Προφανώς εντυπωσιασμένος από τις επαφές του , τις εμπειρίες και τις γνώσεις που αποκόμισε κατά την εικοσαήμερη παραμονή του στις ΗΠΑ, τις διαλέξεις που έδωσε στο Χάρβαντ και τις επαφές του με άλλα πανεπιστήμια, είναι ο Αλέξης Τσίπρας, όπως προκύπτει από τον αναλυτικό απολογισμό του ταξιδιού του στις ΗΠΑ. Η καταληκτική του φράση ότι “κατανοώντας βαθύτερα τον σημερινό κόσμο που αλλάζει δραματικά, θεωρώ αναγκαίο να προτάξουμε τη δική μας προοδευτική πυξίδα απέναντι στις σύγχρονες απειλές, για να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο” αφήνει όλες τις πόρτες ανοιχτές για τον δρόμο που θα επιλέξει στην περαιτέρω πολιτική του πορεία.
Στην Ελλάδα, η Κεντροαριστερά βράζει και αναζητεί κοινωνικά και πολιτικά στηρίγματα για να ανασυγκροτηθεί και ο Τσίπρας επιστρέφοντας σίγουρα θα νοιώσει το μεγάλο κενό της παράταξης που υπηρετεί , όπως και το κενό του κόμματός του, του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου είναι βουλευτής. Τι θα κάνει θα φανεί σύντομα. Προς το παρόν είναι φανερό, πως όταν ο κόσμος αλλάζει δραματικά, όπως ο ίδιος λέει, κάποιος ή κάποιοι πρέπει να εναρμονιστούν με το κλίμα της αναγκαίας αλλαγής και κυρίως, να δράσουν ανάλογα. Η εποχή της αδράνειας προφανώς έχει παρέλθει….
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου και η νέα, στρατηγικού τύπου ήττα της Ελλάδας, έχει εδραιώσει την ριζική αλλαγή σκηνικού στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας της χώρας τα τελευταία έξι χρόνια. Με ευθύνη του πρωθυπουργού, η Ελλάδα έχει οδηγηθεί στο περιθώριο. Χωρίς σχέδιο και χωρίς κύρος, αδυνατεί να υπερασπιστεί τα αυτονόητα καλώς νοούμενα εθνικά συμφέροντα. Οι διαφορετικές εικόνες από τις συναντήσεις του πρωθυπουργού και του υπουργού Άμυνας με τον υπουργό Άμυνας τη Γαλλίας για την αγορά νέων όπλων είναι εικόνες πελατών και μόνο. Αυτό, τα λέει όλα.
Η κινητικότητα της ελληνικής διπλωματίας έχει μηδενιστεί , οι πρεσβείες λειτουργούν χωρίς οδηγίες από την Αθήνα, η αλλαγή ορολογίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η άρνησή του να καταδικάζει την Άγκυρα και την αναθεωρητική της πολιτική και τις απειλές πολέμου, ασκούν καταλυτική επίδραση στη δημιουργία κλίματος ηττοπάθειας. Η κυβέρνηση σιωπά επιδεικτικά σε όλα τα διεθνή φόρα και την ΕΕ, ο διάλογος ναυάγησε και επικρατεί εικόνα αδιεξόδου. Πρόκειται για κατάρρευση της εξωτερικής πολιτικής, γι αυτό και είναι εθνικής σημασίας η αλλαγή πυξίδας . Στην συνέχεια παρατίθενται γεγονότα, που έχουν συμβάλλει στην κατάσταση αυτή και επηρεάζει και το αίσθημα ασφάλειας του λαού .
Ειδικού συνεργάτη
Με αφορμή το κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο στη χώρα μας και την κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού προσωπικού, είναι συνήθης η γενική αναφορά σε πολιτική κρίση, προτάσσοντας την αντισυστημική στάση των πολιτών και την ενίσχυση της ακροδεξιάς, συναρτώμενη με διεθνείς εξελίξεις και την άνοδο Τραμπ στην εξουσία, υποτιμώντας το πραγματικό αδιέξοδο των μη προνομιούχων στρωμάτων. Τι συμβαίνει και η Ελλάδα δεν μπορεί να βγει από τον λαβύρινθό της; ας δούμε τα πράγματα ως έχουν , χωρίς παραμορφωτικούς φακούς, σαν μια αξονική τομογραφία της ελληνικής “ ιδιαιτερότητας”
Τα μνημόνια, παρά τις θυσίες του ελληνικού λαού, απέτυχαν να καταστήσουν την ελληνική οικονομία ανταγωνιστική. Οι μεταρρυθμίσεις στόχευσαν στη μείωση του δημοσιονομικού κόστους και στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μέσω μείωσης μισθών και διάλυσης εργασιακών σχέσεων.
