Μετά από διαδηλώσεις δυο και πλέον μηνών αλλά και πολλά θύματα, με πρώτη την Μαχσά Αμινί, καταργείται η Αστυνομία Ηθών, με απόφαση του γενικού  Εισαγγελέα, του Ιράν. Και συγχρόμνως την τροποποίηση του νόμου για την μαντίλα. Ειναι μια πρώτη νίκη, για τα δικαιώματα των γυναικών και όχι μόνο.  Έχουμε λοιπόν δύο σημαντικές αλλαγές. Την διάλυση της αστυνομίας ηθών αλλά και την τροποποίηση του  νόμου του 1983 για την υποχρεωτική χρήση της μαντίλας. 

«Η αστυνομία ηθών δεν έχει καμία σχέση με τη δικαστική εξουσία και καταργήθηκε από τις αρχές που τη δημιούργησαν», ανακοίνωσε η εισαγγελία.

Το πιο σκληρό και αναχρονιστικό σώμα καταστολής που ήταν επιφορτισμένο με την επιβολή των αυστηρών νόμων κατά των γυναικών. Ειναι τα στελέχη της διαβόητης «αστυνομίας ηθών» εξάλλου είναι αυτά που κατηγορούνται ως υπεύθυνα για τη δολοφονία της Μχασά Αμινί, η δολοφονία της οποίας αποτέλεσε τη σπίθα για το ξέσπασμα οργής των τελευταίων εβδομάδων στη χώρα.Η αστυνομία ηθών, γνωστή με το όνομα Γαστ- ε- Ερσάντ (περιπολίες προσανατολισμού) ιδρύθηκε υπό τον υπερσυντηρητικό πρόεδρο του Ιράν Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ «για να διαδώσει την κουλτούρα της σεμνότητας και του χιτζάμπ». Αποτελείται από άνδρες με πράσινη στολή και γυναίκες που φορούν μαύρο τσαντόρ, ένα ένδυμα που καλύπτει το κεφάλι και το πάνω μέρος του σώματος. Η αστυνομία αυτή ξεκίνησε τς περιπολίες της το 2006.

Συγχρόνως αλλάζει ο νόμος του 1983 για την υποχρεωτικότητα της μαντίλας. 

Η μαντίλα έγινε υποχρεωτική στο Ιράν τέσσερα χρόνια μετά την ισλαμική επανάσταση του 1979. Σύμφωνα με τον νόμο του 1983, οι γυναίκες στο Ιράν – ντόπιες και αλλοδαπές--, ανεξαρτήτως θρησκείας, θα πρέπει να φορούν δημοσίως μαντίλα και φαρδιά ρούχα.

Από τις 5 Ιουλίου ένας νέος νόμος «για τη μαντίλα και τη σεμνότητα στη χώρα», τον οποίο προώθησε ο Ιρανός πρόεδρος Εμπραχίμ Ραϊσί, επέβαλε νέους περιορισμούς στις γυναίκες: βάσει αυτού, η μαντίλα πρέπει να καλύπτει όχι μόνο τα μαλλιά τους, αλλά και τον λαιμό και τους ώμους.

Τώρα όλα αυτά θα αλλάξουν, μένει να δούμε το νέο καθεστώς. 

Ειναι μια μεγάλη νίκη για τις γυναίκες και τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν. Οσο πιο γενναίες είναι οι αλλαγές τόσο το καλύτερο για το Ιράν.