του Σωτήρη Σιδέρη
Στην συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ στις 10 Ιουλίου, ο Αλέξης Τσίπρας, υπό την διακριτική πίεση των κομματικών στελεχών, δεσμεύθηκε ότι δεν τίθεται ζήτημα αλλαγής του τίτλου του κόμματος, αντιλαμβανόμενος ότι κάτι τέτοιο θα είχε διαλυτική επίδραση . Γι αυτό και αμέσως μετά στην συνεδρίαση της ΚΕ ο Τσίπρας δεν άγγιξε το θέμα αυτό.
Στην συνεδρίαση αυτή ο πρώην πρωθυπουργός ανέπτυξε θεωρητικά και πολιτικά ζητήματα με το βλέμμα στο μέλλον προστατεύοντας απόλυτα την κυβερνητική θητεία, αποσιωπώντας μεθοδικά , παραλείψεις, συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Αυτός ακριβώς ήταν και είναι ο στόχος του. Μηδενική αυτοκριτική ή τουλάχιστον ανώδυνες γενικότητες και το βλέμμα στο αύριο. Το ζήτημα για τον πρώην πρωθυπουργό είναι να εγγραφούν κάποιες χιλιάδες νέα μέλη, να γίνουν κάποιες νέες διακηρύξεις και να ετοιμαστεί σύντομα ο ΣΥΡΙΖΑ να ασκήσει ωμή και άνευ όρων αντιπολίτευση προκειμένου να διαβρωθεί το συντομότερο η κυβέρνηση .
Ερωτηματικά ως προς τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική, ιδιαίτερα στις σχέσεις με την Τουρκία, προκαλεί η διοχέτευση στα ΜΜΕ ενός κειμένου με τις βασικές προτεραιότητες του Υπουργείου Εξωτερικών που παρουσιάστηκαν στο υπουργικό συμβούλιο στο πλαίσιο των εντολών του Κυριάκου Μητσοτάκη προς τους υπουργούς.
Το πρώτο σοβαρό ερώτημα που εγείρεται είναι η απόλυτη ασάφεια των στοχεύσεων της νέας κυβέρνησης . Ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στο κείμενο αναφέρεται ως στόχος «ο επανακαθορισμός της τακτικής μας προσέγγισης προς την Τουρκία». Ουδείς μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει αυτό και κυρίως ποιο είναι το περιεχόμενο του επανακαθορισμού. Αν δηλαδή αλλάζουν κάποιες θέσεις και σε ποια ζητήματα .
Πέρα από τεχνικά, κοινωνιολογικά και τα επιμέρους στοιχεία που είναι χρήσιμα για την ανάλυση των αποτελεσμάτων των μικρών κομμάτων, υπάρχει και η πολιτική εκτίμηση που είναι ιδιαίτερα αναγκαία για να προσεγγίσουμε την εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων και την πολιτική επάρκεια των κομμάτων.
Υπό αυτή την οπτική, οι επιδόσεις του ΚΚΕ μετά την διάσπαση του 1991 αποτελούν ένα ιδιαίτερο παράδειγμα που αξίζει ειδικής αναφοράς. Το ΚΚΕ έχει εξελιχθεί σε ένα ιδεολογικό απολίθωμα του υπαρκτού σοσιαλισμού, ακίνητο στο χρόνο και καθηλωμένο στις ιδέες του. Αδυνατεί να αναπτυχθεί και η ηγετική του ομάδα, ίδια από την διάσπαση του 91, ανεξάρτητα από ορισμένες αλλαγές προσώπων, προτιμά απλώς να υπάρχει , παρά να αναπτύσσεται. Πρόκειται για μια υπερσυντηρητική αντίληψη που έχει οδηγήσει το ΚΚΕ στο περιθώριο των εξελίξεων και σε πλήρη αδυναμία επηρεασμού των πολιτικών εξελίξεων . Σε συνθήκης πτώσης του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν κατάφερε να επωφεληθεί, αντίθετα μειώθηκαν οι ψηφοφόροι του! Αλλά φυσικά αυτό είναι δευτερεύον για την ηγεσία του.
Το κόμμα που χρεοκόπησε τη χώρα και διαχειρίστηκε τα Μνημόνια με τον χειρότερο και πλέον αδιέξοδο τρόπο, η ΝΔ, σήμερα υπο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, επιστρέφει στην διακυβέρνηση, υποσχόμενη ότι θα φέρει την ανάπτυξη και την βαθιά μεταρρύθμιση της χώρας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, έχασε υπο το βάρος της μνημονιακής πολιτικής που υποχρεώθηκε να εφαρμόσει, αλλά και της αδυναμίας διαμόρφωσης μιας δικής του διακριτής πολιτικής για την επόμενη μέρα. Το πολύ καλό νέο είναι ότι η «Χρυσή Αυγή» βρέθηκε και πάλι εκτός Βουλής, αφού οι ψηφοφόροι της διαμοιράστηκαν, αν και με ένα ποσοστό της τάξης του 2,9%.
Ας μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις. Το επόμενο μεγάλο Σκάνδαλο της Ελλάδας, μετά την χρεοκοπία της χώρας, είναι το Ελληνικό. Ο Νίκος Μπελαβίλας που ήταν στην ομάδα επαναδιαπραγμάτευσης με την Lamda Development είναι καταιγιστικός. Στόχος δεν είναι να προχωρήσει καμία επένδυση στο Ελληνικό, αλλά να απομηζύσουν το δημόσιο. Η ΝΔ επανέρχεται στα δημόσια πράγματα σκανδαλωδώς προκλητική. “Εάν η Lamda Development ήθελε να προχωρήσει το έργο θα είχε ξεκινήσει εργασίες από το 2016, όπως έκαναν Cosco και Frapport, το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να βρει ενοικιαστή για να χτίσει μόνο το καζίνο, ή να διεκδικήσει αποζημιώσεις, είπε ο Νίκος Μπελαβίλας μιλώντας Στο Κόκκινο και τον Νίκο Σβέρκο. Και συνεχίζει:
