Του Σωτήρη Σιδέρη
Μια ιδιότυπη αντιπαράθεση, εντελώς έξω από τα νερά και την λογική της Τουρκίας καταγράφηκε τα τελευταία 24ωρα, αλλά έχει εξήγηση και μάλιστα πολύπλευρη. Η καταγγελία της Άγκυρας ότι το ελληνικό σύστημα S-300, “κλείδωσε” τουρκικό F-16 και η διάψευση της Αθήνας που ακολούθησε, μας μεταφέρουν σε ένα άλλο επίπεδο σεναρίων. Ουσιαστικά η Άγκυρα παραπονιέται όλο και πιο συχνά για κινήσεις της Ελλάδας, με στόχο να εξισορροπήσει τις δυσμενείς για την ίδια εντυπώσεις για τις σχέσεις της με την Ρωσία. Θέλει δηλαδή η Άγκυρα να δείξει ότι και η Ελλάδα που έχει το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα πρέπει να αντιμετωπίζεται με ίσους όρους, όπως η Τουρκία , οπότε οι ΗΠΑ πρέπει να αλλάξουν στάση και τουλάχιστον να επιτρέψουν την πώληση των F-16. Μια άλλη εκδοχή φέρει τις ΗΠΑ να πιέζουν για αποστολή του S-300 στην Ουκρανία. Ταυτόχρονα, οι δηλώσεις του τελευταίου διαστήματος ότι η στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών ενεργοποιεί τα αμυντικά αντανακλαστικά της Τουρκίας, δηλαδή ότι βρίσκεται σε νόμιμη άμυνα είναι παράμετρος της ίδιας πολιτικής. Γιατί μέχρι τώρα ο κανόνας είναι οι απειλές, οι λεονταρισμοί και η επιθετικότητα. Όχι ότι έχει αλλάξει σχέδιο, απλά το τροποποιεί μέχρι να πετύχει αυτά που θέλει. Και δεν είναι λίγα…
Σε όργιο διαρροών με υποσχέσεις για παροχές για τους αδύναμους κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ στις 10 Σεπτεμβρίου έχει επιδοθεί το επικοινωνιακό επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου σε συνεργασία με τα αρμόδια υπουργεία. Οι παροχές ενόψει εκλογών αποτελούσαν πάντα το αγαπημένο σπορ όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων, αλλά δεν είχαν κανένα πρακτικό αντίκρισμα. Γιατί αν είχαν, η Ελλάδα δεν θα άλλαζε κυβέρνηση κάθε τόσο, θα μπορούσε να κυβερνά ένα κόμμα για πολλά χρόνια. Ούτε η επίκληση των μεγεθών στον τουρισμό έχει κανένα νόημα. Το 2019 πριν την πανδημία επί ΣΥΡΙΖΑ έγινε ρεκόρ με περίπου 35 εκατομμύρια τουρίστες που δεν αναχαίτισαν την πορεία πτώσης της τότε κυβέρνησης. Τι νόημα έχουν λοιπόν όλες αυτές οι προετοιμασίες; πρώτο, είναι θέμα νοοτροπίας, δηλαδή, πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά του χούϊ των προεκλογικών παροχών. Δεύτερο ότι και οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί που κυριαρχούν στην διαδικασία λήψης αποφάσεων του Μητσοτάκη πρέπει να κάνουν τη δουλειά για την οποία αμείβονται. Τρίτο η κυβέρνηση είναι όχι απλά με την πλάτη στον τοίχο, αλλά στο καναβάτσο. Μια τριετία αθλιότητας δεν διορθώνεται με μια εξαγγελία υποκρισίας. Κάπως έτσι ανοίγει για τον πρωθυπουργό, ο δρόμος των αποφάσεων.
Του Κώστα Βενιζέλου*
Σε πορεία αξιοποίησης του φυσικού αερίου, έχουν εισέλθει οι εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ, στην οποία διαπιστώνεται εσχάτως έντονη κινητικότητα.
