Ξαφνικά ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, και υποστηρικτής του Ζελένσκι, αποφάσισε να παρουσιάσει μια δική του πρόταση για την ειρήνη. Και πιο συγκεκριμένα για την εξεύρεση διπλωματικής λύσης στην διένεξη της Δύσης με την Ρωσία, λόγω της Ουκρανίας. Την ώρα μάλιστα που οι Ουκρανοί ανακαταλαμβάνουν εδάφη της χώρας τους. Το ερώτημα είναι γιατί έγινε; Γιατί ένας ωμός άνθρωπος, που ασχολείται διαρκώς με εφευρέσεις και επενδύσεις, αποφάσισε να ασχοληθεί με την ...διπλωματία;
Η Ρωσία περνά δύσκολες ώρες, αλλά η αγωνία δεν είναι μόνο δική της . Η αναδίπλωση των δυνάμεών της μετά από μικρές ήττες που υπέστη ήρθε σχεδόν ταυτόχρονα με την προσάρτηση των κατεχόμενων περιοχών της ανατολικής Ουκρανίας . Η ανατίναξη της γέφυρας της Κριμαίας , ήρθε να επιβεβαιώσει τους φόβους για μεγάλη διάρκεια του πολέμου. Η δυτική προπαγάνδα Ευρωπαίων , κυρίως Πολωνών και Άγγλων οργιάζει, αλλά δεν δίνει διέξοδο, αντίθετα συσκοτίζει την πραγματικότητα. Η CIA όμως που μετρά τα λόγια της κάνει άλλες προσεγγίσεις καθώς βλέπει ότι τα αδιέξοδα πλήττουν όλους. Πρώτα , σχεδόν ξάφνιασε τον κόσμο ότι υπέδειξε την ενοχή των Ουκρανών για τη δολοφονία της κόρης του συμβούλου του Πούτιν, Ντούνκιν. Μετά άρχισε να διακινεί άλλο σενάριο , περίπου σωτηρίας του Πούτιν γιατί ευρισκόμενος σε δύσκολη θέση μπορεί να αρχίσει να εκτοξεύει πυρηνικές κεφαλές. Η ισορροπία τρόμου του ψυχρού πολέμου φαίνεται έδινε ασφάλεια . Αλλά τώρα η ρευστότητα των σχεδίων, δυτικών και ρωσικών προκαλεί ανησυχία. Όλες οι πλευρές φαίνεται να περιμένουν κάτι που θα σώσει τα προσχήματα και θα αλλάξει το σκηνικό. Η Ευρώπη που θα μπορούσε να παίξει ρόλο, είναι σε διπλωματικό κώμα. Ποια θα είναι η επόμενη σκηνή; διάχυση της κρίσης παντού, ή συνομιλίες;
Ούτε μια διακήρυξη, ούτε μια κοινή δήλωση, ούτε ένα μήνυμα ότι θα υπάρξει συνέχεια. Η σύνοδος της Πράγας δεν είχε καν στίγμα. Η ΕΕ δεν μπορεί να βρει κοινή λύση στο ενεργειακό , η Γερμανία ταράζει τα νερά με μονομερείς αποφάσεις στήριξης, κυρίως της βιομηχανίας της με 200 δις ευρώ. Στο μεταναστευτικό ακινησία, ενώ ο γεωπολιτικός ρόλος της ΕΕ άφαντος. Και μέσα σε αυτή την κρίση , συνήλθε η Ευρωπαική Πολιτική Κοινότητα στο κάστρο της Πράγας με πρωτοβουλία της Γαλλίας και την στήριξη όλων των κρατών -μελών. Ένα πρώτο συμπέρασμα: μια ακόμη πολιτική φούσκα με περιτύλιγμα μεγάλης ιδέας αιωρείται στους ευρωπαικούς ουρανούς. Και το πιο γλαφυρό στοιχείο: εξαφάνισαν τη σημαία της ΕΕ από το κάστρο γιατί δεν ήθελαν οι Άγγλοι να φαίνεται ότι διαβουλεύονται υπό την σκέπη των Βρυξελλών, αυτό τους μάρανε. Και το υποτιθέμενο θερμό επεισόδιο Μητσοτάκη -Ερντογάν επιβεβαίωσε μια ακόμη ήδη μελαγχολική διαπίστωση. Ο καθένας έπαιξε τον ρόλο του και πρώτος ο Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται, ο μεν εθνικισμός του εκτός ελέγχου, η δε πολιτική του σε σύγχυση.
