εξωτερική πολιτική. Η Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο διπλωματικό γόρδιο δεσμό που αδυνατεί να λύσει ή να κόψει. Δεν είναι μόνο η υποχώρηση του Χάφταρ, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει κατάληξη των μαχών, είναι και το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, πέραν των ΗΠΑ, στηρίζουν όλο και περισσότερο τον Σάρατζ τον οποίο τελικά η Τουρκία κατάφερε όχι μόνο να διατηρήσει στην εξουσία, αλλά και να ενισχύσει. Και το παρασκήνιο οργιάζει...
