Το θέμα ήταν να γίνει πρωθυπουργός. Ο δεύτερος της οικογένειας. Δεν τον απασχόλησε ποτέ το πώς. Ούτε η ιδεολογική κυριαρχία ήταν γι αυτόν ζήτημα προς συζήτηση. Η εξουσία είναι αυτοσκοπός. Εκεί που αριστερά συζητά ώρες , ημέρες και χρόνια, η δεξιά δείχνει πόσο αδίστακτη είναι.
Μόνο με αυτά τα λόγια μπορεί κάποιος να αποκωδικοποιήσει την αποστροφή της ομιλίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για το Mάτι. Ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι η πυρκαγιά «ήταν διαφορετική».
Η ασφάλεια, το νερό και το Τατόι, ήταν τα θέματα με τα οποία ξεκίνησε η κυβέρνηση του Κωσταντίνου Μητσοτάκη (1990-1993) με τα ίδια θέματα ξεκίνησε και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και για να μην ξεχνιόμαστε, όπως τότε που μπήκαν φυλακή δημοσιογράφοι –στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας- έτσι και τώρα βάζουν χειροπέδες σε ρεπόρτερ στο όνομα της παρακώλυσης του έργου της Αστυνομίας.
Ο ρεπόρτερ Αλέξανδρος Σταματίου οδηγήθηκε στο δικαστήριο με χειροπέδες γιατί το υπουργείο δεν ήθελε φωτογραφίες από την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης των προσφύγων. Και έτσι έχουμε τελικά μια φωτογραφία με έναν ρεπόρτερ με χειροπέδες.
Αίσθηση προκαλεί η απάντηση του προέδρου της «Αττικό Μετρό» Νίκου Ταχιάου με την οποία ξεμπροστιάζει την οικογένεια Μπακογιάννη σχετικά με την μετονομασία του σταθμού «Ευαγγελισμός» σε «Παύλου Μπακογιάννη». Ο Ταχιάος αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι όλη η ιδέα ήταν της οικογένειας και όχι του ιδίου ή της εταιρείας και μάλιστα αποκαλύπτει ότι η οικογένεια Μπακογιάννη θα κάλυπτε και την σχετική δαπάνη. Ωστόσο μετά τις έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν η οικογένεια υπαναχώρησε, αλλά απέδωσε την όλη πρωτοβουλία ψευδώς όπως προκύπτει από την δήλωση Ταχιάου στην «Αττικό Μετρό».
Μάλιστα ο δήμαρχος Αθήνας Κώστας Μπακογιάννης δήλωσε ότι θέλει τον πατέρα του στο σπίτι και όχι σε μια ταμπέλα . Η απάντηση όμως του Ταχιάου είναι πραγματικός καταπέλτης και την παραθέτουμε ολόκληρη.
Σχεδόν πάντα, οι μετεκλογικές δημοσκοπήσεις επιβεβαίωναν το εκλογικό αποτέλεσμα, γιατί οι πολίτες δεν ακύρωναν μέσα σε λίγες εβδομάδες τις επιλογές τους. Οι δημοσκοπήσεις που έχουν δημοσιευθεί τις τελευταίες ημέρες δείχνουν μια διεύρυνση της διαφοράς μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που φθάνει μέχρι το 16,5%. Προφανώς το ποσοστό αυτό, γεννάει ερωτηματικά. Όχι τόσο γιατί είναι υπέρ της κυβέρνησης, αλλά γιατί ενισχύεται η αποδοκιμασία του ΣΥΡΙΖΑ. Έχουν περάσει δυόμιση μήνες από τις εκλογές και η αξιωματική αντιπολίτευση αδυνατεί να βρει το βηματισμό της, αλλά κυρίως αδυνατεί να βρει την ιδεολογική και πολιτική της ταυτότητα. Η εμμονή του Αλέξη Τσίπρα να επιβάλλει μια ομάδα περιφερόμενων παραγόντων στην ηγεσία του κόμματος, η επιμονή ταυτόχρονα στη δεξιά στροφή και η κατάρρευση σαν χάρτινος πύργος των όσων άφησε πίσω του και διέλυσε με άνεση η ΝΔ, είναι κάποιοι από τους λόγους της εικόνας απαξίωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Η “χρυσή τομή” για να ικανοποιηθεί και ο Αντώνης Σαμαράς όπως και ο Ευάγγελος Βενιζέλος βρέθηκε. Ο Αλέξης Τσίπρας (επειδή ήταν πρωθυπουργός) μένει στο απυρόβλητο αλλά για τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο θα γίνει Προανακριτική Επιτροπή, η οποία θα εξετάσει αν ο «Ρασπούτιν» οργάνωσε σκευωρία σε βάρος πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό αποφάσισε το κυβερνών κόμμα. Για μία ακόμα φορά το ζήτημα ήρθε στα μέτρα των πολιτικών και όχι στα μέτρα της Πολιτείας. Όπως έγινε και με την Λίστα Λαγκάρντ ή τη Λίστα Μπόριανς ή το μέγα σκάνδαλο της Siemens. Υπάρχει σκάνδαλο, υπάρχουν μαύρα ταμεία, υπάρχουν υπερκοστολογήσεις, αλλά δεν υπάρχουν υπεύθυνοι. Ο «νεκρός» είναι το σύστημα υγείας, το συνταξιοδοτικό. Κανείς όμως δεν τον «πυροβόλησε». Αντιθέτως είναι υπόλογοι όσοι έδειξαν τον «νεκρό» , όσοι μίλησαν για ευθύνες και ζήτησαν διερεύνηση.