Κανονικά θα έπρεπε να στηθούν πανηγύρια και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα. Αυτό που δεν κατάφεραν ή δεν ήθελαν ή απλώς δεν μπορούσαν να κάνουν τα κόμματα και η βουλή, το έκανε το ΣτΕ βάζοντας φρένο στην ιδιωτικοποίηση του νερού μετά από προσφυγές πολιτών και συλλόγων της ΕΥΔΑΠ. Είναι η τρίτη κατά σειρά απόφαση του ΣτΕ που ακυρώνει κάθε προσπάθεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μετατρέψει σε εμπορικό προϊόν ένα δημόσιο αγαθό. Σύμφωνα με ενημέρωση της οργάνωσης SoSτε το NEPO, με την απόφαση 1886/2022, το ΣτΕ απαγορεύει την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης και λειτουργίας του υδροδοτικού συστήματος και ακυρώνει το ΣΔΙΤ στο ΕΥΣ Αττικής θεωρώντας την παροχή ύδρευσης ως ένα ενιαίο σύστημα, "από τις πηγές μέχρι τις βρύσες", και ότι η ΕΥΔΑΠ και η Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ - στην οποία ανήκει το ΕΥΣ - «αποτελούν ενιαίο λειτουργικό σύστημα».
Του Σωτήρη Σιδέρη
Ούτε απρόκλητη ήταν η επίθεση του Ερντογάν στην Ελλάδα, ούτε επεισόδιο, πόσο μάλλον θερμό καταγράφηκε στο δείπνο και μετά από αυτό, των 43 ηγετών που πήραν μέρος στην πρώτη σύνοδο της Ευρωπαικής Πολιτικής Κοινότητας στην Πράγα. Ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποίησε την πρόσκληση που με την συναίνεση του Μητσοτάκη πήρε για να μεταβεί στην Πράγα , για να προσβάλλει τους οικοδεσπότες. Πήρε μάλιστα τον λόγο με βάση το πρωτόκολλο της προεδρίας και ο Έλληνας πρωθυπουργός το γνώριζε από πριν και ετοίμασε την απάντησή του. Όλα αυτές λίγες ώρες μετά την υπογραφή της συμφωνίας με την Λιβύη .
Μόνο που τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι όπως τα παρουσιάζει ο φιλοκυβερνητικός Τύπος, εμφανίζοντας τον Μητσοτάκη σαν ήρωα του τραπεζιού. Ο μεν Ερντογάν με δηλώσεις συχνά αντιφατικές, σίγουρα εκλογικές και εν τέλει παραληρηματικές, ήταν προσβλητικός κατά της ΕΕ και των καλεσμένων της, γεγονός αδιανόητο για σύνοδο ευρωπαική. Ο Ερντογάν είπε στο τραπέζι τα δικά του για τα νησιά εν συντομία και του απάντησε ο Μητσοτάκης με μια τοποθέτηση κατώτερη των περιστάσεων. Του είπε ότι πρέπει να σταματήσει να αμφισβητεί την κυριαρχία των ελληνικών νησιών και αντί να προκαλεί εντάσεις, θα πρέπει να προσέλθει σε συνεννόηση και διάλογο, ενώ έπρεπε να του πει ότι αν δεν ανακαλέσει τις απειλές δεν θα ξανακαθίσει σε ευρωπαικό τραπέζι και να απαιτήσει κυρώσεις εκείνη την στιγμή.
