Το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος στην Ιταλία είναι ένα ακόμα ηχηρό «όχι» στην παντοκρατορία των τραπεζιτών , των οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Η μεγάλη πολιτική ήττα του Ιταλού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι χαρακτηρίζεται θρίαμβος των ευρωσκεπτικιστικών και λαϊκιστών του Γκρίλο και αλλάζει τα πολιτικά δεδομένα για τη Ρώμη και την ευρωζώνη. Αυτό όμως που έχει ευρύτερη σημασία είναι πως ένας ακόμα λαός, οι Ιταλοί, εξέφρασε την αντίθεση του με την κατάσταση που επικρατεί στην ευρωπαϊκή οικονομία. Την αντίθεση του, με την πολιτική της λιτότητας που επιβάλλεται οδηγώντας τα κράτη και τις κοινωνίες σε ακόμα μεγαλύτερα αδιέξοδα. Και όμως και μετά απ αυτό το αποτέλεσμα, συνεχίζουν να λένε ότι το πρόβλημα είναι οι …μεταρρυθμίσεις.
Είναι άγνωστο προς το παρόν τι έγινε στο παρασκήνιο, αλλά είναι πλέον γεγονός ότι μετά τις εντατικές διαπραγματεύσεις Αναστασιάδη –Ακιντζί στη Γενεύη στις 9-11Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί η πολυμερής διάσκεψη στις 12 Δεκεμβρίου με την συμμετοχή της Ελλάδας και της Τουρκίας. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι ποια χρησιμότητα θα έχει η πολυμερής αν πρώτα δεν επιτευχθεί συμφωνία στα υπόλοιπα. Είναι π ροφανές ότι η πολυμερής θα έχει στο τραπέζι όλα τα θέματα . Αν όπως δεν θα έχει επιτευχθεί συμφωνία ούτε στο θέμα των εγγυήσεων τι θα κάνει ακριβώς η Ελλάδα στην πολυμερή? Τα ερωτήματα αυτά θα απαντηθούν στην πορεία, αν απαντηθούν…
Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων μηνών (εκλογή Trump, brexit, δεξιά στροφή της Γαλλίας) έχουν προκαλέσει έντονο σκεπτικισμό στην πολιτική ηγεσία της Ολλανδίας, η οποία βλέπει με έκδηλη ανησυχία τον κόσμο γύρω της να αλλάζει και ένα νέο περιβάλλον αστάθειας να δημιουργείται. Το διαφαινόμενο ενδεχόμενο χαλάρωσης των ευρωατλαντικών δεσμών λόγω της πιθανολογούμενης στροφής της ΗΠΑ προς τον απομονωτισμό, αλλά και οι φυγόκεντρες δυνάμεις που έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται στο εσωτερικό της Ευρώπης, έχουν ως εκ τούτου φέρει στο επίκεντρο του προβληματισμού των πολιτικών κομμάτων το θέμα του προσανατολισμού που πρέπει να λάβει στο εξής η ολλανδική εξωτερική πολιτική.
Το δίλημμα Ευρώπη ή ΗΠΑ απασχολεί πολύ κόσμο που αναλύει την κατάσταση , ανησυχεί και συζητά για το μέλλον του. Μόνο η Ελλάδα που ενώ βρίσκεται σε ένα κρίσιμο γεωπολιτικό σταυροδρόμι , ούτε συζητά, ούτε σκέπτεται τι να κάνει, ούτε πως θα το κάνει. Η κυβέρνηση μπορεί να έχει διαμορφώσει συμμαχίες, αλλά στην πολιτική σκηνή οι πάντες είναι στραμμένοι προς τα μέσα, αδυνατώντας να δουν τι γίνεται στην Ευρώπη.
Ο Φιντέλ Κάστρο, ο θρυλικός επαναστάτης της Κούβας, πέθανε το βράδυ της Παρασκευής 25 Νοεμβρίου 2016 σε ηλικία 90 ετών. Ο Φιντέλ Κάστρο είχε γεννηθεί στο Μπιράν της Κούβας στις 13 Αυγούστου 1926 και είχε σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Από φοιτητής συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα, που είχε την ανοιχτή στήριξη και των ΗΠΑ.
Στις 26 Ιούλη του 1953, επικεφαλής ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει το λαό του νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται, όμως η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα.
Παρά τους λεονταρισμούς και τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, το ψήφισμα του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου στις 24 Νοεμβρίου για το πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας –ΕΕ, προκαλεί στρατηγικό πρόβλημα στην Άγκυρα. Παρά την μεγάλη κρίση που αντιμετωπίζει, η ΕΕ εξακολουθεί να είναι παγκόσμιος παίκτης και να επηρεάζει εξελίξεις και καταστάσεις. Το τελευταίο διάστημα υπήρξαν πολλές φωνές στην Ευρώπη που ουσιαστικά κατήγγειλαν τον Ερντογάν ότι είναι δικτάτορας. Υπάρχει προβληματισμός, αν και κατά πόσο η απόφαση αυτή θα επηρεάσει την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το προσφυγικό και πως θα αντιδράσει η Αγκυρα.
