Η ασφάλεια, το νερό και το Τατόι, ήταν τα θέματα με τα οποία ξεκίνησε η κυβέρνηση του Κωσταντίνου Μητσοτάκη (1990-1993) με τα ίδια θέματα ξεκίνησε και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και για να μην ξεχνιόμαστε, όπως τότε που μπήκαν φυλακή δημοσιογράφοι –στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας- έτσι και τώρα βάζουν χειροπέδες σε ρεπόρτερ στο όνομα της παρακώλυσης του έργου της Αστυνομίας.
Ο ρεπόρτερ Αλέξανδρος Σταματίου οδηγήθηκε στο δικαστήριο με χειροπέδες γιατί το υπουργείο δεν ήθελε φωτογραφίες από την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης των προσφύγων. Και έτσι έχουμε τελικά μια φωτογραφία με έναν ρεπόρτερ με χειροπέδες.
Αίσθηση προκαλεί η απάντηση του προέδρου της «Αττικό Μετρό» Νίκου Ταχιάου με την οποία ξεμπροστιάζει την οικογένεια Μπακογιάννη σχετικά με την μετονομασία του σταθμού «Ευαγγελισμός» σε «Παύλου Μπακογιάννη». Ο Ταχιάος αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι όλη η ιδέα ήταν της οικογένειας και όχι του ιδίου ή της εταιρείας και μάλιστα αποκαλύπτει ότι η οικογένεια Μπακογιάννη θα κάλυπτε και την σχετική δαπάνη. Ωστόσο μετά τις έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν η οικογένεια υπαναχώρησε, αλλά απέδωσε την όλη πρωτοβουλία ψευδώς όπως προκύπτει από την δήλωση Ταχιάου στην «Αττικό Μετρό».
Μάλιστα ο δήμαρχος Αθήνας Κώστας Μπακογιάννης δήλωσε ότι θέλει τον πατέρα του στο σπίτι και όχι σε μια ταμπέλα . Η απάντηση όμως του Ταχιάου είναι πραγματικός καταπέλτης και την παραθέτουμε ολόκληρη.
Σχεδόν πάντα, οι μετεκλογικές δημοσκοπήσεις επιβεβαίωναν το εκλογικό αποτέλεσμα, γιατί οι πολίτες δεν ακύρωναν μέσα σε λίγες εβδομάδες τις επιλογές τους. Οι δημοσκοπήσεις που έχουν δημοσιευθεί τις τελευταίες ημέρες δείχνουν μια διεύρυνση της διαφοράς μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που φθάνει μέχρι το 16,5%. Προφανώς το ποσοστό αυτό, γεννάει ερωτηματικά. Όχι τόσο γιατί είναι υπέρ της κυβέρνησης, αλλά γιατί ενισχύεται η αποδοκιμασία του ΣΥΡΙΖΑ. Έχουν περάσει δυόμιση μήνες από τις εκλογές και η αξιωματική αντιπολίτευση αδυνατεί να βρει το βηματισμό της, αλλά κυρίως αδυνατεί να βρει την ιδεολογική και πολιτική της ταυτότητα. Η εμμονή του Αλέξη Τσίπρα να επιβάλλει μια ομάδα περιφερόμενων παραγόντων στην ηγεσία του κόμματος, η επιμονή ταυτόχρονα στη δεξιά στροφή και η κατάρρευση σαν χάρτινος πύργος των όσων άφησε πίσω του και διέλυσε με άνεση η ΝΔ, είναι κάποιοι από τους λόγους της εικόνας απαξίωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Η “χρυσή τομή” για να ικανοποιηθεί και ο Αντώνης Σαμαράς όπως και ο Ευάγγελος Βενιζέλος βρέθηκε. Ο Αλέξης Τσίπρας (επειδή ήταν πρωθυπουργός) μένει στο απυρόβλητο αλλά για τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο θα γίνει Προανακριτική Επιτροπή, η οποία θα εξετάσει αν ο «Ρασπούτιν» οργάνωσε σκευωρία σε βάρος πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό αποφάσισε το κυβερνών κόμμα. Για μία ακόμα φορά το ζήτημα ήρθε στα μέτρα των πολιτικών και όχι στα μέτρα της Πολιτείας. Όπως έγινε και με την Λίστα Λαγκάρντ ή τη Λίστα Μπόριανς ή το μέγα σκάνδαλο της Siemens. Υπάρχει σκάνδαλο, υπάρχουν μαύρα ταμεία, υπάρχουν υπερκοστολογήσεις, αλλά δεν υπάρχουν υπεύθυνοι. Ο «νεκρός» είναι το σύστημα υγείας, το συνταξιοδοτικό. Κανείς όμως δεν τον «πυροβόλησε». Αντιθέτως είναι υπόλογοι όσοι έδειξαν τον «νεκρό» , όσοι μίλησαν για ευθύνες και ζήτησαν διερεύνηση.
Η ακροδεξιά, στην Ευρώπη , δεν επανήλθε στο προσκήνιο τυχαία και δεν οφείλεται στο μεταναστευτικό. Το μεταναστευτικό απλώς έγινε εργαλείο ενίσχυσης του ακροδεξιού ρεύματος που ήδη προϋπήρχε, καθώς οι οικονομικές ανισότητες και η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού μετά το 1991, όξυνε τις αντιθέσεις και τις ανισότητες.
Ο οικονομικός εθνικισμός της Γερμανίας σε συνδυασμό με την αύξηση της επιρροής της ακροδεξιάς, οδηγούν σε συνολική εθνικιστική αναδίπλωση την Ευρώπη , αυτό είναι πλέον προφανές. Αυτό που δεν ήταν προφανές, αλλά οι υποψίες ήταν ισχυρές, ήταν η θεσμική ενίσχυση αυτής της τάσης με το χαρτοφυλάκιο προστασίας του «Ευρωπαικού τρόπου ζωής» που ανατέθηκε στον Μαργαρίτη Σχοινά σε συνδυασμό μάλιστα με την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ρευμάτων. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι η Γερμανία προσπαθεί να ηγηθεί της νέας πραγματικότητας στην ΕΕ και να αγκαλιάσει την ακροδεξιά, αρκεί να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά της . Αυτό ακριβώς κάνει η κυρία Φον ντερ Λάιεν,
Το εθνικιστικό, ακροδεξιό ρεύμα άρχισε να αναπτύσσεται εδώ και πάνω από 15 χρόνια στην ανατολική Ευρώπη που κέρδισε την ελευθερία και την ανεξαρτησία της από την Σοβιετική Ένωση, αλλά αντί να θριαμβεύσει η δημοκρατία όπως διακήρυτταν όλοι, οδηγήθηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τώρα επεκτείνεται στην κεντρική και την νοτιοανατολική Ευρώπη και είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, της παρακμής της ΕΕ ως οργανισμού και των κραυγαλέων ανισοτήτων που δεν θέλει κανείς να αντιμετωπίσει.
