Του Σωτήρη Σιδέρη
Ο Ερντογάν επιστρέφει σταδιακά στους πολύπλευρους τακτικισμούς του, αναβαθμίζοντας την εξωτερική του πολιτική στην Μέση Ανατολή, ωστόσο ρόλο δεν έχει πάρει όπως στον πόλεμο της Ουκρανίας. Για να εδραιώσει μάλιστα την τακτική του, επέλεξε να κάνει σπαραξικάρδιες δηλώσεις για τις γειτονιές του κόσμου που κάποτε ήταν επαρχίες της οθωμανικής αυτοκρατορίας και μετά τόλμησαν να κάνουν εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες. Ο Ερντογάν είναι σπουδαίος ηγέτης, ενίοτε όμως χάνεται στις φαντασιώσεις του.
Το ταξίδι στον χρόνο του Ερντογάν περιελάμβανε και την Θεσσαλονίκη μεταξύ άλλων. Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον αν ένας Έλληνας πολιτικός ενώπιον του Ερντογάν μιλούσε για τις πόλεις της καρδιάς του, την Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο. Πέρα όμως από τις φαντασιώσεις, ο Τούρκος πρόεδρος και αξιωματούχοι του, επαναφέρουν την αναθεωρητική τους ατζέντα, προφανώς για να υπονομεύσουν το κλίμα του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας που είναι προγραμματισμένο για τις 7 Δεκεμβρίου. Υπάρχει κάτι στο παρασκήνιο που δεν πάει καλά και η Άγκυρα επαναφέρει ένα κλίμα ελεγχόμενης έντασης ή απλά επαναλαμβάνει τον εαυτό του ο Ερντογάν;. Και να σκεφθεί κανείς ότι ο Μητσοτάκης ομνύει στην θετική ατζέντα...
Στο μεταφυσικό κόσμο του Επιτελικού Κράτους που λειτουργεί από το 2019 υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η ΕΥΠ με την υπογραφή του διοικητή της Θεμιστοκλή Δεμίρη διαγράφει το αμαρτωλό παρελθόν της και επινοεί μια διαδικασία επανίδρυσής της.. Στόχος το κραυγαλέο ξέπλυμα των ευθυνών για τις υποκλοπές.
Ένα εμετικό ρατσιστικό και μεσαιωνικής νοοτροπίας παραλήρημα του γνωστού ακροδεξιού Μητροπολίτη Πειραιώς, Σεραφείμ Μεντζελόπουλου κατά των ομοφυλόφιλων , αλλά με συγκεκριμένο στόχο τον Στέφανο Κασσελάκη, προκάλεσε οργή σε πλήθος κόσμου, αλλά τα γνωστά συστημικά ΜΜΕ το έκαναν γαργάρα. Όπως και η Δικαιοσύνη.
Του Στράτου Βαλτινού
Η εικόνα αποσύνθεσης και αντιπαράθεσης μεταξύ ομάδων και σχημάτων του ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί αποστροφή στον κόσμο της Αριστεράς. Ήδη πριν καν ιδρύσουν κόμμα , όσοι έχουν αποχωρήσει έχουν χάσει έδαφος. Αυτό που κυριαρχεί δεν είναι η ελπίδα της αναγέννησης, αλλά η απογοήτευση , η αποστροφή, η οργή και η παραίτηση. Τα μέλη που φωνάζουν οργισμένα στις συνελεύσεις υπέρ νέων κομμάτων προσωποποιούν την κρίση και προκαλούν την πολιτική τους μοίρα.
Το ερώτημα για την λεγόμενη ομάδα Αχτσιόγλου, δεν αφορά πλέον την παραμονή στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το επόμενο βήμα. Το αν υπάρχει αυτή την ώρα η δυνατότητα συγκρότησης κοινοβουλευτικής ομάδας εκτός ΣΥΡΙΖΑ με 10 βουλευτές, αν θα δημιουργηθεί κάποια κίνηση ... Οσο όμως δεν επιλέγονται καθαρές και λυτρωτικές αποφάσεις, διασύρεται η πολιτική, η Αριστερά, τα ήθη εντός ΣΥΡΙΖΑ, με ευθύνη και του διαρκώς ασυγκράτητου Παύλου Πολάκη.
