Ερωτηματικά προκαλεί ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με το νέο νόμο περί μειονοτήτων που ψήφισε το  αλβανικό κοινοβούλιο  την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου  που ήδη προκαλεί αντιδράσεις σε άλλες χώρες. Η αλβανική κυβέρνηση , υποβάθμισε τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας ως προς την εκπαίδευση, τα πολιτισμικά δικαιώματα,  τις περιουσίες και μετέφερε εξουσίες στο γραφείο του πρωθυπουργού αφαιρώντας το δικαίωμα της αυτενέργειας στις μειονότητες.
Αναγνώρισε μακεδονική μειονότητα , αλλά και για πρώτη φορά βουλγαρική μειονότητα προκαλώντας την αντίδραση της ΠΓΔΜ. Πρόκειται για σλαβομακεδόνες που έχουν εγκατασταθεί στην Αλβανία και έχουν βουλγαρικά διαβατήρια και μετά από πιέσεις της Σόφιας αναγνωρίστηκαν ως μειονότητα.

Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του την Κυριακή 15 Οκτωβρίου τονίζει ότι η Αλβανία «Αντί να διασφαλίζει τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη χώρα βάσει των ευρωπαϊκών προτύπων, το νομοσχέδιο που υπερψήφισε η αλβανική Βουλή για την προστασία των μειονοτήτων διαιωνίζει τις αυθαιρεσίες του καθεστώτος Χότζα». Προσθέτει, ότι ο νέος νόμος «είναι ένα βήμα μπροστά για υπαρκτές και ανύπαρκτες μειονότητες και ένα βήμα πίσω για την κυριότερη και υπαρκτή μειονότητα της Αλβανίας», εννοώντας την ελληνική μειονότητα.
            Αποτυχία
Για μια ακόμη φορά η ελληνική κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς να ασκήσει την παραμικρή επιρροή ή πίεση προς τα Τίρανα για να πετύχει το αυτονόητο.  Ούτε πέτυχε κάποια σοβαρή συμμαχία με μεγάλες χώρες ή την ΕΕ προκειμένου να πιεστεί ο Ράμα να νομοθετήσει με βάση το διεθνές δίκαιο προκειμένου να πετύχει την προστασία των συμφερόντων της ελληνικής μειονότητας ή και την διεύρυνση των δικαιωμάτων της που ούτως ή άλλως καταπατούνται από την Αλβανία.
 Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ αποτελεί μνημείο αδυναμίας, κατανόησης του προβλήματος, που στην πράξη θα οξύνει ακόμη περισσότερο τα προβλήματα των Ελλήνων στην Αλβανία.
Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ είναι στην ουσία  ένα σχόλιο δημοσιογραφικό και όχι ενός κρατικού οργανισμού που έχει πολιτικό σχέδιο και ευθύνη να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του ελληνισμού. Είναι παταγώδης αποτυχία να μην μπορεί η Ελλάδα να διασφαλίσει τα αυτονόητα, την στιγμή που η Τουρκία κυριολεκτικά αλωνίζει, ενώ η Βουλγαρία μεθοδικά, μετά και την συμφωνίας φιλίας με την ΠΓΔΜ αναβαθμίζει τον ρόλο της στα βαλκάνια.

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι στις 5 Οκτωβρίου ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς οργάνωσε μια ακόμη φιέστα με τους ομολόγους του της ΠΓΔΜ, της Βουλγαρίας, της Αλβανίας και της Ελλάδας, όπου δεν έθεσε το παραμικρό ζήτημα. Ούτε τον αλυτρωτισμό της ΠΓΔΜ , ούτε της Αλβανίας, ούτε την παραβίαση των δικαιωμάτων της μειονότητας. Οι συναντήσεις αυτές , αν δεν έχουν στην ατζέντα τους τα αυτονόητα προς τι πραγματοποιούνται?

Ο Κοτζιάς μίλησε για θετική ατζέντα και για διασυνοριακή συνεργασία, που εκ των πραγμάτων τίθενται σε αυτού του είδους τις συναντήσεις εδώ και δεκαετίες. Το πρόβλημα προφανώς δεν είναι αυτό, αλλά η αδυναμία του Κοτζιά να διαχειριστεί έστω και ένα πρόβλημα με τα βαλκανικά κράτη , γι αυτό και οι συναντήσεις αυτές εξελίσσονται σε φιέστες και όχι σε σοβαρά φόρουμ συζήτησης και επίλυσης προβλημάτων.
 Είναι θέμα χρόνου, η φούσκα των κινήσεων πολλαπλών πρωτοβουλιών εν είδη φιέστας  του Κοτζιά θα σκάσει. Και θα σκάσει, γιατί τα μεγάλα προβλήματα εξωτερικής πολιτικής της χώρας , κυρίως στα βαλκάνια οξύνονται και η  παθητική πολιτική που ακολουθεί η Ελλάδα θα βρεθεί μετέωρη. Η Αλβανία αδιαφορεί πλήρως για τις ελληνικές διαμαρτυρίες για δεν νοιώθει να πιέζεται ούτε από την Αθήνα, ούτε από καμία μεγάλη χώρα, πράγμα που καθιστά ακόμη πιο ύποπτη την αλαζονεία των Τιράνων. Η ΠΓΔΜ δεν μετακινήθηκε ούτε ένα εκατοστό από τις θέσεις της στο όνομα, ενώ κριτήριο για τις εξελίξεις με τα Σκόπια θα είναι η στάση των μεγάλων χωρών στην αναμενόμενη πρωτοβουλία Νίμιτς.