Είναι κοινό μυστικό ότι μεταξύ Αθήνας και Λευκωσίας δεν υπάρχει ούτε χημεία, ούτε κοινή πολιτική αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής. Η Λευκωσία βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά απαιτώντας άμεσα ή έμμεσα σκληρή αντιμετώπιση της Άγκυρας , είναι κινητική, ενώ η Αθήνα ακολουθεί κατευναστική πολιτική, που έχει αποδειχθεί λανθασμένη. Υπάρχει λοιπόν μια σαφής απόκλιση σε περίοδο που θα έπρεπε οι δύο κυβερνήσεις, να ξεδιπλώνουν ένα εθνικό σχέδιο υπεράσπισης και των ελληνικών και των κυπριακών συμφερόντων , καθώς η μοίρα είναι κοινή και ο αντίπαλος ίδιος.
Πριν προλάβουμε να γράψουμε ("Το λεφτόδεντρο") τα περί της ευρωπαϊκής βοήθειας και πως αυτή θα αξιοποιηθεί από την ελληνική κυβέρνηση, στο Omegapress, ηρθε ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόφσκις να επιβεβαιώσει οτι η βοήθεια ύψους 32 δις ευρώ θα περιλαμβάνει και δεσμεύσεις της ενισχυμένης εποπτείας. Αρα η κυβέρνηση και θα πρέπει να έχει ελληνικό σχέδιο επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων για την αξιοποίηση των πόρων, και αθ υπόκειται σε διαρκή έλεγχο. Μπορεί οι δηλώσεις Ντομπρόφσκις να χάλασαν την φιέστα της κυβέρνησης, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Και ελπίδα θα συνεχίσει να πουλά και ρευστότητα κάποια στιγμή θα έχει για να δώσει εκεί που θα επιλέξει.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Από την συνάντηση του πρωθυπουργού με την πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 3 Ιουνίου και την δήλωση του κ. Μητσοτάκη, προέκυψε ένα ανησυχητικό συμπέρασμα: ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει κανένα σχέδιο για την αντιμετώπιση των τουρκικής επεκτατικής πολιτικής και επινοεί μια τακτική διολίσθησης που εμπεριέχει μια πολιτική παθητικής άμυνας έναντι της Άγκυρας και ταυτόχρονα, απευθύνει έκκληση στην ΕΕ να στηρίξει την Ελλάδα.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ξαφνικά η κυβέρνηση ήταν υποτίθεται έτοιμη να υπογράψει την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ιταλία , αλλά μπήκε στη μέση ο ανόητος υπουργός Τουρισμού, ο Θεοχάρης και χάλασε τη γιορτή. Το είπε η ακροδεξιά και συχνά ευφάνταστη «Εστία» και συγκίνησε μέχρι και τον ΣΥΡΙΖΑ .
Οι υποτιθέμενες νέες εξελίξεις , ότι στην συμφωνία για την ΑΟΖ θα επισυνάπτονταν μια πολιτική δήλωση για να συνεχίσουν να ψαρεύουν οι Σικελοί ψαράδες εντός της ΑΟΖ προϋπήρχε, αλλά η προηγούμενη κυβέρνηση δεν ήθελε να κάνει τέτοια παραχώρηση . Επίσης, το κυριότερο, τα δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η Ελλάδα και η Ιταλία προτίθενται να καταθέσουν κοινή τροπολογία στην Κομισιόν που θα ενσωματωθεί στους κανονισμούς για την αλιεία και θα κάλυπτε τις ιταλικές ανησυχίες σε περίπτωση που η ελληνική πλευρά προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων, όπως αναμένεται, στα 12 μίλια.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει παραλύσει επικίνδυνα. Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες με την ανακοίνωση της Τουρκίας για έρευνες μεταξύ Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου και Κρήτης , όσα καταγράφηκαν στον Έβρο και καθημερινά σχεδόν στο Αιγαίο, είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής κατευνασμού, υποχωρητικότητας και απουσίας στοιχειώδους εθνικού σχεδίου επί δεκαετίες. Ταυτόχρονα οι κόκκινες γραμμές έχουν αποχρωματιστεί επικίνδυνα. Στην Ελλάδα, σχεδόν μονοδιάστατα επικρίνουμε την Τουρκία για τις προκλήσεις της , αλλά ποτέ τις ελληνικές κυβερνήσεις για τα λάθη τις παραλείψεις, την ανεπάρκεια και την αδυναμία ανατροπής των τουρκικών σχεδίων. Που είναι και το σοβαρότερο πρόβλημα για τη χώρα. Χειρότερο και από τα λάθη , είναι οι αμφιβολίες αν η χώρα διαθέτει αξιοσέβαστη εξωτερική . Ειδικότερα στη ΝΔ , το δόγμα Μολυβιάτη, την υποταγή της πολιτικής στην υπηρεσιακή διπλωματία, τη μη λύσης , έχει καθηλώσει επικίνδυνα την Ελλάδα.
