Αν υπήρχε βραβείο αναβλητικότητας ή  έστω  ένα όσκαρ σεναρίου για πρωθυπουργούς , αυτοδίκαια θα το διεκδικούσε ο Μητσοτάκης, γιατί μόνο εκείνος θα μπορούσε να …πρήξει έναν ολόκληρο λαό για το πότε θα κάνει ανασχηματισμό.

 Θυμόμαστε ότι, ενόψει της άρσης της καραντίνας  από τα τέλη Μαίου, η κυβέρνηση άρχισε να διοχετεύει πληροφορίες , μέσω των επίσημων μάλιστα διαύλων της, περί ανασχηματισμού  τον Ιούνιο. Στην συνέχεια, στην σεναριολογία ενεπλάκη και προσωπικά ο πρωθυπουργός ορίζοντας μάλιστα το πρώτο σαββατοκύριακο του Ιουλίου ως  προς τον χρόνο πραγματοποίησής του.
Πολλές φορές ο υπουργός Επικρατείας Γεραπετρίτης κάνει δηλώσεις και για τον χρόνο και για το εύρος του ανασχηματισμού, ομοίως και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Τελικά, οδεύουμε προς το δεκαπενταύγουστο που είναι παχιές οι μύγες που έλεγε παλιά ο λαός.
Αλλά αν όλα αυτά φαντάζουν γραφικά , το σοβαρό στοιχείο που προκαλεί προβληματισμό είναι ότι κάτι άλλο πέραν των εσωκομματικών ισορροπιών συμβαίνει. Και όπως λένε και κάποιοι παράγοντες της ΝΔ, οι ολιγάρχες και οι δυνάμεις συμφερόντων που στήριξαν τη ΝΔ και τον Μητσοτάκη να κερδίσουν τις εκλογές , πιέζουν όλο και περισσότερο. Είτε για να επιβάλλουν πρόσωπα, είτε για να νομοθετήσει η κυβέρνηση ζητήματα που αφορούν τα ιδιοτελή συμφέροντά τους.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι όταν και αν γίνει ανασχηματισμός η κυβέρνηση θα γίνει πιο αυταρχική, θα γίνει πιο φιλική προς τα παρασιτικά συμφέροντα, θα γίνει  πιο  απειλητική προς την μεγάλη μάζα, εργαζόμενους, πνευματικούς ανθρώπους, μικρομεσαίους  και υγιείς επιχειρηματίες , δηλαδή θα έχουμε μια πιο αγοραία κυβέρνηση. Και συνακόλουθα οι κοινωνικές εντάσεις θα αρχίσουν να γίνονται πλέον ορατές και το πολιτικό θερμόμετρο πιο καυτό.