Έφυγε ο Τσίπρας, έφυγε ο Βεζένκοφ, ξανά πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης με 40%, ο Άδωνης στο υπουργείο δουλείας, το ΝΑΤΟ παύει να αποκαλεί την Κυπριακή Δημοκρατία με το όνομά της, παρά την περιγράφει με συντεταγμένες, όπως και τα νησιά του Αιγαίου, η Τουρκία αλλάζει την συνθήκη του Μοντρέ για να αποκαλεί τα Δαρδανέλια “Τουρκικά στενά”, ο Γεραπετρίτης άφαντος.
Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, γιατί δεν λέει λέξη τι ακριβώς πρότεινε, τι έκανε σωστά και τι λάθος, κατά την εκλογική εκστρατεία, ο Νίκος Μαραντζίδης που διορίστηκε σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα , το μόνο που μας αποκαλύπτει ότι ήδη είχε αποφασίσει από την πρώτη τους συνάντηση, ότι θα γράψει βιβλίο για την εμπειρία του στον ΣΥΡΙΖΑ.
Λογικό να ασχολούνται ολα τα ΜΜΕ, με την παραίτηση Τσίπρα. Εκτός απο τον Κυριάκο Μντσοτάκη που δεν μπόρεσε να κρύψει την βαθιά του απέχθεια για τον Τσίπρα, το πολιτικό (μόνο;) μίσος, η αρθρογραφία απο τυπώνει τα αισθήματα όλων όσων μίσησαν ή βρέθηκαν απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα κα τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν όλα εκείνα τα πικρόχολα σχόλια, ακόμα και σκίτσα, που αναφέρονται στα αρνητικά και σε τίποτα το θετικό. Αυτό που κάνει εντύπωση δεν είναι η πολιτική διαφωνία, η διαφωνία για τα πεπραγμένα ή τα αποτελέσματα της πολιτικής. Ειναι τα αρνητικά αισθήματα για τον άνθρωπο.
Και ξαφνικά , μέσα στον χαμό εμφανίστηκε ένας παράφωνος Νίκος Παππάς, ο μπασκετμπολίστας, τον οποίο φαίνονταν να στηρίζει ο Τσίπρας για το δήμο Αθηναίων , να αποστασιοποιείται από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Παραλαμβάνοντας το υπουργείο Εξωτερικών από τον Βασίλη Κασκαρέλη, ο Γιώργος Γεραπετρίτης κατάφερε να προκαλέσει τα πρώτα μειδιάματα στην διπλωματική υπηρεσία. Αν αφήσουμε τις υπερβολές για τις ικανότητες της υφυπουργού και μέχρι χθες πρέσβη στην Ουάσιγκτον Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, για την οποία είπε ότι έχει “βαθιά γνώση των ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής”, περνάμε στα πιο ανησυχητικά. Είπε: “αποτελεί χρέος μας να υπερασπιζόμαστε καθημερινά και αδιαπραγμάτευτα την κυριαρχία και την εθνική μας υπόσταση. Σας διαβεβαιώ ότι θα το πράξουμε στο ακέραιο”.
Εμείς όμως ξέρουμε όπως και όλες οι κυβερνήσεις του πλανήτη, ότι οι κυβερνήσεις υπερασπίζονται καθημερινά και αδιαπραγμάτευτα και τα ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ των χωρών τους. Τυχαία η αποσιώπηση; κάθε άλλο. Ο Γεραπετρίτης είναι αυτός που στην πράξη τήρησε ενδοτική στάση , όπως και ο Μητσοτάκης με την υπόθεση του Ουρούτς Ρέις, να βρίσκεται έξι μίλια από το Καστελλόριζο και να δηλώνουν ότι δεν υπερασπίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα. Πάμε στο επόμενο.
Συνεχίζει μέχρις εσχάτων να προκαλεί, ένας από τους πλέον παρακμιακούς δημοσιογράφους του τηλεοπτικού σκουπιδότοπου , ο Νίκος Χατζηνικολάου, αλλά αυτή τη φορά εκτέθηκε, αν το ένοιωσε φυσικά.. .
Οταν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Δημήτρης Κουτσούμπας ασχολούνται με την Ζωη Κωνσταντοπούλου, ποιός είναι ο κερδισμένος;
Για κόμματα «τα οποία δημιουργήθηκαν με την ευγενική χορηγία του Μεγάρου Μαξίμου» και που βρήκαν «τρομακτική στήριξη επικοινωνιακή, μιντιακή, όλο το προηγούμενο διάστημα» μίλησε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ.
Διευκρινίζοντας οτι εννοεί την Πλεύση Ελευθερίας την οποία πουσάρησε η ηγεσία της ΝΔ. «Νομίζω ότι είναι ένα καραμπινάτο παράδειγμα , σκανδαλώδες».
O πρωην πλανητάρχης Ομπάμα πήγε στην Αντίπαρο-Πάρο και είχε καμιά 30αρια μαζί του να τον φυλάνε. Ο πρώην υπουργός Μεταφορων Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέως, οταν πήγε για προεκλογική μάχη στις …Σέρρες, είχε μαζί του 24 αποσπασμένους αστυνομικούς να τον φυλάνε!
Θυμόμαστε πολύ καλά την αγωνία του εισαγγελέα Ντογιάκου να επιβάλλει απόλυτη μυστικότητα για τις υποκλοπές και κυνηγούσε τις διαρροές και κάνει το ίδιο τώρα για τον ναυάγιο της Πύλου με τους εκατοντάδες νεκρούς. Προς τι αυτή η μυστικοπάθεια;
Μόνο στην Ελλάδα επικρατεί καθεστώς τρομοκρατίας για τους πολίτες που θέλουν να μιλήσουν, να διαφωνήσουν ή και να αντιπαρατεθούν με τους πολιτικούς. Εννοείται πάντα σε κόσμια πλαίσια. Αυτό ακριβώς έκαναν νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενοι στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου η οποία επισκέφθηκε την Καλαμάτα , εκφράζοντας το ενδιαφέρον της για το ναυάγιο.