Και ξαφνικά , μέσα στον χαμό εμφανίστηκε ένας παράφωνος  Νίκος Παππάς, ο μπασκετμπολίστας, τον οποίο φαίνονταν να στηρίζει ο Τσίπρας για το δήμο Αθηναίων , να αποστασιοποιείται από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Είδε την ήττα , σκέφθηκε ή σκέφθηκαν άλλοι για λογαριασμό του,  ότι δεν είναι εποχή να προσεγγίζει ένα ηττημένο κόμμα και μας είπε ότι : “ο  κύριος Αλέξης Τσίπρας με στήριξε δημόσια, από εκεί και πέρα ουδέποτε είχα κάποια αλληλεπίδραση στο παρελθόν. Μάλιστα, διάφορες κινήσεις τους δεν με εξέφραζαν απόλυτα, παρ' όλα αυτά εκτιμώ ότι είδαν σε εμένα ένα πρόσωπο που μπορεί να κάνει λίγο καλύτερη αυτήν την πόλη».
Δεν γνωρίζαμε, ούτε ξέρουμε ποιες είναι οι πεποιθήσεις του Νίκου Παππά, ούτε πως θα κάνει καλύτερη την Αθήνα, ούτε την ιδεολογία του, τις πολιτικές αρχές του για να κρίνουμε όσο πληρέστερα μπορούμε ποιες ήταν οι κινήσεις του Τσίπρα που δεν τον εξέφραζαν. Αλλά δείχνει ότι δεν πατά τα πόδια του στη γη , πριν καν αποφασίσει αν θα είναι υποψήφιος και να το ανακοινώσει επίσημα . Και  με την ευκαιρία, να ακούσουμε τις απόψεις του, τις πεποιθήσεις και τις θέσεις του.
Γιατί ένας άνθρωπος που έχει πεποιθήσεις , έχει και φιλοδοξίες, έχει και αρχές, δεν πτοείται από την ήττα του κόμματος που τον στηρίζει, αρκεί να συμφωνούν σε κάποιο πρόγραμμα και σε κάποιο σχέδιο για την Αθήνα.
Οπότε, αυτό που μένει , είναι η πικρή γεύση μιας ακόμη , στα όρια του κυνισμού πραγματικότητας που μας απωθεί και μας κάνει πιο μελαγχολικούς διαπιστώνοντας το τεράστιο πρόβλημα εκπροσώπησης που έχει η χώρα και ιδιαίτερα η Αριστερά…...