Του Σωτήρη Σιδέρη


Σε  σκόπιμη , όσο και ακραία διαστρέβλωση των γνωστών δηλώσεων Μητσοτάκη για υποχωρήσεις ενόψει των συνομιλιών με την Τουρκία προέβη η Ντόρα Μπακογιάννη , προκαλώντας σύγχυση  ως προς τους στόχους των συνομιλιών Ελλάδας -Τουρκίας, ενόψει της συνάντησης του πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο στις 20 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη.  Η Μπακογιάννη σε δηλώσεις της στην “Οικονομική Επιθεώρηση” μίλησε  “περί της προσδοκώμενης κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, που εμείς διεκδικούμε – και διεκδικούν και οι Τούρκοι. Μιλάμε με άλλα λόγια για τη διαχείριση μιας προσδοκίας. Άρα η λέξη και μόνο «υποχώρηση» είναι λάθος. Δεν υποχωρείς από την προσδοκία!”.

Οι φράσεις αυτές διαστρεβλώνουν απόλυτα τη  δήλωση Μητσοτάκη ο οποίος δεν είχε μιλήσει για υποχώρηση από προσδοκίες αλλά για υποχώρηση από θέσεις της χώρας. Για την ακρίβεια είχε πει ότι  « ...οποιαδήποτε συμφωνία» με την Τουρκία «μπορεί να συνεπάγεται και κάποιες υποχωρήσεις από κάποιες θέσεις που μπορεί να είναι η αφετηρία μιας διαπραγμάτευσης», ξεσηκώνοντας θύελλα. Τον ίδιο περίπου ρόλο παίζει  η Μπακογιάννη  κάθε φορά που θέλει να συνδράμει τον αδερφό της. Αλλά αυτό είναι οικογενειακό σχέδιο και όχι εθνικό. Τα μηνύματα είναι πλέον ανησυχητικά. Οικογενειακή , αντί εθνικής πολιτικής….

Επικίνδυνες ακροβασίες  και ο γρίφος της Χάγης

Τον ίδιο περίπου ρόλο παίζει  η Μπακογιάννη  κάθε φορά που θέλει να συνδράμει τον αδερφό της. Λειτουργεί σαν πυροκροτητής για να δημιουργεί κλίμα και να κατευθύνει την συζήτηση όπου τη βολεύει.  Εγείρονται έτσι άμεσα ερωτήματα ποιος είναι ο σχεδιασμός  της κυβέρνησης, καθώς έχει δημιουργηθεί στην Αθήνα ένα κλίμα θετικών εξελίξεων από την κυβέρνηση που όμως δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στα γεγονότα.  
Άκρως αμφιλεγόμενη είναι η αναφορά της στο ενδεχόμενο προσφυγής στη Χάγη. Είπε η Μπακογιάννη ότι : «Πιστεύω ότι σε όλη μας την προσέγγιση, ένα και μόνο κριτήριο θα πρέπει να έχουμε: είναι προς το συμφέρον της χώρας μου; Άπαξ και είναι προς το συμφέρον της χώρας μου, αν είμαι στοιχειωδώς υπεύθυνος πολιτικός έχω μια υποχρέωση: να δώσω τη μάχη γι’ αυτό που είναι το συμφέρον της χώρας».

Δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός μετά από όσα έχουν συμβεί μεταξύ Ελλάδας -Τουρκίας τα τελευταία 50 χρόνια, μετά τα Ίμια , το Ουρούτς Ρέις κλπ. Δεν έχει κατασταλάξει ακόμη αν είναι προς το συμφέρον της χώρας η προσφυγή στη Χάγη; πρόκειται για επικίνδυνες ακροβασίες, λίγα 24ωρα πριν από την συνάντηση των δύο ηγετών.
Είναι μια εικόνα χάους και πιθανότατα , η επόμενη δήλωσή της ότι «εξωτερική πολιτική για εσωτερική κατανάλωση είναι η μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να υπάρξει», αντανακλά στην εικόνα εντός της κυβέρνησης. Κυβέρνηση πάνω από τέσσερα χρόνια είναι η ΝΔ με πρωθυπουργό τον αδερφό της και η Μπακογιάννη συνέδεσε το όνομά της με τις προεκλογικές αθλιότητες στην Κομοτηνή αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Είναι χαρακτηριστικό πως ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε η Μπακογιάννη, ούτε στο ΥΠΕΞ υπάρχει σαφής εικόνα , σχέδιο, οριοθετήσεις και αποφασισμένη τακτική για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι κανένας Τούρκος αξιωματούχος δεν έχει κάνει την παραμικρή δήλωση για υποχωρήσεις ή προσδοκίες , ούτε έχει αποκαλύψει το παραμικρό για την τακτική Ερντογάν. Σημεία διπλωματικής αταξίας ; προφανέστατα ναι, που  πιθανότατα, θα επιβεβαιωθούν μετά την συνάντηση της Νέας Υόρκης...