Οι συμφωνίες αφορούν επενδύσεις δις ευρώ, που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία, συνοδεύονται δε, απο μια σημαντική πολιτική συμφωνία. Κάτι όμως πήγε στραβά στην επικοινωνιακή διαχείριση της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Κίνα. Η υπερπροβολή της τουριστικής πτυχής της επίσκεψης με πλήθος φωτογραφιών από το σινικό τείχος, την Απαγορευμένη Πόλη και αλλού, έδωσε την εντύπωση ενός ταξιδιού life style που προκάλεσε αρνητικά σχόλια. Η άλλη πτυχή, οι σχεδόν επικές δηλώσεις για τον κινέζικο καπιταλισμό, τον χειρότερο στον κόσμο από πλευράς προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων, συμπλήρωσαν την κακή πλευρά της επίσκεψης. Ωστόσο η επίσκεψη είχε και μια ενδιαφέρουσα πτυχή που δεν προβλήθηκε καθόλου. Ήταν η Κοινή δήλωση για την ενίσχυση της συνολικής Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας , που υπογράφηκε στο Πεκίνο στις 5 Ιουλίου 2016 από τον Αλέξη Τσίπρα και τον ομόλογό του Li Keqiang.
Ένα πλήρη οδηγό για τις πολλές πτυχές του επίκαιρου και πολυσυζητημένου, λόγω Brexit, άρθρου 50 της Συνθήκης της ΕΕ επιχειρεί να παρουσιάσει στο Euractiv ο Andrew Duff, πρώην ευρωβουλευτής του ΗΒ και εξέχον μέλος της οικογένειας των ευρωπαίων Φιλελευθέρων και Δημοκρατών (ALDE) . Ο αρθρογράφος καταρχήν επισημαίνει ότι η ανάγκη θέσπισης ενός άρθρου που θα επέτρεπε την αποχώρηση οποιουσδήποτε κράτους μέλους εκδήλωνε μια τέτοια επιθυμία αναγνωρίστηκε, κατά τη σύναψη της Συνταγματικής Συνθήκης (2003) και αργότερα της Συνθήκης της Λισαβόνας (2007), τόσο από τους φεντεραλιστές όσο και από τους αντιπάλους τους, μια και με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιζόταν η μη απότομη αποπομπή του. Ο αποσπασματικός δε χαρακτήρας του, συνεχίζει ο συντάκτης, οφείλεται στο γεγονός ότι κανένας δεν περίμενε ποτέ ότι θα καταστεί πραγματικά αναγκαία η χρησιμοποίησή του, για αυτό και είναι υψίστης σημασίας να αποσαφηνιστούν οι βασικές αρχές του.
Νέο σοκ για την Ευρώπη, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αυστρίας αποφάσισε την επανάληψη των προεδρικών εκλογών, ακυρώνοντας την εκλογή του «πράσινου» Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν. Έτσι δίνεται μια ακόμα ευκαιρία στον ακροδεξιό Νόρμπερτ Χόφερ, να ξαναδιεκδικήσει το ύπατο αξίωμα. Μόνο που αυτή τη φορά η μάχη θα γίνει μετά το Brexit, άρα σ ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό περίγυρο.
Μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει απόφαση του δικαστηρίου του Λουξεμβούργου να καταδικάσει τους δύο πρώην εργαζόμενους της PricewaterhouseCoopers (PwC), οι οποίοι αποκάλυψαν τις φορολογικές πρακτικές των μεγάλων πολυεθνικών που εδρεύουν στο Μεγάλο Δουκάτο, υπόθεση γνωστή ως LuxLeaks. Και μετά δήθεν αναρωτιούνται και παριστάνουν τους έκπληκτους γιατί ο ευρωσκεπτικισμός καλπάζει , γιατί οι Ευρωπαίοι πολίτες νοιώθουν αποστροφή. Η δικαιοσύνη και οι νόμοι είναι προσαρμοσμένοι στα συμφέροντα αυτών που πραγματικά διοικούν την ΕΕ. Των πολυεθνικών , των τραπεζών και του πολιτικού τους βραχίονα, της Γερμανίας.
Κακοπληρωτές Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ: Δεν πληρώνουν 14 εκατ. στην Εθνική Τράπεζα - 900 εκατ. τα δάνεια των τραπεζών στα ΜΜΕ. Από την πρώτη εξέταση μάρτυρα στην Εξεταστική Επιτροπή έπεσε φως στα θαλασσοδάνεια των ΜΜΕ, της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Στην Εξεταστική κατέθεσε ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Λεωνίδας Φραγκιαδάκης, που υπογράμμισε ότι σε επίπεδο συνολικού χαρτοφυλακίου δεν εξυπηρετείται το 45% των δανείων των μέσων ενημέρωσης.
