Πριν προλάβουμε να γράψουμε ("Το λεφτόδεντρο") τα περί της ευρωπαϊκής βοήθειας και πως αυτή θα αξιοποιηθεί από την ελληνική κυβέρνηση, στο Omegapress, ηρθε ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόφσκις να επιβεβαιώσει οτι η βοήθεια ύψους 32 δις ευρώ θα περιλαμβάνει και δεσμεύσεις της ενισχυμένης εποπτείας. Αρα η κυβέρνηση και θα πρέπει να έχει ελληνικό σχέδιο επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων για την αξιοποίηση των πόρων, και αθ υπόκειται σε διαρκή έλεγχο. Μπορεί οι δηλώσεις Ντομπρόφσκις να χάλασαν την φιέστα της κυβέρνησης, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Και ελπίδα θα συνεχίσει να πουλά και ρευστότητα κάποια στιγμή θα έχει για να δώσει εκεί που θα επιλέξει.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Από την συνάντηση του πρωθυπουργού με την πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 3 Ιουνίου και την δήλωση του κ. Μητσοτάκη, προέκυψε ένα ανησυχητικό συμπέρασμα: ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει κανένα σχέδιο για την αντιμετώπιση των τουρκικής επεκτατικής πολιτικής και επινοεί μια τακτική διολίσθησης που εμπεριέχει μια πολιτική παθητικής άμυνας έναντι της Άγκυρας και ταυτόχρονα, απευθύνει έκκληση στην ΕΕ να στηρίξει την Ελλάδα.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ξαφνικά η κυβέρνηση ήταν υποτίθεται έτοιμη να υπογράψει την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ιταλία , αλλά μπήκε στη μέση ο ανόητος υπουργός Τουρισμού, ο Θεοχάρης και χάλασε τη γιορτή. Το είπε η ακροδεξιά και συχνά ευφάνταστη «Εστία» και συγκίνησε μέχρι και τον ΣΥΡΙΖΑ .
Οι υποτιθέμενες νέες εξελίξεις , ότι στην συμφωνία για την ΑΟΖ θα επισυνάπτονταν μια πολιτική δήλωση για να συνεχίσουν να ψαρεύουν οι Σικελοί ψαράδες εντός της ΑΟΖ προϋπήρχε, αλλά η προηγούμενη κυβέρνηση δεν ήθελε να κάνει τέτοια παραχώρηση . Επίσης, το κυριότερο, τα δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η Ελλάδα και η Ιταλία προτίθενται να καταθέσουν κοινή τροπολογία στην Κομισιόν που θα ενσωματωθεί στους κανονισμούς για την αλιεία και θα κάλυπτε τις ιταλικές ανησυχίες σε περίπτωση που η ελληνική πλευρά προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων, όπως αναμένεται, στα 12 μίλια.
Του Σωτήρη Σιδέρη
Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει παραλύσει επικίνδυνα. Αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες με την ανακοίνωση της Τουρκίας για έρευνες μεταξύ Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου και Κρήτης , όσα καταγράφηκαν στον Έβρο και καθημερινά σχεδόν στο Αιγαίο, είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής κατευνασμού, υποχωρητικότητας και απουσίας στοιχειώδους εθνικού σχεδίου επί δεκαετίες. Ταυτόχρονα οι κόκκινες γραμμές έχουν αποχρωματιστεί επικίνδυνα. Στην Ελλάδα, σχεδόν μονοδιάστατα επικρίνουμε την Τουρκία για τις προκλήσεις της , αλλά ποτέ τις ελληνικές κυβερνήσεις για τα λάθη τις παραλείψεις, την ανεπάρκεια και την αδυναμία ανατροπής των τουρκικών σχεδίων. Που είναι και το σοβαρότερο πρόβλημα για τη χώρα. Χειρότερο και από τα λάθη , είναι οι αμφιβολίες αν η χώρα διαθέτει αξιοσέβαστη εξωτερική . Ειδικότερα στη ΝΔ , το δόγμα Μολυβιάτη, την υποταγή της πολιτικής στην υπηρεσιακή διπλωματία, τη μη λύσης , έχει καθηλώσει επικίνδυνα την Ελλάδα.
Επιτέλους το «λεφτόδεντρο» εμφανίστηκε. Οι πανηγυρισμοί για το χρήμα που έρχεται έχουν ήδη αρχίσει, χωρίς να γνωρίζουμε ακόμα το πότε , το πόσο ακριβώς και με ποιους όρους, θα δούμε την ευρωπαϊκή βοήθεια. Αυτά όμως έχουν μικρή σημασία για μια κυβέρνηση και ένα σύστημα που την στηρίζει. Η ευκαιρία είναι και πάλι μπροστά στην πόρτα τους. Αν υπάρχει μια …λεπτομέρεια-δυσκολία, είναι το μέγεθος της καταστροφής για την πλειοψηφία της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας. Γι αυτό όμως υπάρχει και η ...επικοινωνία! Για να δίνει ελπίδα και να καλύπτει τα σύννεφα που έρχονται.
