Του Στράτου Βαλτινού
Η πρόεδρος του Αρείου  Πάγου, όταν κρίνει, καταγγέλλει , υπερασπίζεται ή διαφωνεί με θέματα σχετικά με την λειτουργία της Δικαιοσύνης, οφείλει να μιλάει με διευθύνσεις και ονόματα και όχι να παριστάνει τη τηλεσχολιάστρια.  

Μιλώντας στο πλαίσιο του συνεδρίου των Δελφών, η Ιωάννα Κλάπα προκάλεσε αίσθηση με την αναφορά της στην ύπαρξη «μιας μικρής αλλά ηχηρής μειοψηφίας δικαστών που με συντεχνιακή αντίληψη έχουν ως στόχο την προάσπιση των δικών τους συμφερόντων, αγνοώντας τα συμφέροντα της κοινωνίας». Πρόκειται για δήλωση που σοκάρει. Αλλά η Κλάπα είναι πρόεδρος του Αρείου Πάγου, οπότε πως επιτρέπει την ύπαρξη και δράση τέτοιας ηχηρής μειοψηφίας, που προφανώς αγνοεί την κοινωνία;

Όφειλε όμως, ως πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου πράξει τα δέοντα και όχι απλά να διαπιστώνει.  Πέραν αυτών, όμως ισχυρίστηκε ότι  «λάθη γίνονται. Άλλο όμως η κριτική και άλλο η οργανωμένη στοχοποίηση και απαξίωση. Υπάρχουν κάποιοι που, προτάσσοντας εξωδικαστικά συμφέροντα, ενεργούν μεθοδευμένα με απαξιωτικές συμπεριφορές, ύβρεις και απειλές σε βάρος δικαστών, εκμεταλλευόμενοι την αγωνία των ανθρώπων».

Ποιοί είναι αυτοί; που απειλούν δικαστές και γιατί ο Άρειος Πάγος δεν παρεμβαίνει και δεν κινείται δημόσια, δηλαδή με πλήρη διαφάνεια να τους αποκαλύψει και να τους στείλει στα δικαστήρια; Με την παθητική στάση απλά παρέχει ασυλία σε όσους υβρίζουν και απειλούν δικαστές και έτσι διαιωνίζεται η κρίση εμπιστοσύνης προς τους δικαστές. 

Η Ιωάννα Κλάπα δεν είναι ανώνυμη , ούτε μπορεί να επικαλείται  πληροφορίες ή ψιθύρους σαν δημοσιογράφος τρίτης διαλογής. Οφείλει να μιλήσει με ονόματα για να πει τα πράγματα με το όνομά τους και να συμβάλλει στην αύξηση του κύρους της Δικαιοσύνης. Αλλά έκανε το αντίθετο. Με αυτές τις ομιχλώδεις τοποθετήσεις, το μόνο που κατάφερε είναι να επιβεβαιώσει το έλλειμμα εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη και στον , υπό την ηγεσία της Άρειο Πάγο.
Κατά τα άλλα η οργή της κοινωνίας παραμένει στο ζενίθ..