Η τελευταία ανακάλυψη στον στόχο Cronos-1, που χαρακτηρίστηκε σημαντική από τις ίδιες τις εταιρείες, επιβεβαιώνει πως το ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας προχωρά κανονικά, υπάρχουν χρονοδιαγράμματα, που μπορεί να αλλάζουν αλλά δεν παραπέμπουν τις επόμενες κινήσεις στις ελληνικές καλένδες. Όπως, δηλαδή, έγινε στο παρελθόν. Είναι σαφές πως οι ανακαλύψεις -οι μέχρι σήμερα και εκείνες που θα ακολουθήσουν- αναμένεται ότι θα συμπληρώσουν το παζλ και θα φθάσουν σιγά-σιγά στο διά ταύτα. Δηλαδή, στην εξόρυξη και αξιοποίηση των υδρογονανθράκων.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη βουλή, παραπατώντας μεταξύ αστάθειας και σταθερότητας και σχεδόν τρομοκρατημένος, προέβαλε το πρωτοφανές επιχείρημα ότι το αίτημα για εκλογές, ο πυρήνας δηλαδή της δημοκρατικής λειτουργίας του κοινοβουλευτισμού , οδηγεί τη χώρα στην αποσταθεροποίηση. Ταύτισε την σταθερότητα της χώρας με την πρωθυπουργία του. Η ένταση των λέξεων που εκτόξευε υπέκρυπτε την παράκληση ότι πρέπει να μείνει πρωθυπουργός και ότι μια υπηρεσιακή κυβέρνηση θα αποσταθεροποιήσει τη χώρα. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η ήττα Μητσοτάκη στις εκλογές θα σηματοδοτήσει την ακριβώς αντίθετη πορεία. Την επιστροφή στην ομαλότητα. Η απάντηση του Τσίπρα ήταν η ενδεδειγμένη. Υπερασπίστηκε πολιτικά και θεσμικά μια άλλη πολιτική, καθώς βλέπει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ανακτά πλήρως το ηθικό πλεονέκτημα. Το πρώτο συμπέρασμα έρχεται αβίαστα. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε κατάσταση ομηρείας. Οι Σαμαράς και Καραμανλής δεν πήγαν καν στη βουλή. . Η εμφάνισή του στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση ήταν ένα κράμα αλαζονείας, πανικού, αυταρχισμού και ανεπάρκειας, διανθισμένο με τις γνωστές κινδυνολογικές εξάρσεις πατριωτικής κενολογίας στο όνομα της εθνικής ασφάλειας.
Ομολογία ενοχής, παραμονή στην εξουσία με κάθε κόστος. Αυτό είναι το συμπέρασμα της συζήτησης στην Βουλή, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρνήθηκε να ψελλίσει έστω μια αιτιολογία για την υποκλοπή των τηλεφωνικών συνομιλιών το Νίκου Ανδρουλάκη. Συγχρόνως ο πρωθυπουργός επέμενε ότι ΟΛΟΙ μπορεί να παρακολουθούνται, ακόμα και οι πολιτικοί, αν αυτό αφορά το εθνικό συμφέρον. Ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε παραίτηση Μητσοτάκη και εκλογές. Αλλά η απάντηση είχε εκ των προτέρων δοθεί. Ο πρωθυπουργός είπε ότι μια μεταβατική κυβέρνηση ή η αλλαγή της κυβέρνησης θα είναι καταστροφική για την χώρα ειδικά σ αυτή την συγκυρία. Στην Βουλή φάνηκε ότι η παρακολούθηση Ανδρουλάκη έγινε για να κρατηθεί ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ όμηρος στις διαθέσεις Μητσοτάκη. Οι ενέργειες αυτές δεν -όπως τόνισε ο Τσίπρας- αποτελούν ποινικό αδίκημα
