Μας πολεμάνε “σκοτεινές δυνάμεις”, Αρμένιοι, Ουκρανοί, Ρώσοι ίσως και Αμερικανοί! Κραυγή αγωνίας απο το επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αν δεν θύμιζε εποχές πραγματικά σκοτεινές, θα ήταν μόνο για γέλια. Σε κάθε περίπτωση αυτό είναι το επιχείρημα του Κ. Μητσοτάκη για το θέμα των υποκλοπών που μόνος του προκάλεσε. Και το λέει στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Το επικαλούνται στους Financial Times, στο Politico, ακόμα και στην Κομισιόν. Αν το επιχείρημα είναι “φταίνε οι άλλοι” τότε ο Κ. Μητσοτάκης βρίσκεται πιο κοντά στην έξοδο απο ότι πιστεύει ο ίδιος, ακόμα και όλοι εμείς.
Του Στράτου Βαλτινού
Διακήρυξαν την επιστροφή στην κανονικότητα, στην εξουσία τους, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια εκτροπή. Και το πέτυχαν. Αλλά αυτή η κανονικότητα που βιώνουμε εδώ και τρία χρόνια είναι στην πραγματικότητα η παρακμή τους και η αποκάλυψη για τους νεότερους της πραγματικής ταυτότητάς τους. Η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποσυνδέθηκαν από το 40% του ελληνικού λαού που τους ψήφισε , στην πραγματικότητα από το 39% γιατί υπηρετούν το 1%. Το 39% είναι αναλώσιμοι ψηφοφόροι που τους χρειάζονται τώρα ενόψει των επόμενων εκλογών. Εξαπάτησαν, περιφρόνησαν , δίχασαν και στην πορεία αποσυνδέθηκαν και από το δημοκρατικό πλαίσιο διακυβέρνησης. Ένα μικρό ανθολόγιο ….κανονικότητας θα πείσει και τον πλέον δύσπιστο.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Δεν είναι τόσο η κόπωση από τον πόλεμο, ούτε αμηχανία από την ρευστότητα των διεθνών σχέσεων. Στην Ουκρανία ο πόλεμος δείχνει ότι έχει κλείσει έναν κύκλο με την κατάληψη σημαντικών εδαφών από τους Ρώσους και όλοι περιμένουν τη συνέχεια. Η Τουρκία που αναστάτωσε την τελευταία τριετία την Ανατολική Μεσόγειο και το νότιο Καύκασο και είχε αντιθέσεις με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, δείχνει να επανεξετάζει τις επιλογές της. Ταυτόχρονα όμως ειρήνη δεν φαίνεται στον ορίζοντα, ενώ οι ΗΠΑ συνεχίζουν να πιέζουν την Κίνα. Η οικονομική κρίση μεγεθύνει τα διεθνή προβλήματα, αλλά η Ευρώπη που είναι το μεγάλο θύμα των δικών της επιλογών, δείχνει ζαλισμένη και ακινητοποιημένη. Το τι προμηνύεται είναι δύσκολο να το προβλέψουμε. Ο Ερντογάν επανεξετάζει τις σχέσεις της Τουρκίας με όλες τις χώρες της περιοχής και τώρα τρέχει εκεί που έβριζε. Η Ελλάδα δεν είχε κάποιο ρόλο, καθώς αποφασίζουν οι ΗΠΑ για λογαριασμό της, ενώ η κυβέρνηση, βουτηγμένη στην κρίση αδυνατεί να μελετήσει τις εξελίξεις. Οπότε προκύπτει ένα επείγον ερώτημα: αυτή η καθήλωση, είναι μια αδιέξοδη κατάσταση που θα μας σκορπίσει στους τέσσερις ανέμους ή θα επιστρέψουμε στη διπλωματία;
Ένας διπλωμάτης που υπηρέτησε στη θέση του υπηρεσιακού γενικού γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών, οφείλει πρώτα απ όλα να επιβεβαιώνει καθημερινά ότι καθήκον του είναι να σέβεται και να υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού. Ο Θεμιστοκλής Δεμίρης, αποτυχημένος ως γενικός γραμματέας εμφανίστηκε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας με την ιδιότητα του νεοδιορισμένου διοικητή της ΕΥΠ. Και υπέπεσε στο πρώτο το ολίσθημα. Είπε, σύμφωνα με πληροφορίες ότι, «έχω τον πλήρη έλεγχο της ΕΥΠ τις τελευταίες 15 μέρες, a priori κανείς δεν εξαιρείται» από τις παρακολουθήσεις. Oπότε πιθανότατα, με εξαίρεση ενδεχομένως τον ίδιο που πιστεύει ότι έχει πιστοποιητικό πατριωτισμού, όλοι οι άλλοι Έλληνες είμαστε ύποπτοι τέλεσης προδοτικών πράξεων , άρα ο Δεμίρης οφείλει να μας παρακολουθεί. Η σήψη γενικεύεται στο άρρωστο σώμα της κυβέρνησης. Κάθε δήλωση, κάθε κίνηση και η χώρα μπαίνει όλο και πιο βαθιά στην εντατική του Επιτελικού Κράτους. Και δεν είναι μόνο η παραζάλη του Δεμίρη. Είναι η σχιζοφρενική αντίληψη όλων τους για το τι πρέπει να γράφουν τα διεθνή ΜΜΕ, για το τι πρέπει να ρωτούν οι βουλευτές και τελικά πως όλοι μας , πρέπει να υπακούμε στα κελεύσματά τους.
Ξαφνικά η κυβέρνηση αποφάσισε να ενεργοποιήσει έναν πολιτικά νεκρό θεσμό, το ΚΥΣΕΑ προκειμένου να μελετήσει ή να αποφασίσει, άγνωστο ακόμη τι ακριβώς, ζητήματα σχετικά με την φύλαξη των συνόρων στον Έβρο και το μεταναστευτικό. Δεν πρόκειται για κάποια ευαισθητοποίηση της κυβέρνησης, αλλά για μια μάλλον ενστικτώδη αντίδραση στην διεθνή κατακραυγή για τις βίαιες απωθήσεις και την άρνηση της ΕΕ να χρηματοδοτήσει επέκταση του φράχτη στον Έβρο κατά 80 χιλιόμετρα. Ταυτόχρονα το άρθρο των Τάϊμς της Νέας Υόρκης για τις υποκλοπές εξαφανίζει το χειροκρότημα στο Κογκρέσο όταν οι ΗΠΑ ένοιωθαν ότι ο υπάκουος πρωθυπουργός τους χαρίζει ανέμελη υποταγή στα συμφέροντά τους. Δύο ζητήματα φαινομενικά ασύνδετα μεταξύ τους, αλλά στην πραγματικότητα είναι μέρος μιας και μόνης εικόνας. Ότι ταυτόχρονα με την κατακραυγή στο εσωτερικό της χώρας , ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αντιμέτωπος με την πλήρη απαξίωση του ως προς την συνολική του εικόνα. Δεν υπάρχουν πια θετικά δημοσιεύματα, τα χτυπήματα στην πλάτη τελείωσαν, νέα κατάσταση διαμορφώνεται στην Ελλάδα, αυτό είναι το ουσιαστικό μήνυμα. Αυτή η στάση διαμορφώνεται ότι εκτιμάται ότι μια κυβέρνηση κλείνει τον κύκλο της.
