Του Σωτήρη Σιδέρη

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ωθεί όλο και περισσότερο το κράτος δικαίου στο όριο της δημοκρατικής λειτουργίας του. Η νυχτερινή τροπολογία , με βάση την οποία το παντελώς αναρμόδιο ΕΣΡ,  θα έχει το δικαίωμα να επιβάλει επαναληπτικά πρόστιμα στις εφημερίδες, τα οποία θα τα πληρώνει ο μέτοχος και όχι η εταιρεία που εκδίδει την εφημερίδα, έχει ήδη ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων.  Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πρόκειται για κραυγαλέα παραβίαση  των άρθρων 14 και 15 του Συντάγματος, καθώς και του Νόμου για τις Ανώνυμες Εταιρείες. Πριν από λίγες ημέρες ο ίδιος ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Δικαιοσύνης αποδοκιμάστηκαν από την πολιτική φάλαγγα εντός της κυβέρνησης (Βορίδης, Γεωργιάδης, Πλεύρης) όταν ο Τσιάρας με εντολή του Μητσοτάκη έφερε στο υπουργικό συμβούλιο την ευρωπαική οδηγία για τους προστατευόμενους μάρτυρες. Η άτακτη υποχώρηση του πρωθυπουργού , πρωτοφανής φυσικά, επιβεβαιώνει τα αρχικά συμπεράσματα ότι ο πρωθυπουργός είναι υπό επιτήρηση.

Τελεί υπό την επιτήρηση των  ολιγαρχών, των Σαμαρά και Καραμανλή στην εξωτερική πολιτική, των Βορίδη, Άδωνη κλπ στα θέματα κράτους δικαίου , ούτε τον Πατούλη δεν τόλμησε να αποδοκιμάσει, αλλά και  από πάσης φύσεως συμφέροντα . Η εικόνα πανικού του πρωθυπουργού άρχισε να γίνεται ορατή όταν δημοσιεύθηκαν τα σενάρια περί αποκαθήλωσής του . Και μέρα με την ημέρα, η πολιτική αβεβαιότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη, γίνεται πολιτικό και θεσμικό πρόβλημα.
    

Εικόνα παρακμής και αποστροφής

Ακόμη και ο επικοινωνιακός σχεδιασμός για τον οποίο ο πρωθυπουργός , το επιτελείο του και οι επικοινωνιολόγοι του έχουν αφιερώσει πολύ χρόνο και χρήμα, χωλαίνει. Την καθημερινή πλέον εικόνα διαμορφώνει μέσα από το παρακμιακό του προφίλ ο Άδωνης Γεωργιάδης σε διαρκείς τηλεοπτικούς μονολόγους χαμηλής αισθητικής και πολιτικής αξίας. Η αποστροφή του κόσμου, ας σημειωθεί δεν είναι δυνατό να εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο και τα ίδια μέσα, αλλά στις κάλπες. Ο πρωθυπουργός είναι βέβαιο ότι δεν είναι σε θέση να ελέγξει τον Γεωργιάδη, οπότε μαζί βουλιάζουν.
Αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Η παροιμιώδης ανικανότητα και όχι μόνο του Πλεύρη να παρουσιάσει έστω και μια φορά τι συμβαίνει με τα θύματα του κορονοιού, πως λειτουργεί το ΕΣΥ, ποια είναι η προοπτική, προκαλεί οργή . Είναι βέβαιο πως όσοι εργάζονται στο ΕΣΥ , ανεξάρτητα από θέση και τομέα, θα αποδοκιμάσουν την κυβέρνηση στην κάλπη
Η υπόθεση όμως με την ενσωμάτωση της ευρωπαικής οδηγίας για τους προστατευόμενους μάρτυρες είναι κόλαφος, αλλά ταυτόχρονα και επίδειξη πυγμής της ακροδεξιάς πτέρυγας της κυβέρνησης. Γιατί θα συνδεθεί με την υπόθεση Νοβάρτις -Τουλουπάκη, γιατί οι καταγγελίες για το κράτος δικαίου θα πάρουν διαστάσεις, καθώς ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ θα το φέρει στο ευρωπαικό κοινοβούλιο. Αλλά όλα δείχνουν ότι αυτή η συνδυασμένη επιθετικότητα κρύβει πανικό. Όλοι όσοι φοβούνται την δικαιοσύνη και ανησυχούν γίνονται επιθετικοί και υψώνουν τείχη αυτοπροστασίας, ακόμη και αν αυτό σημαίνει κρίση δημοκρατίας. Για την οποία μάλλον αδιαφορούν. Αλλά δεν αδιαφορούν όλοι οι άλλοι Έλληνες, οπότε ο πρωθυπουργός και η ΝΔ θα τα βρουν μπροστά τους.
           

