Κ. Μαρξ: Όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Στο Οpen επιχειρείται να “αναστηθεί” η εικόνα του παλαιού Μega βγάζοντας μπροστά στις ειδήσεις του ορισμένους από τους προβεβλημένους ρεπόρτερ της εποχής της παντοδυναμίας του παλαιού Mega, ενώ στη Συγγρού όπου εδρεύει το νέο Μega που αγοράστηκε από τον Βαγγέλη Μαρινάκη επιδιώκεται να “αναστηθεί” και να κατακτήσει το τηλεοπτικό κοινό μέσω του ονόματός του και κάποιων αρχών που ακολουθούσε το παλαιό Mega στην ενημέρωση.

Επειδή έχει φτιαχτεί ένας “μύθος” για το παλαιό Mega (εξ αυτού του λόγου κόστισε και πάμπολλα εκατομμύρια ευρώ η αγορά του από τον Bαγγέλη Μαρινάκη), ώρα να ξεδιαλύνουμε και κάποια πράγματα, γιατί η ιστορία γράφεται μια φορά και όταν επαναλαμβάνεται, τότε επαναλαμβάνεται ως φάρσα.
    Τι φταίει και στις παραπάνω περιπτώσεις των δύο καναλιών τα ποσοστά τηλεθέασης είναι πενιχρά και δυσανάλογα με το παλαιό Mega; Kαταρχάς να διαχωρίσουμε το ψυχαγωγικό Μega από αυτό της ενημέρωσης. Στη μια περίπτωση (της ψυχαγωγίας) το κανάλι κρατήθηκε στην κορυφή για πολλά χρόνια χάρις στις επιτυχημένες σειρές του αλλά και σε αυτή την περίπτωση ήρθε το τέλος του μιας και οι παλιές σειρές του δεν κάνουν σήμερα τα αναμενόμενα ποσοστά τηλεθέασης που θα περίμενε ο ιδιοκτήτης του πληρώνοντας τριαντατρία εκατομμύρια. Στην ενημέρωση τα ποσοστά θεαματικότητας που καταγράφονται, στο νέο Mega, αλλά και στο Οpen είναι μονοψήφια συγκροτώντας τη “Β’ Εθνική” στον πίνακα κατάταξης των δελτίων ειδήσεων αλλά και στις ενημερωτικές εκπομπές.
    Εδώ πρέπει να πούμε την πάσα αλήθεια. Αλλο το Μega της ενημέρωσης έως την περίοδο πριν την οικονομική κρίση, κι άλλο μετά και μέχρι το κλείσιμό του… που είχε ταυτιστεί στη συνείδηση του κόσμου με τα μνημόνια και τη διαπλοκη. Οσοι ζήσαμε το κανάλι από μέσα το αντιληφθήκαμε νωρίς περπατώντας στους δρόμους και ακούγοντας τα εξ αμάξης από πολίτες. Τα στελέχη και οι μεγαλο-παρουσιαστές του δεν το αντελήφθησαν φαίνεται καθώς κινούνταν σε ακριβές περιοχές… Ετσι οι μεν άνθρωποί του (αυτοί που τις φάτσες τους γνώριζε ο κόσμος) άρχισαν να αντιμετωπίζουν τη χλεύη και την αποστροφή του, το δε κανάλι να οδηγείται σε ανυποληψία πριν ακόμα μπει λουκέτο το 2015.
    Κάποιοι δεν το έχουν καταλάβει και εξακολουθούν να ζουν σε ένα παραμύθι. Να ζουν το χαμένο “μύθο” του Mega προσπαθώντας μάταια να τον νεκραναστήσουν… Απλώς πρέπει να μάθουν ότι τα πράγματα που έρχονται στη ζωή πετυχαίνουν ή αποτυγχάνουν μια φορά. Οποιοι επιχείρησαν να τα “αναστήσουν”, όταν ήταν ήδη “νεκρά”, το πλήρωσαν ακριβά.

*Το άρθρο του Θάνου Πασχάλη, (δημοσιογράφου για πολλά χρόνια στο Mega πριν το 2016) δημοσιεύτηκε στο enimerosi24