Του Στράτου Βαλτινού

Κάποτε, όχι πολύ παλιά, οι νέοι αγόραζαν και φορούσαν τη φανέλα με τον Τσε Γκεβάρα  ή  με το σήμα της ειρήνης, θεωρώντας τους εαυτούς τους, μέλη και οπαδούς ενός παγκόσμιου αγωνιστικού κινήματος, κατά της εκμετάλλευσης, υπέρ των αγώνων για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Σήμερα οι νέοι, κάνουν ουρά για να αγοράσουν φανέλες ποδοσφαιριστών, παικτών του μπάσκετ ή και κάθε αμερικανόφερτης εικόνας, ακόμη και κακόγουστης.

Όχι στο μακρινό παρελθόν, οι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες ωρίμαζαν τους νέους πιο γρήγορα, τους διευκόλυναν να θέτουν στόχους και για τη ζωή τους, είχαν ιδεώδη και ήθελαν να εναρμονίσουν τη ζωή τους με αυτά τα ιδεώδη. Σήμερα, έχουμε μια νέα γενιά με πολλά πτυχία και μεταπτυχιακά, αλλά που έχουν κοινωνικοποιηθεί μέσα από σκληρές κρίσεις. Πρώτα την χρεοκοπία και μετά την πανδημία. Την απουσία οράματος, ισχυρών προτύπων και αγώνων με ιδεολογικό περιεχόμενο.  Γι αυτό και γυρίζουν την πλάτη  στο πολιτικό σύστημα. 

Η προηγούμενη γενιά έχασε πολλά απ όσα ονειρεύτηκε. Και ουσιαστικά ηττήθηκε, γιατί τα όνειρά της έγιναν ερείπια σε ένα πολιτικό σύστημα που δεν έχει ιδεολογία που να συγκινεί και να κινητοποιεί, έχει αρκετή ωμότητα, δοξάζει το χρήμα και το νεποτισμό, πιστεύει στις ανισότητες και τις κάνει κοινωνική πολιτική. 

Η νέα γενιά μεταναστεύει ή   αναζητά εναγώνια σφυγμό σε αυτά τα ερείπια των γονιών τους, αναζητά έναν δρόμο για να βαδίσει, μια ιδέα για να ακολουθήσει. Είναι εύκολο να αφορίζει κανείς, είναι όμως γενναιότητα να κάνει αυτοκριτική και να στηρίξει αυτή τη γενιά, ώστε να έχει περισσότερες ελπίδες η επόμενη. Και να πιστέψει , η επόμενη γενιά στην πολιτική. Γιατί σήμερα οι νέοι αποστρέφονται την πολιτική, όχι γιατί την απορρίπτουν ως αξία, αλλά γιατί η πολιτική τους γυρίζει την πλάτη. Μια ευκαιρία της δόθηκε και την άρπαξε κυριολεκτικά. Η συμμετοχή των νέων στις διαδηλώσεις της 28ης Φεβρουαρίου, ήταν συγκλονιστική και κυρίως ελπιδοφόρα. Γιατί συνδέθηκε με έναν αγνό αγώνα για δικαιοσύνη, συνδέθηκε αυτόματα  και με την οργή των γονιών τους που θέλουν πολιτική αλλαγή. Κάτι νέο γεννιέται ίσως. Οπότε έχει σημασία η φανέλα που φορά σήμερα, αλλά και η φανέλα που θα φορέσει αύριο ακόμη περισσότερη. 

Αυτές οι σκέψεις απλώθηκαν με έρεισμα το ντελίριο για την επετειακή φανέλα του Ολυμπιακού. Μιας ομάδας που γεννήθηκε με την ιδέα της λαικής ομάδας και έτσι έχει μείνει στις συνειδήσεις των φίλων και οπαδών της, εκατό χρόνια μετά...