Εικόνα γενικευμένης ανασφάλειας

Ο πρωθυπουργός σε κάθε κίνηση, πολιτική και επικοινωνιακή δείχνει σημάδια πανικού. Μόλις προ ημερών με πανομοιότυπες διαρροές , μας προειδοποίησε ότι θα περάσει νέο εκλογικό νόμο , ώστε το πρώτο κόμμα να παίρνει δέκα έδρες μπόνους , προφανώς από τα άλλα κόμματα, κυρίως το δεύτερο. Αφού η διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ κατά τις δημοσκοπήσεις είναι πάνω από 10%, προς τι οι αλλαγές; προφανώς γιατί δεν είναι έτσι.
Αφού ο πρωθυπουργός έχει αλλάξει τα φώτα σε θεσμούς με αντιδημοκρατικό τρόπο, αφού ελέγχει τα πάντα, αφού επανέφερε το πελατειακό κομματικό κράτος, προς τι τα πρόστιμα σε εφημερίδες; προφανώς γιατί τρέμει την κριτική ή γιατί θέλει να κλείσει τις αντιπολιτευόμενες εφημερίδες.
Διαφαίνεται λοιπόν στον ορίζοντα μια μακρά περίοδος κυβερνητικής αναδίπλωσης που ίσως οδηγήσει και σε αστάθεια. Η ομηρία ενός πρωθυπουργού είναι σοβαρό πρόβλημα. Ο χρόνος των εκλογών αποσταθεροποιεί ακόμη περισσότερο τον Μητσοτάκη γιατί δείχνει ότι δεν είναι σε θέση να ενορχηστρώσει τις εξελίξεις. Αντίθετα σταδιακά, δείχνει να σύρεται πίσω από τα γεγονότα.
Σε όλα αυτά τα σοβαρά πολιτικά προβλήματα θα είναι ίσως πολυτέλεια να θυμίσουμε την κατάρρευση του εναπομείναντος ηγετικού προφίλ του Μητσοτάκη. Η ακρίβεια, το χάος στην ενέργεια, οι διαρκείς εξυπηρετήσεις συμφερόντων, η προκλητική ταξική διάσταση κάθε απόφασης, είναι προβλήματα που προκαλούν κοινωνική ένταση και οργή , κάτι που ήδη αποτυπώνεται πλέον στις δημοσκοπήσεις.
       

Η τροπολογία- Ο ΣΥΡΙΖΑ

Όπως επισημαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ: “η ταύτιση φυσικών με νομικά πρόσωπα που γίνεται επιλεκτικά μόνο για τις εφημερίδες, δημιουργεί ενδιαφέροντες συνειρμούς: Με τη λογική αυτή, οι μέτοχοι σε εκδοτικές εταιρίες με μεγάλα χρέη θα πρέπει να καλύπτουν από την προσωπική τους περιουσία τις οφειλές. Με λίγα λόγια και ένα τυχαίο παράδειγμα, ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να πληρώσει τα δανεικά και αγύριστα του Κήρυκα Χανίων ή ακόμα και της ΝΔ από την προσωπική του περιουσία.
Έχει ενδιαφέρον επίσης πως η σπουδή του κ. Μητσοτάκη εξαντλείται στις εφημερίδες και αφήνει εκτός τα κανάλια, τα ραδιόφωνα και τα σάιτ. Γιατί ένας καναλάρχης ή ιδιοκτήτης σάιτ να μην πληρώνει από την προσωπική του περιουσία τα πρόστιμα του καναλιού ή της ιστοσελίδας του;
Όσο για το ανήκουστο, δηλαδή το πρακτορείο διανομής, να εισπράττει τα πρόστιμα στο όνομα του Δημοσίου, δεν μπορούμε να φανταστούμε τι άλλο δώρο θα σκεφτεί να κάνει ο κ. Μητσοτάκης σε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πάντα στην πλευρά της διαφάνειας. Είναι προς τη σωστή κατεύθυνση να δηλώνονται οι εκδότες των εφημερίδων, αλλά αυτό γιατί δεν επεκτείνεται και στις ιστοσελίδες; Μόνο για τις εφημερίδες ενδιαφέρει τον κ. Μητσοτάκη η διαφάνεια; Γιατί ψήφισαν νόμο για να μην κάνουν δήλωση πόθεν έσχες οι ιδιοκτήτες καναλιών, ενώ ο τελευταίος εργαζόμενος δημοσιογράφος είναι υπόχρεος;
Η απόκτηση αρμοδιότητας του ΕΣΡ σε ένα τέτοιο ζήτημα δημιουργεί ένα επικίνδυνο πλαίσιο λογοκρισίας του Τύπου, που με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και τον συγκεκριμένο πρωθυπουργό θα απέχει πολύ από τον καλώς εννοούμενο έλεγχο.
Η Δημοκρατία και η ελευθερία της γνώμης δεν μπορεί να περιοριστεί από κανέναν Μητσοτάκη”.



Ήδη καταγράφονται έντονες αντιδράσεις  για την τροπολογία αυτή , η οποία ίσως αποδειχθεί η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.