Μάθαμε για την τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον Ερντογάν. Μια πολύ σωστή ενέργεια από κάθε άποψη. Ανεξαρτήτως από το τι κάνουν οι τούρκοι. Δεν ακούσαμε όμως για κάποια επικοινωνία των ελληνικών αρχών με την Δαμασκό, με την Συρία. Έστω και για λόγους συμβολικούς. Διότι οι δεσμοί των Ελλήνων  και του συριακού λαού είναι παλιά. Και το  ίδιο συμβαίνει και με την αντιπολίτευση (ΣΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Μερα25) που δεν φρόντισαν ακόμα να επικοινωνήσουν με την Συρία. 

Και μπορεί εκεί που χτύπησε ο σεισμός, να μην είναι περιοχές τις οποίες ελέγχει απολύτως η κυβέρνηση Ασαντ. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να βοηθηθούν.  Οι Σύριοι, δεν έχουν σχέση μόνο με το καθεστώς του Ασαντ. Είναι άνθρωποι που χρειάζονται ακόμα μεγαλύτερη βοήθεια. Στις περιοχές αυτες δε, κατοικούν πολλοί κούρδοι, οπως συμβαίνει και στην νοτιοανατολική Τουρκία όπου χτύπησε ο σεισμός.

Η Δύση στέλνει βοήθεια   στην Τουρκία, όπου υπάρχουν και διπλωματικά ενδιαφέροντα.
Στην Συρία στέλνουν βοήθεια, το Ιράκ, το Ιράν, κάποιες αραβικές χώρες και η Ρωσία. Όχι οι δυτικοί, που δεν αναγνωρίζουν τον Ασαντ. 
Η συμπεριφορά  ττης Δύσης είναι πασιφανώς απάνθρωπη, αλλά είναι και διπλωματικά στενόμυαλη. Από την πλευρά της Ελλάδας δε είναι και ανιστόρητη. Οι Έλληνες δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουν  τους ιστορικούς θεσμούς  που έχουν με την Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία, την Αιγυπτο, το Ιράκ και όλους τους λαούς της περιοχής. Εχουν πολλούς λόγους να στηρίξουν τον λαό τη Συρίας και να διαλαλήσουν  την στήρικη τους. 
Μη ξεχνάμε οτι το 90% του προσφυγικού κύματος του 2015 ηταν απο την Συρία, εκεί όπου έσφαζαν οι τζιχαντιστές ανεξέλεκτα. Και οι Ελληνες  τους υποδέχτηκαν και τους βοήθησαν να φύγουν προς την Ευρώπη. 

Μαθαίνουμε πάντως, πως τώρα κάποιες ανθρωπιστικές οργανώσεις και απο Ελλάδα, επιδιώκουν να αποκτήσουν επαφή με τις σεισμόπληκτες περιοχές της Συρίας.