Κόντρα σε πάσης φύσεως συμφέροντα, χωρίς δικαιολογίες και με καταιγιστικό ρυθμό ο  Λούλα υπέγραψε ήδη σειρά διαταγμάτων και άμεσα προσπαθεί να αναγεννήσει τη Βραζιλία από τα ερείπια που άφησε πίσω του ο Μπολσονάρου .

Tην πρώτη ημέρα μετά την ορκωμοσία του, ο Λούλα υπέγραψε σειρά διαταγμάτων για τον περιορισμό της οπλοκατοχής που πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις επί Μπολσονάρου. Η πιο σημαντική ίσως απόφαση και όπως είχε δεσμευθεί από τις πρώτες, ήταν η υπογραφή διαταγμάτων με στόχο την ενίσχυση της προστασίας του Αμαζονίου, δεδομένου ότι η αποψίλωση του τροπικού δάσους κατά μέσον όρο αυξήθηκε κατά 75% σε ετήσια βάση την τελευταία δεκαετία.
Ο Λούλα  τοποθέτησε  «διαρκή διυπουργική επιτροπή για την προστασία και τον έλεγχο της αποψίλωσης του δάσους», ενώ ενεργοποίησε εκ νέου το Ταμείο για τον Αμαζόνιο, που είχε δημιουργηθεί το 2008 για τη συγκέντρωση δωρεών προορισμένων για να γίνουν επενδύσεις στο δάσος και στην προστασία του.

Ακόμη, ο Λούλα ανακάλεσε την ισχύ διατάγματος που επέτρεπε την εκμετάλλευση κοιτασμάτων πολύτιμων μετάλλων σε περιοχές των αυτοχθόνων και περιοχές υπό προστασία για περιβαλλοντικούς λόγους. Επίσης ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας, πριν  καλά-καλά να τελειώσει η τελετή της ορκωμοσίας του, υπέγραψε διάταγμα με το οποίο παρατείνεται το δημοφιλές πρόγραμμα «Bolsa Familia» («Οικογενειακό Επίδομα»), που φθάνει ως και τα 600 reais (110 ευρώ) τον μήνα για τις φτωχότερες οικογένειες.
Επρόκειτο για υπόσχεση που είχε κάνει έπειτα από κοπιώδη διαπραγμάτευση με το κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο, ώστε το πρόγραμμα πρόνοιας αυτό να εξαιρεθεί από το πλαφόν των δαπανών του δημοσίου.
Ο Λούλα εξάλλου υπέγραψε αύξηση του κατώτερου μισθού από τα 1.212 στα 1.320 reais (περίπου 245 ευρώ).
Μια ακόμη σημαντική απόφαση είναι ότι ο Λούλα σταμάτησε  τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης οκτώ δημόσιων επιχειρήσεων που άρχισε επί του κ. Μπολσονάρου, συμπεριλαμβανομένων της δημόσιας επιχείρησης πετρελαίου, της Petrobras, και των βραζιλιάνικων ταχυδρομείων. Δήλωνε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του πως δεν θέλει να ιδιωτικοποιηθεί καμιά δημόσια επιχείρηση.

Όποιος θέλει να αλλάξει τα πράγματα το κάνει χωρίς άλλοθι, χωρίς μεν αλλά και χωρίς δικαιολογίες. Με απλά λόγια όταν ο ηγέτης ακολουθεί την λαική εντολή, παίρνει αποφάσεις για τον λαό και όχι για τους ολιγάρχες. Ας διαβάσει καλά η ευρωπαική και η ελληνική αριστερά τις αποφάσεις για να διαπιστώσει πως  ο Λούλα από την πρώτη ημέρα πήρε αποφάσεις που σίγουρα θα τον φέρει σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, κάθε είδους κερδοσκόπους, εμπόρους όπλων και πάσης φύσεως συμφέροντα. Αλλά δεν πτοήθηκε ούτε υποχώρησε. Παράδειγμα προς μίμηση