Πληροφοριακά Στοιχεία

29.05.2017

Κάνουν λάθος. Όσοι αναγορεύουν τους δολοφόνους τρομοκράτες, με σκοτεινά και αδιευρίνιστα κίνητρα, σε μέρος της κοινωνικής και πολιτικής αντιπαλότητας Όσοι ξεκίνησαν να λένε ότι ηθικοί αυτουργοί της τρομοκρατίας είναι ο πρωθυπουργός, ο ΣΥΡΙΖΑ και όσοι διαφωνούν με το Μνημόνιο, εγκληματούν σε βάρος της δημοκρατίας και του εαυτού τους. Και δεν είναι μόνο οι Ψαριανές ανοησίες , αλλά και η ηγεσία της ΝΔ, ή ο έμπειρος Απ. Κακλαμάνης. Όπως φυσικά απαράδεκτα είναι τα όσα έγραψε η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου και πολύ περισσότερο ο Γ. Φιλιππάκης. Όσο σκληρή και αν είναι η πολιτική -κοινωνική αντιπαράθεση, δεν έχει σχέση με τους δολοφόνους-τρομοκράτες.

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

23.05.2017

Όλα δείχνουν ότι ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι ο μόνος που δεν θέλει να υπάρξει ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, μόνο που το κάνει επειδή πολύ απλά ΜΠΟΡΕΙ!  Γάλλοι, Ιταλοί και άλλοι του προτείνουν, αλλά δεν μπορούν να επιβάλλουν αυτό που είναι σωστό για όλο την ευρωζώνη-Ευρώπη και όχι μόνο για την Ελλάδα. Το ευρώ είναι γερμανικό νόμισμα και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από "λάθος" δεν έχει Γερμανό επικεφαλής. Η καγκελάριος Μέρκελ τώρα ζητάει και αυτό το λάθος να διορθωθεί.  Υπάρχουν πράγματι ελπίδες να υπάρξει λύση, δηλαδή να βρεθεί κάποια διέξοδος τις επόμενες τρεις βδομάδες; Ναι., υπάρχουν, αλλά υπάρχει και μια πολύ μεγάλη πιθανότητα το ΔΝΤ να αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα. Και θα μπλέξουμε. 

πλήρες κείμενο

Πληροφοριακά Στοιχεία

12.05.2017

Ηταν δύσκολος έως εδώ ο δρόμος του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλέξη Τσίπρα. Όχι τόσο για να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας, όσο για να μπορέσει να μετεξελιχθεί σε ένα κόμμα και μία κυβέρνηση, που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες της χώρας. Ο δρόμος από δω και μπρος είναι απείρως δυσκολότερος Έχοντας στον σβέρκο μας τους κάθε είδους Σόϊμπλε (δηλαδή μια τραπεζική ευρωπαϊκή ελίτ, πρωτίστως γερμανική) που επιμένουν στην λιτότητα και στην αφαίμαξη πόρων από τους φτωχότερους προς τους πλουσιότερους (κοινωνικά και διακρατικά), η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να κάνει αυτό που δεν έκανε. Να ανασυγκροτήσει την παραγωγική της βάση και το το κράτος της. Η συζήτηση αργά, αλλά εμφανώς, επιστρέφει στην λεγόμενη καθημερινότητα, στα θέματα της γραφειοκρατίας, του κρατισμού, του πελατειακού κράτους και τόσων ακόμα παθογενειών, που στάθηκαν αιτίες για να φτάσουμε στην χρεοκοπία.

πλήρες κείμενο