Όμως, οι μεταρρυθμίσεις απέτυχαν να προσελκύσουν επενδύσεις σε διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά ώστε η ελληνική οικονομία να έχει εξαγωγικό χαρακτήρα. Η αποτυχία οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, αλλά ο κύριος λόγος παραμένει η ελληνική « ιδιαιτερότητα»: Πελατειακό κράτος και εμπεδωμένα συμφέροντα.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η λέξη “φιάσκο”, είναι πολύ ήπια και πολύ αδύναμη για να αποδώσει τις επιπτώσεις της στρατηγικού τύπου υποχώρησης της κυβέρνησης έναντι της Τουρκίας στην υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου που θα συνδέει την Ελλάδα με την Κύπρο και από εκεί, με το Ισραήλ. Η εικόνα εθνικής ηττοπάθειας που εκπέμπει μια ολόκληρη κυβέρνηση, με πρώτο τον πρωθυπουργό είναι κυρίαρχη. Και το χειρότερο: ο ανεκδιήγητος Γιώργος Γεραπετρίτης αποδέχεται τα τουρκικά επιχειρήματα και κάνει ερείπια την εξωτερική πολιτική της χώρας και τα δικαιώματά της , όπως απορρέουν από το διεθνές δίκαιο.
Σημειώνεται πως η πόντιση καλωδίου εξαιρείται από το καθεστώς της υφαλοκρηπίδας, δεν τίθεται καν ζήτημα άδειας από την Τουρκία και φυσικά δεν απαιτείται προηγούμενη οριοθέτηση. Πρόκειται για δόγμα ενδοτισμού πλέον, που κάποιος στην κυβέρνηση οφείλει να το ανατρέψει.
Η παραίτηση της κυβέρνησης από το έργο πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου είναι το τελευταίο διπλωματικό δράμα της χώρας. Ο Μητσοτάκης προσποιείται ότι δεν συνέβη τίποτα, ενώ η αντιπολίτευση όφειλε να ζητήσει την παραίτησή του, αλλά σιωπά. Η άτακτη υποχώρησή τους, μόλις βρυχήθηκε η Τουρκία, εγγράφεται πλέον ως κίνηση ενδοτισμού. Οι συνέπειες θα είναι μεγάλες για για τη χώρα .
Του Σωτήρη Σιδέρη
Με έναν καταιγισμό διαρροών επί πολλές ημέρες, η κυβέρνηση δημιούργησε κλίμα άμεσης δράσης, για την επανέναρξη των ερευνών σχετικά με το σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας -Κύπρου και αργότερα με το Ισραήλ. Μάλιστα ο ίδιος ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Μακρόν και τον Νετανιάχου αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι υπάρχει ευρεία συμμαχία στο πλευρό της Αθήνας, αλλά χωρίς να υπάρχει η παραμικρή δήλωση. Και ενώ σύμφωνα με το φιλοκυβερνητικό Τύπο η σχετική Navtex, αναμένονταν προ ημερών, ξαφνικά χάθηκε η υπόθεση από το προσκήνιο. Έχουμε νέα και ταπεινωτική αναδίπλωση ή απλά καθυστερεί και γιατί;
Ο ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτης σε συνέντευξή του στο πλαίσιο του «Delphi Economic Forum X», την Τετάρτη 9 Απριλίου, πάγωσε το ακροατήριό του λέγοντας ότι “πρόθεση της Ελλάδας και της Κύπρου είναι να συνεχιστεί κανονικά η έρευνα και η πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου.." και πρόσθεσε ότι "η αίσθηση και η προσδοκία μου είναι ότι θα συνεχιστεί κανονικά το έργο”. Οι ΥΠΕΞ δεν έχουν ούτε αίσθηση , ούτε προσδοκία, απλά ανακοινώνουν το έργο ή το αναβάλουν ή το ακυρώνουν. Τι συνέβη όμως και για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση “βυθίζεται” στα νερά της Κάσου;.
