Η ποινή φυλάκισης δύο ετών στον  Φρέντι Μπελέρη, ήρθε να επιβεβαιώσει την αυτοπεποίθηση του Έντι Ράμα έναντι της Ελλάδας , καθώς αγνόησε και χλεύασε τις αντιδράσεις της Αθήνας. Η προσωπική εμπλοκή του Ράμα στην υπόθεση έχει αποδειχθεί ήδη.  Η ελληνική κυβέρνηση, δεν κατάφερε να πείσει τους Ευρωπαίους να στηρίξουν την υπόθεση, όχι γιατί δεν το έθεσε, το έθεσε, αλλά επειδή δεν διαθέτει την παραμικρή επιρροή σε κυβερνήσεις, πρόσωπα και θεσμούς στην ΕΕ και τις ΗΠΑ. Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με την έντονη κινητικότητα της Αλβανίας στο πλευρό της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Αυστρίας και των ΗΠΑ, δημιουργούν νέα δεδομένα στα δυτικά βαλκάνια.

Δηλαδή αναβάθμιση της Αλβανίας , υποβάθμιση της Ελλάδας και περαιτέρω αξιοποίηση της νίκης αυτής από τον Ράμα για να απωθήσει στο περιθώριο και να εκμηδενίσει την ελληνική εθνική μειονότητα και να απογειώσει τον αλβανικό εθνικισμό. Να σημειωθεί πως η Αθήνα έχει αποτύχει  να εκκινήσει τη συζήτηση για  να παραπεμφθεί στη Χάγη η οριοθέτηση  της ΑΟΖ, κάτι για το οποίο έχει δεσμευθεί η αλβανική κυβέρνηση εγγράφως. Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ που προσδοκά διόρθωση της απόφασης στο Εφετείο επιβεβαιώνει την διπλωματική κατολίσθηση της χώρας. Η υπόθεση  είναι  κυρίως πολιτική, δευτερευόντως νομική.   

Ο Φρέντι Μπελέρη δεν είναι άγιος, καθώς έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για ακροδεξιές θέσεις. Αλλά η συγκεκριμένη υπόθεση , είναι καθαρά μια σκηνοθετημένη ιστορία από τον Ράμα, με στόχο να  έχει   τον έλεγχο της Χειμάρρας  ο ίδιος και διάφοροι επιχειρηματίες. Η σκηνοθεσία και η προσωπική εμπλοκή του Ράμα την έκαναν πολιτική υπόθεση. Εκεί η ελληνική κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς. Από την αρχή, οι κινήσεις ήταν αμφιλεγόμενες. Χαμηλοί τόνοι και προσπάθεια  διαμεσολάβησης, προσωπικοί απεσταλμένοι του Μητσοτάκη όπως ο Παπασταύρου που όχι μόνο απέτυχαν να επηρεάσουν τις εξελίξεις, αντίθετα έγιναν δυσμενέστερες.  Η ελπίδα ότι το Εφετείο μπορεί να αλλάξει την ποινή είναι μια νομική προσέγγιση που υποδηλώνει την πολιτική αποτυχία της κυβέρνησης . Γιατί η Αθήνα παρακολουθεί αμήχανη, σχεδόν καθηλωμένη τον Ράμα να ακολουθεί μια στρατηγική αναβάθμισης της Αλβανίας, κάτι που έντεχνα ο Ράμα μετατρέπει συχνά σε εθνικιστική ρητορική.

Καμία χώρα της περιοχής, ούτε η ΕΕ αντιμετώπισαν με σοβαρότητα την Αθήνα και αυτό είναι φανερό. Οι μικρές και ανούσιες διατυπώσεις σε κείμενα της ΕΕ δεν παράγουν πολιτική και κυρίως δεν επιβάλλουν καμία αλλαγή στάσης του Ράμα, αντίθετα τον στηρίζουν. Η ελληνική κυβέρνηση κινήθηκε με τρόπο που ήθελε να ικανοποιήσει ένα μέρος της κοινής γνώμης που διακατέχεται από αντιαλβανικό μένος, αντί να σχεδιάσει μια συνολική πολιτική παρέμβαση, πειστική κυρίως , ώστε να συνδυαστεί η νομική με την πολιτική και την διπλωματική πλευρά της υπόθεσης,
Ο Ράμα προφανώς αισθάνεται δικαιωμένος και θα χρησιμοποιήσει την ρητορική περί ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Προφανώς θα ελέγχει και το Εφετείο, οπότε και αυτή η απόφαση θα έχει την δική του σφραγίδα , θετική ή αρνητική, ανάλογα με το σχέδιό του. Σε πρώτη φάση πάντως νίκησε κατά κράτος.

Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Αλβανίας στην ΕΕ δεν απειλούνται, καθώς όλη η ΕΕ δεν θέλει εμπόδια. Η σχέση Αλβανίας -Τουρκίας ενισχύεται στρατηγικά και προ ημερών υπογράφηκε και συμφωνία αμυντικής συνεργασίας που κανείς δεν ξέρει τι περιλαμβάνει. Η ελληνική μειονότητα δεν αντιμετωπίζεται από την Αθήνα ως κομβικός παράγοντας των διμερών σχέσεων με την Αλβανία, έχει αφεθεί στην τύχη της. Η εγκατάλειψη των σχέσεων με τη Βόρεια Μακεδονία από την παρούσα κυβέρνηση καθώς πέραν των πρωτοκόλλων δεν υπάρχει αναπτυγμένη συνεργασία  στην οικονομία και τη διπλωματία. Η ευκαιρία χάθηκε και τώρα η Βουλγαρία από τη μία πλευρά και η Αλβανία από την άλλη, έχουν ισχυροποιήσει τις θέσεις τους.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι καθηλωμένη. Μηδενικές πρωτοβουλίες σε διμερές και περιφερειακό επίπεδο, πάγωμα των σχέσεων ακόμη και με την Κυπριακή Δημοκρατία, ραγδαία υποχώρηση της ελληνικής επιρροής και ανάδειξη του Ράμα σε περιφερειακό παράγοντα, μικρό ακόμη, αλλά υπαρκτό, προκαλούν εύλογη ανησυχία .